Ραγκούση Πέπη

προσωπα

Καλάβρυτα, η ταινία Πριν από λίγες μέρες είχα αναφερθεί, από αυτήν τη στήλη, στην αντίδραση κάποιων ντόπιων για μία σκηνή από την ταινία «Καλάβρυτα 1943» του Νικόλα Δημητρόπουλου σύμφωνα με την οποία κάποιος αυστριακός στρατιώτης άνοιξε την πόρτα του σχολείου, όπου κρατούνταν οι γυναίκες και τα παιδιά του χωριού, ώστε να γλιτώσουν από έναν φρικτό […]

Επί των βασικών Από προχθές, φιγουράρει στην πρώτη σειρά της ειδησεογραφίας η – ας την πούμε έτσι χάρη συντομίας – διένεξη μεταξύ της γνωστής πλέον «ολλανδής δημοσιογράφου» και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ας μην επανέλθω στο συμβάν, το ξέρουμε πια με όλες τους τις λεπτομέρειες και από όλες τις γωνίες λήψης. Ας μείνω όμως στα εισαγωγικά που έβαλα […]

Το χιτζάμπ δεν είναι αξεσουάρ Την περασμένη εβδομάδα είδε το φως της δημοσιότητας μια καμπάνια του Συμβουλίου της Ευρώπης υπέρ της διαφορετικότητας με άξονα τα διάφορα είδη των μουσουλμανικών καλυμμάτων κεφαλής, όπως το χιτζάμπ. Στις φωτογραφίες βλέπαμε πορτρέτα γυναικών σε μοντάζ δύο εκδοχών τους. Μία με «δυτικά» ρούχα και μία με μαντίλα. Το σύνθημα ήταν «Η […]

Οταν προχθές πέρασε από την οθόνη του κινητού μου η είδηση ότι πέθανε, σε ηλικία 84 ετών, ο Ανδρέας Νομικός, την προσπέρασα αδιάφορα. «Ποιος είναι αυτός; Δεν τον ξέρω» σκέφθηκα. Χρειάστηκε να επανέλθει στο scrolling δυο – τρεις φορές για να συνειδητοποιήσω ότι επρόκειτο για τον «Ανδρέα τη Φτερού», τον τελευταίο τύπο της Αθήνας. Δεν […]

Εις μνήμη Η αφορμή είναι η σημερινή επέτειος της γέννησής της. Οι αιτίες όμως παραμένουν σταθερές εδώ και 77 χρόνια, από την ημέρα της δολοφονίας της δηλαδή. Και είναι ο φθόνος, η αντιζηλία, η ιδεοληψία, το μίσος, οι εργασιακές συντεχνίες που στοχοποιούν κάποιον μέχρι τελικής εξοντώσεώς του. Μέχρι θανάτου ή «θανάτου». Τα εισαγωγικά ανοιγοκλείνουν ανάλογα […]

Τις ακούς κάθε τόσο. Από συγγενείς, φίλους, γνωστούς και αγνώστους. Υπολογισμοί, σχέδια, προγράμματα, εξισώσεις που δεν βγαίνουν. Οπως, ας πούμε, για το φιλικό ζευγάρι που, ύστερα από δύο χρόνια περιορισμού, λόγω κορωνοϊού, αποφάσισε να κάνει τη μεγάλη έξοδο. Ενα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη με αφορμή το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Και οι δύο άλλωστε είναι καταξιωμένοι επαγγελματίες σε […]

Μια τόσο κοντινή επέτειος Οταν γεννήθηκα, είχαν περάσει από τη 28η Οκτωβρίου 1940 τόσα, πάνω – κάτω, χρόνια όσα έχουν περάσει σήμερα από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Και όταν ήμουν περίπου πέντε ετών, τότε δηλαδή που άρχισα να ακούω ιστορίες από εκείνη την ημέρα και τη γερμανική κατοχή που ακολούθησε (με αυτά τα «παραμύθια» […]

Οταν η προβατίνα έγινε το νέο σούσι Δεν θυμάμαι, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, η μυθοπλασία στην τηλεόραση να είχε το σουξέ που έχει τους τελευταίους μήνες. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, την ώρα του επονομαζόμενου prime time, της μεγάλης τηλεθέασης δηλαδή, πάνω από επτά στους δέκα τηλεθεατές παρακολουθούν σίριαλ, αφήνοντας τα «λιμά» σε ριάλιτι, ένα είδος εκπομπών […]

