Λιάκα Ζωή

Ο Jazz FM ήταν ο ραδιοφωνικός σταθμός που δημιούργησε ο Κώστας Γιαννόπουλος (1948-1997) και αποτελούσε εμπειρία για τους μουσικόφιλους. Στιγμές από την ιστορία του παρουσιάζει ο Μελέτης Μοίρας στο ντοκιμαντέρ «Diamonds in the Night Sky», το οποίο προβάλλεται μεθαύριο και την Κυριακή στον Δαναό. Ο Μ. Μοίρας ήταν ο μικρότερος σε ηλικία μουσικός παραγωγός στον […]

«Δεν αποστήθισα ούτε διάλεξα σημεία που μου άρεσαν από το “Τραγούδι του εαυτού μου”. Από την ώρα που το ξεφύλλισα είχα έντονη την αίσθηση πως το κείμενο έδειχνε τον τρόπο για το πόσο υπέροχος και αγέρωχος πρέπει να είναι κάθε άνθρωπος». Ο Γιάννης Τσαμαντάκης θυμάται την πρώτη επαφή με το εμβληματικό ποίημα του Γουόλτ Γουίτμαν, […]

Με αφορμή την έκδοση ενός βιβλίου με θέμα την αγάπη, η ηθοποιός μιλάει για πρώτη φορά για τη μέρα που συνάντησε τον άνθρωπο που τη βοήθησε στη ζωή της και της χάρισε ελπίδα

Αγνωστοι και ανεξερεύνητοι κόσμοι και μακρινοί πολιτισμοί αναδύονται μέσα από τις προβολές του 10ου Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου, που πραγματοποιούνται στο Αστορ, από σήμερα ως τις 4 Δεκεμβρίου. Η έναρξη γίνεται με την ταινία «Προορισμός Καρδιά» (Heartbound). Oπως διαβάζουμε στο ενημερωτικό σημείωμα, οι δημιουργοί του φιλμ Sine Plambech και Janus Metz χρειάστηκαν δέκα χρόνια γυρισμάτων για […]

Ο θρίαμβος της 29χρονης τραγουδίστριας στα Αμερικανικά Μουσικά Βραβεία

Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πως ένας ηθοποιός με τη δική του διαδρομή μπορεί να κρύβει ήττες και οπισθοχωρήσεις. Ετσι όμως έφτασε ως εδώ, χωρίς να ξεχνάει τις στιγμές που είπε «δεν θέλω να ξανανέβω στη σκηνή»

Παρουσιαστές, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες και πρώην στελέχη του σταθμού θυμούνται στιγμές από γυρίσματα, ξενύχτια σε εκπομπές, αποστολές και φιλίες

Δυσκολεύεται να θυμηθεί πότε άκουσε για πρώτη φορά ελληνική μουσική. Αλλά η εικόνα που αναδύεται αβίαστα στο μυαλό τής Γιασμίν Λεβί είναι η μητέρα της να τραγουδά και να ακούει καλλιτέχνες όπως η Ελένη Βιτάλη, την οποία η ισραηλινή ερμηνεύτρια έχει αποκαλέσει «βασίλισσά της». Αυτή η σχέση με την Ελλάδα βαθαίνει συνεχώς. Οπως λέει στο […]

«Οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ύπαρξής μου είναι ο έρωτας και η τέχνη» υποστηρίζει η ηθοποιός που μετράει μια σπουδαία καριέρα 40 χρόνων και μια ζωή κόντρα σε συμβάσεις και κανόνες

Ο καθηγητής Κοινωνικής Λαογραφίας Βασίλης Νιτσιάκος μιλάει για την καταγραφή και την έκδοση μελοποιημένων στίχων

Υστερα από 60 χρόνια λαμπρής διαδρομής αναρωτιέται ακόμη αν είναι καλός ηθοποιός, μια αγωνία που τον τροφοδοτεί και τον ανανεώνει. Αυτή την εποχή απέχει από το θέατρο και ξεφύλλισε μαζί μας κάποιες σελίδες της ζωής του

Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης που έφυγε χθες από τη ζωή στα 83 του χρόνια έφερε κοσμοπολιτισμό και νέα πνοή στο ελληνικό τραγούδι

