Ελλη Λαμπέτη, 40+1

Ο Σεπτέμβριος, κάθε Σεπτέμβριος, θυμίζει την Ελλη Λαμπέτη: Ισως γιατί είναι ο μήνας που ξεκίνησε με την αναγγελία του θανάτου της, πριν από 40+1 χρόνια, ένα Σάββατο. Ηταν 3 Σεπτεμβρίου του 1983 όταν η είδηση έγινε γνωστή. Ο κόσμος ήξερε ότι ήταν άρρωστη – ο καρκίνος την είχε χτυπήσει από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και, με ένα διάλειμμα, την «επισκέφτηκε» ξανά την τελευταία δεκαετία της ζωής της και την παίδεψε πολύ. Στην κηδεία της, στις 6 Σεπτεμβρίου, απ’ το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, παραβρέθηκε όλο το ελληνικό θέατρο. Υπάρχει κάτι που έκανε την Ελλη Λαμπέτη να ξεχωρίζει, απ’ την αρχή, απ’ τη γέννησή της, στις 13 Απριλίου του 1926, ως το τέλος. Κι όμως αυτό το κάτι δεν φάνηκε να είναι ικανό στις εισαγωγικές τις εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού ούτε στης Μαρίκας Κοτοπούλη –την πρώτη φορά τουλάχιστον, το 1941. Γιατί στη συνέχεια, μια δεύτερη σκέψη της Κοτοπούλη έφερε τη Λαμπέτη μαθήτριά της, αγαπημένη μαθήτριά της, στη σχολή της. Αλλαξε το επώνυμό της από Λούκου σε Λαμπέτη κι έναν χρόνο μετά, το 1942, πήρε το βάπτισμα της σκηνής: «Η Χάνελε πάει στον Παράδεισο» του Χάουπτμαν.

Ωστόσο η πορεία της καθορίστηκε από τη συνεργασία της με τον Κάρολο Κουν και το Θέατρο Τέχνης. Ακολούθησαν ο θίασος της Κατερίνας, το Εθνικό, ο θίασος του Κώστα Μουσούρη, προτού μαζί με τον Γιώργο Παππά και τον Δημήτρη Χορν συγκροτήσουν τον δικό τους, στον οποίο μετέπειτα θα μείνουν οι δυο τους με τον Χορν. Η προσωπική σχέση των ηθοποιών πήγαινε παράλληλα – κι όταν έληξε, η Λαμπέτη τράβηξε μόνη της, με δικό της θίασο ενώ ο κινηματογράφος είχε ήδη χαρίσει στο κοινό τις μεγάλες της ερμηνείες – και ο Μιχάλης Κακογιάννης υπήρξε «ηθικός αυτουργός».

Τίποτα και κανείς δεν στάθηκε ποτέ ικανό να σταματήσει τη ροή αυτού του ταλέντου που άκουγε στο όνομα Ελλη Λαμπέτη. Ούτε η αρρώστια της: Ο ρόλος της κωφάλαλης Σάρα, στο θεατρικό «Σάρα ή Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», πλάι στον Λευτέρη Βογιατζή, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ανέδειξε για μια τελευταία φορά την ανεξάντλητη ορμή και δύναμη αυτής της φαινομενικά εύθραυστης γυναίκας…