Ο Καραγάτσης σχολιάζει το ΚΙΝΑΛ Μοιάζει λίγο σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Οταν εντρυφείς συνεχώς κι ακαταπαύστως στον Καραγάτση από τα δώδεκά σου χρόνια όπως εγώ, όταν κάποια μυθιστορήματά του τα έχεις διαβάσει καμιά δεκαριά φορές και την ενδέκατη ανακαλύπτεις αναφορές που σου είχαν ξεφύγει, ταιριάζεις φράσεις του που έχουν γραφτεί πριν από 65 και 70 χρόνια […]

Δεν ξέρω κατά πόσον πρόκειται για ολική επαναφορά, πάντως η επανεμφάνιση χθες το μεσημέρι του Σωτήρη Τσιόδρα στις οθόνες μας (για να μας μιλήσει περί της αποτελεσματικότητας των εμβολίων, του τι κερδίσαμε έως τώρα λόγω εμβολιασμών και τι χάσαμε λόγω των αντιεμβολιαστών) ήταν, πάνω απ’ όλα, ένα είδος συναγερμού. Είναι πλέον σαφές ότι τα πράγματα […]

Ο Βολίνσκι έλεγε ότι το χιούμορ είναι η πιο κοντινή απόσταση μεταξύ των ανθρώπων. Αν και ο ίδιος το πλήρωσε με τη ζωή του στη δολοφονική επίθεση τζιχαντιστών, τον Ιανουάριο του 2015, στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo, είχε δίκιο. Οι κοντινές αποστάσεις εξάλλου δεν συνεπάγονται πάντα εγγύτητα. Ενίοτε μπορεί να είναι και παρενοχλητικές. […]

Ολική επαναφορά και λίγος Φρόιντ ακόμη Οταν, πριν από λίγες μέρες, ανακοινώθηκε ότι η Φώφη Γεννηματά αποσύρεται, για λόγους υγείας, από την κούρσα της υποψηφιότητας για την αρχηγία του ΚΙΝΑΛ, το κύμα συμπαράστασης και οι ευχές για γρήγορη ανάρρωση, από πρόσωπα που κάθε άλλο παρά «πολιτικούς φίλους» της θα τα έλεγες, μας θύμισε για λίγο τον […]

Ας πούμε ότι ένας φορέας, ένα ίδρυμα, μία ομάδα επιστημόνων ετοιμάζει μια καμπάνια υπέρ του εμβολιασμού. (Οχι «ας πούμε», ισχύει αλλά ας μην κάνω, προς το παρόν, σπόιλερ). Απευθύνεται λοιπόν, εκτός των άλλων, σε καλλιτέχνες, δημοφιλείς και επιδραστικούς, να συμμετέχουν στην καμπάνια με διαδικτυακά μηνύματα που θα προτρέπουν τους ανεμβολίαστους να εμβολιασθούν. «Πολύ ωραία» σκέφτηκα […]

Οπως Αμερική Οι παλαιότεροι, οι συνομήλικοί μου δηλαδή ίσως τη θυμούνται. Εκείνη τη διαφήμιση με τη δίμετρη, εντυπωσιακή Υβέτ που έκανε μεγάλη καριέρα ως μοντέλο – νομίζω και ως μπασκετμπολίστρια – στην Ελλάδα. Εμπαινε λοιπόν η Υβέτ κάπου αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς πού. Μπορεί φαρμακείο, μπορεί και κατάστημα καλλυντικών. Σε καμιά «Υβόννη» για παράδειγμα. Ζητούσε κάτι που […]

Η 12η Οκτωβρίου της Αθήνας Σαν σήμερα, πριν από 77 χρόνια, η πόλη αυτή που αγαπάμε – αλλά αγαπάμε και να μισούμε – έζησε την πιο μεγάλη, την πιο χαρούμενη, την πιο πανηγυρική ημέρα της. Την απελευθέρωσή της ύστερα από 1.264 μέρες γερμανικής κατοχής. Υστερα από τρεισήμισι χρόνια ζόφου, σκλαβιάς, φόβου, θανάτου, πείνας εξαθλίωσης. (Τι κι αν […]

Σύνδρομο αυτοκαταστροφής Ως ανθρώπινη συμπεριφορά τη γνωρίζουμε καλά. Ατομα με τάσεις αυτοκαταστροφής, που υπονομεύουν με τις πράξεις και τα λόγια τους τον εαυτό τους και τραβάνε μόνοι τους το χαλί κάτω από τα πόδια τους κυκλοφορούν ευρέως ανάμεσά μας και είναι άμεσα και εύκολα αναγνωρίσιμα. Ως ψυχική διαταραχή είναι σοβαρή διότι μπορεί να οδηγήσει σε […]

