Λοβέρδου Μυρτώ

Ο Σεπτέμβριος, κάθε Σεπτέμβριος, θυμίζει την Ελλη Λαμπέτη: Ισως γιατί είναι ο μήνας που ξεκίνησε με την αναγγελία του θανάτου της, πριν από 40+1 χρόνια, ένα Σάββατο. Ηταν 3 Σεπτεμβρίου του 1983 όταν η είδηση έγινε γνωστή. Ο κόσμος ήξερε ότι ήταν άρρωστη – ο καρκίνος την είχε χτυπήσει από τα τέλη της δεκαετίας του […]

Κριτική «Ηρακλής Μαινόμενος» του Ευριπίδη

Αν και εκδόθηκε στη Νορβηγία (1890), το πρώτο ανέβασμα της «Eντα Γκάμπλερ» του Ερρίκου Ιψεν πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία έναν χρόνο μετά. Ωστόσο η επιτυχία ήρθε το 1902 με την παράσταση στο Μπρόντγουεϊ. Εκεί, μισόν αιώνα μετά, έκανε πρεμιέρα το «Λεωφορείον ο Πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς, τον Δεκέμβριο του 1947. Αυτές οι δύο κορυφαίες ηρωίδες του […]

Κριτική: «Μια άλλη Θήβα» του Σέρχιο Μπλάνκο

Με τις «Ικέτιδες» (φωτογραφία) του Αισχύλου που θα παρουσιαστούν την προσεχή Παρασκευή (και Σάββατο) στην Επίδαυρο ολοκληρώνεται η φετινή συγκομιδή του αρχαίου δράματος μέσα από τις παραστάσεις του Φεστιβάλ. Ελληνες και ξένοι δημιουργοί έδωσαν για άλλη μία φορά το «παρών» σε αυτό το καλοκαιρινό αντάμωμα, το οποίο του χρόνου κλείνει, επισήμως, επτά δεκαετίες ζωής και […]

Κριτική «Αμλετ» του Σαίξπηρ

Ενα δικό του πέταγμα πουλιών επιχειρεί ο Αρης Μπινιάρης με τους «Ορνιθες» του Αριστοφάνη, ένα πέταγμα που θα προσγειωθεί την προσεχή Παρασκευή (και Σάββατο) στην Επίδαυρο, έχοντας την υπογραφή ενός εκ των πλέον ευφάνταστων σκηνοθετών μας. Εξήντα πέντε χρόνια μετά την ιστορική παράσταση του Θεάτρου Τέχνης στο Ηρώδειο (29 Αυγούστου 1959) που προκάλεσε, τότε, πολιτική […]

Κριτική «Τα σκυλιά» του Ανέστη Αζά

Κριτική: «Τότε, τώρα, πάντα» του Σταμάτη Φασουλή

Κριτική «Μήδεια» του Σάιμον Στόουν

Δείγμα των καιρών; Μάλλον. Πώς αλλιώς εξηγείται το κλείσιμο γνωστών, παλιών χειμερινών κινηματογράφων και η μετατροπή τους σε θέατρα… Αν και το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο – στο παρελθόν το θέατρο Ιλίσια ήταν σινεμά, όπως και το Πόρτα στη Μεσογείων ή το Αλκυονίς και κάμποσα ακόμα, ωστόσο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο: Πέρυσι μετατράπηκε σε […]

Κριτική - «50 χρόνια - Μια νύχτα» του Μάνου Καρατζογιάννη, Φεστιβάλ Αθηνών, Πειραιώς 260

Σε συνέχεια της έναρξης των φετινών Επιδαυρίων και του άτυπου εορτασμού που ξεκίνησε για τα 70χρονα του θεσμού και ουσιαστικά θα εορτασθεί το 2025, εγκαινιάσθηκε η έκθεση-αφιέρωμα στο δίπολο «Ιππόλυτος – Φαίδρα». Στον εκθεσιακό χώρο της Επιδαύρου ζωντανεύει μια αναδρομή με δύο παραστάσεις-ορόσημο, τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ροντήρη το ΄54 και τη «Φαίδρα» […]

Ενα παραμύθι για μεγάλους, μια ιστορία για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, μια νουβέλα που από τις σελίδες του βιβλίου περνά στη σκηνή και γίνεται λόγος προφορικός, ζωντανός: αυτό και άλλα πολλά είναι «Η αγαπημένη του κυρίου Λιν» του Φιλίπ Κλοντέλ που είδαμε πρόσφατα στην Πειραιώς 260, στην παράσταση που σκηνοθετεί ο Γκι Κασίερς, με τον […]

Κριτική «Ενενήντα» της Βαλέριας Δημητριάδου

«Αίας» του Σοφοκλή και «Παίχτες» του Γκόγκολ

Εχοντας διασχίσει όλα τα είδη θεάτρου, άλλοτε γράφοντας, άλλοτε σκηνοθετώντας, άλλοτε παίζοντας κι άλλοτε κάνοντάς τα όλα μαζί, έχει ωστόσο αναπτύξει πιο στενές σχέσεις, ένα είδος οικογενειακού δεσμού με την επιθεώρηση, πρωτίστως, αλλά και με την κωμωδία. Ο Σταμάτης Φασουλής αποτελεί μια δυνατή και στέρεη μονάδα στον θεατρικό μας χάρτη, με μια ολιστική, βιωμένη γνώση […]

