Η ματαιοδοξία της «υπογραφής»

Κυκλοφορεί εδώ και μέρες – μην πω εβδομάδες – στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Γνωστή ηλεκτρονική πλατφόρμα συγκέντρωσης υπογραφών και άτυπων «δημοψηφισμάτων» (υποθέτω ύστερα από προτάσεις χρηστών) μας καλεί να υπογράψουμε ώστε να σταματήσει η προβολή του τηλεοπτικού σόου στο οποίο οι συμμετέχουσες τσουρομαδιούνται για την καρδιά ενός άντρα. Ο λόγος; Προβάλλει αρνητικά πρότυπα.

Να τα δούμε λοιπόν με τη σειρά διότι, ως γνωστόν, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν μου αρέσει καθόλου. Κυρίως για λόγους αισθητικής. Και στην αισθητική συμπεριλαμβάνω τα ρούχα και το στάιλινγκ των κυριών που συμμετέχουν, τον τρόπο που συμπεριφέρεται και φλερτάρει ο bachelor, πάνω απ’ όλα τα κάκιστα ελληνικά που ακούγονται – αν και είναι αυτά που πιάνει το αφτί μου όλο και συχνότερα και στην πραγματική ζωή. Τι κάνω; Δεν το βλέπω. Εντάξει, αν πέσω πάνω του στο ζάπινγκ και το χαζέψω δύο λεπτά, δεν χάθηκε ο κόσμος, δεν αισθάνομαι ότι απειλούμαι. Αλλά αυτό με τα πρότυπα, δεν το καταλαβαίνω. Ναι, αν είχα κόρη, δεν θα ήθελα με την καμία να τη δω ανάμεσα στις διαγωνιζόμενες, αλλά τα κορίτσια που συμμετέχουν θέλουν να βρίσκονται εκεί. Δεν τα έβαλαν με το ζόρι. Και τους αρέσει και το διασκεδάζουν και όπως μαλλιοτραβιούνται στην προκάτ «βίλα», θα μαλλιοτραβιόντουσαν και στην καφετέρια της γειτονιάς τους. Μόνο που, στη δεύτερη περίπτωση, δεν θα υπήρχαν κάμερες. Και η κάμερα είναι το «μυστικό». Τι θα κάνουμε τώρα; Θα κατασπαράξουμε δύο ντουζίνες νέα κορίτσια επειδή διεκδικούν το μερίδιο της δημοσιότητας που δικαιούνται; Σοβαρά τώρα; Την εποχή της ανοχής και των ελεύθερων επιλογών;

Μα προωθεί, λένε, την πατριαρχία. Συγγνώμη αλλά μια χαρά τσαούσες είναι αυτές κοπέλες που έχουν τα κότσια να εκτεθούν με αυτόν τον τρόπο. (Για σκεφτείτε να ακούγαμε ότι πατέρας ξυλοκόπησε την κόρη του επειδή εκείνη δήλωσε συμμετοχή στο συγκεκριμένο σόου;) Και, βέβαια, δεν ψάχνουν γαμπρό εκεί μέσα. Σιγά που το πιστέψαμε. Περισσότερη αναγνωρισιμότητα επιζητούν που μεταφράζεται σε περισσότερους followers. Και περισσότεροι followers σημαίνει περισσότερα χρήματα για κάθε δημοσίευση στους λογαριασμούς τους στα σόσιαλ μίντια. Τα 1.200 ευρώ που εισπράττει, όπως μάθαμε, η Ιωάννα Τούνη κάθε φορά που φωτογραφίζεται με το «αγαπημένο της προϊόν» δεν είναι στην κορυφή του τιμοκατάλογου. Και πέντε και έξι και εφτά χιλιάδες μπορεί να εισπράξει κάποιος αν το δικαιολογούν οι followers του.

Τι απομένει λοιπόν; Μα η ματαιοδοξία της υπογραφής.

Προοδευτικότητα και κοινή γνώμη

Πρόκειται για μια, όχι και τόσο καινούργια, κουλτούρα που παγιώθηκε με την έκρηξη των σόσιαλ μίντια. «Να μαζέψουμε υπογραφές». Η ψευδαίσθηση που τρέφει τη ματαιοδοξία τού «έτσι γίνομαι παράγοντας». Οχι, δεν γίνομαι. Ας μη βλέπουμε μόνο την περίπτωση της efood που η λειτουργία της εξαρτάται αποκλειστικά από το Διαδίκτυο, άρα οποιαδήποτε ιντερνετική κινητοποίηση έχει άμεση επίδραση. Στην περίπτωση οιασδήποτε ιδιωτικής πρωτοβουλίας ή παραγωγής, όπως το συγκεκριμένο πρόγραμμα, πες ότι συγκεντρώθηκαν διαδικτυακά 15, 20, 25 χιλιάδες υπογραφές. Ε, και; Τι θα γίνει; Θα σταματήσει; Και πέρυσι είχε γίνει ανάλογη κινητοποίηση και όχι μόνο δεν κόπηκε αλλά επανήλθε με δεύτερο κύκλο. Διότι μόνο το ΕΣΡ μπορεί να επέμβει για τη διακοπή του ή η εταιρεία παραγωγής αν δει ότι δεν του «βγαίνουν» οι τηλεθεάσεις.

Η συγκεκριμένη περίπτωση είναι η ακίδα της υπόθεσης, είμαστε όμως σίγουροι ότι θα πρέπει η κοινή γνώμη και οι «υπογραφές» να αποφασίζουν για κάποια κοινωνικά, παραδείγματος χάρη, θέματα; Για να σκεφτούμε το αποτέλεσμα αν γινόταν δημοψήφισμα για τους γάμους μεταξύ ομοφύλων ή τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ; Η κοινή γνώμη «σαλαγάει στα ρουμάνια και τα διάσελα» της χώρας και απέχει πολύ από τις 20.000 υπογραφές των σόσιαλ μίντια.