Μια έκθεση και μια προσθήκη…

Σε συνέχεια της έναρξης των φετινών Επιδαυρίων και του άτυπου εορτασμού που ξεκίνησε για τα 70χρονα του θεσμού και ουσιαστικά θα εορτασθεί το 2025, εγκαινιάσθηκε η έκθεση-αφιέρωμα στο δίπολο «Ιππόλυτος – Φαίδρα».

Στον εκθεσιακό χώρο της Επιδαύρου ζωντανεύει μια αναδρομή με δύο παραστάσεις-ορόσημο, τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ροντήρη το ΄54 και τη «Φαίδρα» του Ρακίνα από το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας με την Ελεν Μίρεν (φωτ.) το 2009. Ενδιαμέσως φωτίζονται κι άλλα ανεβάσματα αυτών των έργων.

Τι περιλαμβάνει η έκθεση: Πλούσιο φωτογραφικό, οπτικοακουστικό και ηχητικό υλικό, αντικείμενα και στοιχεία, ντοκουμέντα, χειρόγραφα, αλληλογραφία, μεταφράσεις, σημειώσεις. Πρόκειται για μια ιδέα της καλλιτεχνικής διευθύντριας του Φεστιβάλ, Κατερίνας Ευαγγελάτου με επιστημονικό υπεύθυνο τον επίκουρο καθηγητή Θεατρολογίας Παναγιώτη Μιχαλόπουλο.

Για μια τέχνη τόσο περαστική όσο το θέατρο, εκθέσεις όπως αυτή, έρχονται να επιβεβαιώσουν την αξία της μνήμης, που γίνεται κρίκος, στη μακρά αλυσίδα της παράδοσης και της γνώσης…

Αυτή άλλωστε είναι η σημασία των επετείων και εορτασμών, μια αφορμή και μια ευκαιρία να τιμήσουμε όσα σημαντικά έγιναν και παράλληλα να τα ξαναθυμηθούμε, σε μια προσπάθεια να ενώσουμε το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.

Μέσα σ΄αυτή την προσπάθεια, και με αφορμή το «Θέμα της (περασμένης) Τρίτης», αξίζει να προσθέσω μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Επίδαυρο τη δεκαετία του ΄60, ούτε αμιγώς θεατρική ούτε όπερα, αλλά όπερα-μπαλέτο: Ηταν το 1965, στις 31 Ιουλίου και την 1^η Αυγούστου, όταν σε σκηνοθεσία – χορογραφία του Μορίς Μπεζάρ παρουσιάστηκε «Η καταδίκη του Φάουστ» του Μπερλιόζ απ΄ την Οπερα των Παρισίων. Επρόκειτο για ένα κοσμοϊστορικό γεγονός που ξεπερνούσε το ντόπιο ενδιαφέρον και έφερνε στην Ελλάδα το διάσημο συγκρότημα στην πλήρη σύνθεσή του, για πρώτη φορά (αναλυτικό ρεπορτάζ στο «Βήμα», 12/8/2016, «Από τα Ιουλιανά στα… Ες Ες στην Επίδαυρο», της Ισμας Τουλάτου).

Κι ύστερα εμείς, εξήντα χρόνια μετά, ακόμα αναρωτιόμαστε ποια θεάματα ταιριάζουν ή όχι στην Επίδαυρο…