Κυκλοφορεί εδώ και μέρες – μην πω εβδομάδες – στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Γνωστή ηλεκτρονική πλατφόρμα συγκέντρωσης υπογραφών και άτυπων «δημοψηφισμάτων» (υποθέτω ύστερα από προτάσεις χρηστών) μας καλεί να υπογράψουμε ώστε να σταματήσει η προβολή του τηλεοπτικού σόου στο οποίο οι συμμετέχουσες τσουρομαδιούνται για την καρδιά ενός άντρα. Ο λόγος; Προβάλλει αρνητικά πρότυπα. Να τα δούμε λοιπόν […]

Θεωρίες, προσδοκίες, αηδίες Η πρόσκληση που έλαβα, ηλεκτρονικά, για παρουσίαση βιβλίου είχε φαρδιά – πλατιά τη διευκρίνιση. «Η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε εμβολιασμένους και σε όσους έχουν νοσήσει το τελευταίο εξάμηνο». Κάτι που το βλέπω όλο και πιο συχνά τελευταία αναφορικά με παραστάσεις, εγκαίνια, αίθουσες εκδηλώσεων, ενώ πριν από λίγες εβδομάδες οι υπεύθυνοι δίσταζαν να […]

Από τον Ιούνιο του 2013 που ο Γιάννης Αντετοκούνμπο πήρε μεταγραφή για τους Μιλγουόκι Μπακς έγινε ο «Γιάννης της καρδιάς μας». Απολύτως δικαιολογημένα. Ενα παιδί μεταναστών, που μέχρι τότε, μέχρι τα 19 του χρόνια δηλαδή, ήταν σαν να μην υπήρχε. Χωρίς επίσημα έγγραφα, ούτε Ελληνας ούτε Νιγηριανός όπως οι γονείς του, που μοιράζονταν με τον […]

Οταν πήγαινα σχολείο – θηλέων παρακαλώ -, στα πολύ παλιά χρόνια δηλαδή, γιορτάζαμε πιο συμμετοχικά την 25η Μαρτίου απ’ ό,τι την 28η Οκτωβρίου. Η δεύτερη ήταν, ως γεγονός, πιο κοντά σε εμάς, με διηγήσεις από τον πόλεμο και την Κατοχή έχουμε μεγαλώσει εμείς οι «επάρατοι» boomers, αλλά η επέτειος της Ελληνικής Επανάστασης, έδινε περισσότερες ευκαιρίες για […]

«Εξαγορές» άλλοτε και τώρα Θυμάμαι πριν από μία αιωνιότητα και εφτά χρόνια, το 2014, τέτοιες μέρες περίπου και εν όψει της επικείμενης εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας που θα μπορούσε να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου (όπως και έγινε δηλαδή από τον ΣΥΡΙΖΑ με τη συνδρομή των ψήφων της ΔΗΜΑΡ και των χρυσαυγιτών) είχε γίνει […]

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μιλάει για τη θεατρική διασκευή στο «Τρίτο στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή, οι παραστάσεις του οποίου ξεκινούν την επόμενη Παρασκευή, και αναλύει τη συναισθηματική γεωγραφία ενός έργου 60 ετών

Ο σκληρός (θεατρικός) χειμώνας του 2012 – 13 Αντε με το καλό, μετά από ενάμισι χρόνο σιωπής ανοίγουν σιγά σιγά τα χειμερινά θέατρα, ανακοινώνονται πρεμιέρες και ρεπερτόρια με την ελπίδα να πάνε όλα καλά, η σεζόν να εξελιχθεί ομαλά, να μην ξαναζήσουμε τους μήνες της απομόνωσης. Και να έχουν ηθοποιοί και σκηνοθέτες δουλειά διότι η […]

Εντός και εκτός Βουλής Η κυρία Ραλλία Χρηστίδου είναι εκλεγμένη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Πριν γίνει βουλευτής, ήταν τραγουδίστρια. Και πριν γίνει τραγουδίστρια ήταν παίκτρια ριάλιτι ταλέντων. Εντάξει, χωρίς να διαθέτω επίσημα στοιχεία, έχω την εντύπωση ότι το ελληνικό Κοινοβούλιο κατέχει ευρωπαϊκή πρωτιά όσον αφορά την είσοδο καλλιτεχνών και λοιπών επαγγελματιών από τον χώρο του θεάματος. […]