NON PAPER

Εντός και εκτός Βουλής

Η κυρία Ραλλία Χρηστίδου είναι εκλεγμένη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Πριν γίνει βουλευτής, ήταν τραγουδίστρια. Και πριν γίνει τραγουδίστρια ήταν παίκτρια ριάλιτι ταλέντων. Εντάξει, χωρίς να διαθέτω επίσημα στοιχεία, έχω την εντύπωση ότι το ελληνικό Κοινοβούλιο κατέχει ευρωπαϊκή πρωτιά όσον αφορά την είσοδο καλλιτεχνών και λοιπών επαγγελματιών από τον χώρο του θεάματος. Αλλοι από αυτούς έχουν κάνει έργο, άλλοι απλώς τροφοδότησαν το πολιτικό ανεκδοτολόγιο με σπαρταριστές ατάκες και στιγμιότυπα.

Η κυρία Χρηστίδου φαίνεται ότι, προς το παρόν, έχει βάλει σοβαρή υποψηφιότητα για τη δεύτερη κατηγορία και προσπαθεί – πολύ συστηματικά οφείλω να ομολογήσω – να πιάσει καλά τη θέση της. Με την περσινή της δήλωση ότι για τους νεκρούς της Marfin «φταίνε οι τραπεζίτες φίλοι του Μητσοτάκη», με τη δημόσια, τύπου ερωτική εξομολόγηση προς τον Αλέξη Τσίπρα («…Αυτός είναι ο μοναδικός Ηγέτης. Αυτός είναι η Εμπνευσή μας, η Ελπίδα» έχει γράψει στα ΜΚΔ – άφησα τα κεφαλαία έτσι όπως τα έβαλε εκείνη), με την επίσκεψή της πριν από λίγους μήνες στην Ακρόπολη για να ελέγξει τα έργα και τον Μανόλη Κορρέ, με την παρουσία της σε συγκέντρωση αντιεμβολιαστών, με την αδυναμία της να αντιληφθεί τη σχέση μεταξύ της γαλοπούλας και των Χριστουγέννων.

Χθες έδωσε νέο χτύπημα (άπερκατ, ντιρέκτ, θα σας γελάσω) στην κοινή λογική και τη στοιχειώδη πολιτική ευπρέπεια. «…Αφού ο πατέρας Μητσοτάκης έτρωγε στην κατοχή από τρία συσσίτια, έτσι και ο γιος Μητσοτάκης αρκέστηκε στα κεράσματα των σεισμοπαθών πριν τους επιρρίψει ευθύνες για τις κακοτεχνίες». (Και κάπου εδώ, στα καρτούνς, βγαίνει «φούσκα» με ιδεογράμματα ή επιφωνήματα).

Πάμε παρακάτω, διανύοντας μια απόσταση αξιών που μετριέται με έτη φωτός. Υστερα από δύο χρόνια αντιπολίτευσης σε επιθεωρησιακούς τόνους, την περασμένη εβδομάδα, ο Βαγγέλης Βενιζέλος με την παρέμβασή του στο θέμα που είχε δημιουργηθεί με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, μας θύμισε τι σημαίνει ουσιαστική, σοβαρή και υπεύθυνη αντιπολίτευση. Χθες, συνέβη το ίδιο με την επισήμανσή του όσον αφορά την «επικράτεια» που αναφέρεται στη συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας.

Η κυρία Χρηστίδου είναι στη Βουλή διότι έτσι θέλησαν αυτοί που την ψήφισαν. Και αφού πρόκειται περί λαϊκής εντολής, οφείλουμε, αρέσει – δεν αρέσει, να τη σεβαστούμε. Ο κύριος Βενιζέλος πάλι δεν είναι στη Βουλή. Θεωρώ ότι τα σχόλια περιττεύουν.

«Μικρές» ειδήσεις, μεγάλα τραύματα

Δεν είναι από τις ειδήσεις που κυκλοφόρησαν τις μεγάλες «λεωφόρους» της ειδησεογραφίας. Ακόμη όμως και από τα σκοτεινά σοκάκια της μοιάζουν να μας κοροϊδεύουν για το τι θεωρούμε σημαντικό και τι προσπερνάνε ως ασήμαντο.

Βόλος: Σάββατο βράδυ, σε κεντρικότατο δρόμο, δύο νεαρά κορίτσια πιάνονται στα κλωτσίδια και τα μπουνίδια. Μια άγρια πάλη για τα μάτια ενός αγοριού, όπως λένε. Κανείς από την παρέα δεν προσπαθεί να τις χωρίσει. Το μόνο που τους απασχολεί είναι να σηκώσουν ψηλά το κινητό ώστε να καταγράψουν τον καυγά.

Ελασσόνα: Ενα κοριτσάκι δεκατριών μηνών μπουσουλάει κατάμονο στη μέση του δρόμου, μετά τα μεσάνυχτα και σώζεται χάρη στην ετοιμότητα μίας νεαρής οδηγού. Η μητέρα του είπε ότι διέφυγε την προσοχή της.

Για άλλη μια φορά σήμερα, τα σχόλια περιττεύουν.