Κριτική «Αίμα στη σκηνή» του Τσαρλς Λάντλαμ

Κριτική: «Αλλες εποχές» του Χάρολντ Πίντερ

Κριτική: «Και λέγε λέγε» της Λένας Κιτσοπούλου

Λίγο πριν σηκωθεί η αυλαία του Φεστιβάλ και το θέατρο ξεκινήσει τις θερινές του περιοδείες. Λίγο μετά τις τελευταίες, ουσιαστικά, πρεμιέρες της σεζόν που εκτείνεται από το περασμένο φθινόπωρο ως το τέλος της άνοιξης… Λίγες σκέψεις και κάποια συμπεράσματα για το θέατρο, με πυξίδα και οδηγό όλα όσα είδαμε, ακούσαμε ή αποφύγαμε στις σκηνές της […]

Στην περίπτωση της ελληνοτουρκικής παραγωγής με το κλασικό αριστούργημα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» είναι πολλά αυτά που αξίζει να ειπωθούν, πέρα και πάνω απ’ αυτό καθαυτό το καλλιτεχνικό προϊόν: η παράσταση, που ξεκίνησε από την Αγκυρα, συνέχισε στην Κωνσταντινούπολη (όπου και την παρακολούθησα) και τώρα έρχεται στην Αθήνα, φέρνει στη σκηνή μια ιδιαίτερη […]

… Αντίστροφα. Κι ας φαίνεται ότι ακόμα μας χωρίζει μεγάλο χρονικό διάστημα. Ούτε έξι μήνες… Ο λόγος για τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, η τριετής θητεία του οποίου ολοκληρώνεται το προσεχές φθινόπωρο. Ο Γιάννης Μόσχος (φωτογραφία), συγκεκριμένα, ανέλαβε επικεφαλής της πρώτης σκηνής της χώρας την 1η Οκτωβρίου του 2021. Ηταν εκείνος που επικράτησε της […]

Κριτική για το «Βίρα τις άγκυρες»

Γνωρίζοντας τις επαγγελματικές ιδιότητες του Ζουζέπ Μαρία Μιρό, εύκολα μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τη διασταύρωση του δημοσιογράφου με τον θεατρικό συγγραφέα στο «Πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σ’ αυτό το μέρος». Από τη μια, πραγματεύεται το θέμα του, σύγχρονο, σημερινό, σχεδόν επίκαιρο, «σαν να κάνει ρεπορτάζ». Και με όλους τους μάρτυρες της υπόθεσης […]

Μια μορφή ευγενική, με μια πραότητα στην όψη και στη συμπεριφορά, συνδυασμένη με μια ισχυρή θεατρική παρουσία και μια γοητευτική, τόσο κινηματογραφική όσο και τηλεοπτική, παρουσία, ο Γιάννης Φέρτης αφήνει κάτι δυσαναπλήρωτο. Ισχυρό αλλά και ηχηρό, όχι μόνον λόγω αυτής της ξεχωριστής φωνής που διέθετε, αλλά κυρίως για τον τρόπο που έζησε και διαχειρίστηκε το […]

Ενα ξύλινο, περιστρεφόμενο, τετράγωνο μπαλκόνι αποτελεί το μόνο σκηνικό στοιχείο, πολλαπλών δυνατοτήτων και χρήσεων, και είναι τοποθετημένο στο κέντρο της σκηνής του θεάτρου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ). Εκεί, πίσω, πάνω, δεξιά και αριστερά, μόνος ή όχι, ζει, μεγαλώνει, ονειρεύεται και ζωγραφίζει ο Θεόφιλος, στην παράσταση που έστησε η Ολια Λαζαρίδου, βασισμένη στη ζωή […]

«Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Λόρκα

Ανακοινώθηκε, πριν από μία εβδομάδα, πλούσιο, πολυφωνικό, ελληνικό και διεθνές με «πολιτικό προσανατολισμό», όπως τόνισε η καλλιτεχνική του διευθύντρια Κατερίνα Ευαγγελάτου. Κι ετοιμάζεται να μπει στη ζωή μας από την 1η Ιουνίου, για να μας αποχαιρετήσει, ως είθισται, προς το τέλος Αυγούστου, με την αυλαία να πέφτει στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Το πρόγραμμα του […]

σκηνές και παρασκήνια

σκηνές και παρασκήνια

Υπάρχει πάντα ένας τρόπος να πεις τα πράγματα που σε απασχολούν, μια δίοδος να τα μοιραστείς. Και στην προκειμένη, θεατρική, περίπτωση έχουμε δύο, έναν περισσότερο κι έναν λιγότερο προσωπικό. Δύο έργα που είδα πρόσφατα, σύγχρονα, σημερινά, τωρινά σχεδόν, επανέφεραν στη σκέψη μου το ερώτημα για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής θεατρικής γραφής σε […]

Κριτική «Underground» των Κουστουρίτσα και Κοβάσεβιτς

σκηνές και παρασκήνια