NON PAPER

«Εξαγορές» άλλοτε και τώρα

Θυμάμαι πριν από μία αιωνιότητα και εφτά χρόνια, το 2014, τέτοιες μέρες περίπου και εν όψει της επικείμενης εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας που θα μπορούσε να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου (όπως και έγινε δηλαδή από τον ΣΥΡΙΖΑ με τη συνδρομή των ψήφων της ΔΗΜΑΡ και των χρυσαυγιτών) είχε γίνει μεγάλος ντόρος για δήθεν απόπειρα εξαγοράς ψήφων βουλευτών. Οι «εμείς» (μην ξεχνάμε ότι ζούσαμε στο κλίμα του «ή εμείς ή αυτοί», «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» και άλλα τέτοια άκρως «δημοκρατικά») διέρρεαν, μεταξύ άλλων, ότι οι «αυτοί», στον γάμο κάποιου μεγαλοπαράγοντα είχαν βγάλει «πανέρι» όπου οι άλλοι μεγαλοπαράγοντες πέταγαν πεντακοσάευρα προς συγκέντρωση ποσού για να εξαγοραστούν βουλευτές και να ψηφίσουν τον Σταύρο Δήμα.

Λίγες εβδομάδες αργότερα ξέσπασε το «μέγα σκάνδαλο» της κασέτας που είχε δώσει ο Λαζόπουλος στον Χαϊκάλη (ή ο Χαϊκάλης στον Λαζόπουλο, δεν έχει διαφορά), και όπου υποτίθεται ότι είχαν καταγραφεί «διάλογοι που καίνε» και αποδείκνυαν μια ακόμη απόπειρα εξαγοράς εν όψει της εκλογής Προέδρου. Και αχός βαρύς ακούστηκε τότε και πολλά τουφέκια έπεσαν και «ωρέ πού πάμε;» και «αυτά κάνει η επάρατη Δεξιά» και «αυτά δεν θα γίνονται τώρα που θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα φέρει την κάθαρση». Και ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και είδαμε τι έφερε. Πέρα από το κλίμα πόλωσης εκείνης της εποχής ωστόσο, το να «χτυπάει φλέβα» η φημολογία περί εξωνημένων βουλευτών, είναι, τέλος πάντων, ένα δείγμα πολιτικής υγείας.

Και τα χρόνια πέρασαν και φτάσαμε στο σήμερα. Και ο συγκυβερνήτης Πάνος Καμμένος, ύστερα από δύο χρόνια μοναξιάς, έκανε come back (εντυπωσιακά αδυνατισμένος είναι αλήθεια) και, σε τηλεοπτική εκπομπή, δήλωσε φάτσα φόρα ότι οι βουλευτές του καταψήφισαν τη Συμφωνία των Πρεσπών διότι εξαγοράστκαν. Ούτε υπόνοιες ούτε υπονοούμενα ούτε «κάτι μου είπαν» ούτε πανέρια ούτε κασέτες ούτε τίποτα. Ετσι, στα ίσια.

Και τι έγινε ύστερα από αυτή τη δήλωση; Τίποτα. Πέρασαν ώρες, πέρασαν μέρες και τόσο η αξιωματική αντιπολίτευση όσο και οι βουλευτές που κατηγορήθηκαν ως αργυρώνητοι, κιχ. Τίποτα, κανένα σχόλιο, καμία λέξη, νάδα. Σαν να μην ακούστηκε. Νομίζω περισσότερο θα σχολίαζαν αν ο Πάνος Καμμένος αποκάλυπτε τη (θαυματουργή, γιατί έχω κολλήσει κι εκεί εγώ) δίαιτά του.

Ελα όμως που ακούστηκε. Η χειρότερη κατηγορία για έναν πολιτικό σε όποια πλευρά της δωροδοκίας κι αν βρίσκεται. Τι γίνεται; Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παίρνει στα σοβαρά αυτά που λέει ο πρώην μπροστάρης του; Ή κωφεύει επιλεκτικά; Είτε το ένα είτε το άλλο συμβαίνει, είναι μία ακόμη πιστοποίηση αυτού που είχε πει, πριν από χρόνια, ο Βαγγέλης Βενιζέλος περί εκτσογλανισμού της πολιτικής ζωής.

Μα ούτε αντιγραφή;

Βαγγέλης Βενιζέλος είπα και θυμήθηκα. Στο Γυμνάσιο είχα μια συμμαθήτρια, ολίγον τι σκράπα. Καθόταν ακριβώς πίσω μου και στα διαγωνίσματα τη βοηθούσα, όσο μπορούσα, να αντιγράψει. Εστριβα την κόλλα μου έτσι ώστε να βλέπει, έκανα τεράστια γράμματα για να τα διακρίνει, της ψιθύριζα απαντήσεις. Ε, πάλι λάθος έκανε. Της πάσαρα, ας πούμε, μια ημερομηνία από τη Βυζαντινή Ιστορία και δεν έβαζε τον άσο μπροστά. Εγραφα εγώ 1186, αντέγραφε εκείνη 186. «Μα το 186 δεν υπήρχε Βυζάντιο» της έλεγα, «Και που να το ξέρω;» απαντούσε. Νιρβάνα.

Ε, αυτό ακριβώς έκανε και ο Αλέξης Τσίπρας. Διάβασε τη δήλωση του Βαγγέλη Βενιζέλου για τη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας και, σαν τη συμμαθήτριά μου, την ξεπατίκωσε τσάτρα πάτρα. Ισα ισα για να δικαιολογήσει το ότι δεν θα την ψηφίσει. Μα ούτε αντιγραφή; (Ασε που, από τον τρόπο που αναφέρει τη λέξη, έχω την εντύπωση πως νομίζει ότι το Σαχέλ είναι κράτος).