Λόρα: Μάχη με τον χρόνο απέναντι σε ένα κορίτσι αποφασισμένο για όλα – «Πόσο θα κρύβεται αυτός που την βοηθά;»
Ο χρόνος κυλά αντίστροφα και ο φόβος των Αρχών είναι μην διέφυγε το κορίτσι στο εξωτερικό - Ποιος όμως την βοηθά;
Ο χρόνος κυλά αντίστροφα και ο φόβος των Αρχών είναι μην διέφυγε το κορίτσι στο εξωτερικό - Ποιος όμως την βοηθά;

Οι εξελίξεις στο μέτωπο των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι ενδιαφέρουσες. Η χθεσινή μέρα, η επομένη της συνάντησης του Πρωθυπουργού με τους αγρότες που δέχτηκαν να μιλήσουν μαζί του, άρχισε με τα γνωστά μπλόκα εκεί όπου κυριαρχούν οι λεγόμενοι σκληροί συνδικαλιστές, οι εγκάθετοι δηλαδή του ΚΚΕ. Στο μπλόκο της Νίκαιας, μάλιστα, κυριάρχησε η επιθυμία εκδίκησης: κάποιοι τη […]

H θανατική ποινή είναι το «απέτυχα» της κοινωνίας. Η βία είναι βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Και η κρατική βία και μάλιστα στη μέγιστη μορφή της, όπως είναι η αφαίρεση ζωής, είναι βία. Η βία, δε, γεννάει βία. Ειδικά στα κράτη που η θανατική ποινή αποτελεί ακόμη κομμάτι της «δικαιοσύνης», τα ποσοστά της αυτοδικίας […]

Το μυκήλιο, η «αόρατη» δύναμη των μανιταριών, υπόσχεται βιώσιμη πρωτεΐνη

Την ώρα που ολοένα και περισσότερες χώρες εγκαταλείπουν τη θανατική ποινή ως αναχρονιστική και απάνθρωπη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράν και άλλες χώρες ακολουθούν μια ανησυχητικά αντίθετη πορεία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σαφής αύξηση των εκτελέσεων θανατικών ποινών, γεγονός που γεννά σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο και τον σκοπό της δικαιοσύνης στον σύγχρονο κόσμο. Στις […]

Τη δεκαετία του 1950, ο κόσμος ζούσε σε μια φρενίτιδα «αμερικανοποίησης». Το ροκ’ν’ρολ δεν ήταν απλά ένας χορός, αλλά μια αφορμή απελευθέρωσης και εκφραστικότητας του «μεταπολεμικού σώματος – το χόρεψε ακόμη και η Μελίνα Μερκούρη με τον Κώστα Κακαβά στη «Στέλλα». Οι ΗΠΑ, κυρίως μέσα από τον κινηματογράφο, παρήγαγαν μία εικόνα με καλογυαλισμένα χρώματα που […]

Εχουμε συνηθίσει τον Μάριο Ντράγκι να ταράζει τα νερά της ευρωπαϊκής ακινησίας. Με το περίφημο «Whatever it takes!» ως κεντρικός τραπεζίτης, με το περσινό Draghi Report και πρόσφατα, στο πλαίσιο ομιλίας του, αφού παρέλαβε το βραβείο της Πριγκίπισσας των Αστουρίων για τη Διεθνή Συνεργασία, με μια νέα θεσμική πρόταση για έναν «πραγματιστικό φεντεραλισμό» σε ειδικά […]

Ενα δεκαήμερο ήταν αρκετό για να πάρει μια ιδέα των συνεπειών της πολιτικής έκθεσης. Πλέον, η Μαρία Καρυστιανού δεν αντιμετωπίζεται σαν μητέρα που διεκδικεί τη δικαίωση του άδικα χαμένου παιδιού της. Πολιτικοί, παραδοσιακά και νέα μέσα, πολίτες και αναλυτές τη ζυγίζουν – και την κρίνουν – σαν πολιτεύτρια. Εχει ήδη ανοίξει μέτωπο με το ΔΣ […]

Για μεγάλο διάστημα στελέχη της κυβέρνησης και φιλοκυβερνητικές φωνές προσπάθησαν να πείσουν την ελληνική κοινωνία ότι η φόρτιση γύρω από την τραγωδία των Τεμπών, δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα μιας συνωμοσιολογίας, που παράβλεπε τα πραγματικά δεδομένα που υποτίθεται ότι έδειχναν μια σειρά «ανθρώπινων λαθών» και που, σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα, ενορχηστρωνόταν από όσους ήθελαν […]

Πώς αναγνωρίζουμε όταν μια τεχνολογία παύει να είναι απλώς εντυπωσιακή και αρχίζει να αποκτά ουσιαστική σημασία για τη ζωή και την εργασία μας; Σε κάθε τεχνολογία που εισέρχεται στην καθημερινότητά μας υπάρχει ένα σημείο καμπής. Στην περίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης, αυτό το σημείο είναι η μετάβαση από την «έξυπνη συνομιλία» στην πραγματική εκτέλεση: μοντέλα που […]

Τα παιχνίδια που παίζει καμιά φορά η τύχη έχουν ενδιαφέρον: χθες ο Κωνσταντίνος Τασούλας υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Λίγες ώρες μετά, ο Τασούλας βρέθηκε σε ένα μέρος που, ανορθόδοξα, συνδέθηκε με την πρωθυπουργία Καραμανλή – στον Μπαϊρακτάρη, στο Μοναστηράκι. Η πρόσκληση ήρθε από τους τρεις υπασπιστές του Προέδρου (Χρήστο Γεωργαντή, […]

Διάβαζα χθες το τελευταίο άρθρο του πολύ έγκυρου και πολύ έμπειρου Μάρτιν Γουλφ στους Financial Times. Ο τίτλος του ήταν «Ο πόλεμος του MAGA στην ευρωπαϊκή δημοκρατία». Στη νέα στρατηγική εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ που δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, υπενθυμίζει ο βρετανός αρθρογράφος, εξαπολύεται μια επίθεση εναντίον της Ευρώπης επειδή υποτίθεται ότι υπονομεύει τις πολιτικές […]

Είναι απολύτως προφανές το γιατί φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση η δημιουργία ενός κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Μπορούμε και πρέπει, όμως, συνεχώς να υπενθυμίζουμε ότι υπάρχουν διακρίσεις ανάμεσα στις προσωπικές και τις πολιτικές κρίσεις. Και δεν είναι και τόσο δύσκολες. Πολιτική κρίση συνιστά, λοιπόν, η διαπίστωση ότι έχει μαζέψει γύρω της διάφορους εκπροσώπους της […]