Η ζωή στάθηκε γενναιόδωρη μαζί της. Ακόμα και όταν βίωσε την αγωνία του πολέμου η ηθοποιός δεν έχασε την αισιοδοξία και το χαμόγελό της, το οποίο παραμένει πλατύ ακόμα και όταν λέει λέξεις που την κάνουν να κομπιάζει

«Μπορεί να έχεις τάλαντο και να πετύχεις, τύχη και να ευνοηθείς, καπατσοσύνη και να επιπλεύσεις, πλάτες και να ξεκινήσεις. Μπορεί να μπεις στη φωτεινή ζώνη μόνο και μόνο επειδή σ’ ευνόησαν οι εξωτερικές συνθήκες στην αφετηρία σου. Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι. ». Πολλά χρόνια πριν από αυτό […]

Εχει κάνει το όνομά του συνώνυμο της ανατροπής. Οι αλλεπάλληλοι τραυματισμοί τον έβγαλαν εκτός γηπέδων. Βρέθηκε με την πλάτη στο πάτωμα, σηκώθηκε και προχώρησε. Το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει ακόμη και ο διεθνής μπασκετμπολίστας αφηγείται την εμμονή του στη θετική πλευρά της ζωής

Το 1986 ο Γιώργος Καζαντζής έχασε την πρώτη θέση στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης («Ηταν μια στιγμή», σε στίχους Σοφίας Κατζούρη, με ερμηνευτή τον Κώστα Πρατσινάκη) εξαιτίας του Σταύρου Κουγιουμτζή, που δεν το ψήφισε ως μέλος της επιτροπής. Λίγα χρόνια αργότερα ο συνθέτης επιλέγει τον Καζαντζή για πιανίστα στην ορχήστρα του. Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας […]

Το σιγοτραγούδισμα του παππού της στον κήπο του πατρικού της στην Κρήτη, η μαγεία των εικόνων του συμβολιστή ζωγράφου Αρνολντ Μπέκλιν, οι στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη φαντάζουν ετερόκλητα στοιχεία. Συνθέτουν, όμως, τον βασικό κορμό όσων την καθόρισαν και την ενέπνευσαν. Ανάλογα διαμορφώθηκε και η πορεία της Βερόνικας Δαβάκη, η οποία παρουσιάζει την πρώτη δισκογραφική της […]

Εχει γίνει στέκι των εκπροσώπων της τέχνης και κυρίως του θεάτρου. Το πρωί μπορείς να απολαύσεις τον καφέ του και τις πιο προχωρημένες ώρες μετατρέπεται σε ζωηρό μπαρ. Κάποια βράδια φιλοξενεί και λάιβ με έντεχνη-ροκ αλλά και ξένη μουσική.

Είναι από τα πιο ιστορικά μαγαζιά της περιοχής, το οποίο λειτουργεί από το 1945. Υπήρξε στέκι εικαστικών ηθοποιών, μουσικών και συγγραφέων. Σήμερα ακολουθώντας τις επιταγές της εποχής έχει μετατραπεί σε cafe-lounge bar-restaurant.

Εχει την ατμόσφαιρα μπακάλικου της δεκαετίας του ’60. Προσφέρει καλό φαγητό σε καλές τιμές και το βράδυ μετατρέπεται σε λαϊβάδικο με ρεμπέτικα έντεχνα και λαϊκά. Γλέντια σε αυτή την ωραία γωνιά του ιστορικού δρόμου στήνονται και τα μεσημέρια της Κυριακής.

Είναι μια μικρή ταβέρνα που χάρη στο καλό, φθηνό φαγητό, σε τεράστιες μάλιστα μερίδες, κατάφερε να αποκτήσει φανατικούς θαμώνες. Αν βρει κάποιος τραπέζι χωρίς να έχει μεριμνήσει, είναι πολύ τυχερός.

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης εξηγεί πώς απαλλάχθηκε από τα βάρη που του είχαν φορτωθεί, επαναπροσδιορίστηκε και συνεχίζει να ζει επιθυμώντας να κάνει κάτι μεγάλο: ν’ αναλάβει τον εαυτό του

Ο πιανίστας Βασίλης Τσαμπρόπουλος, σολίστ και μαέστρος με τη Royal Philharmonic Concert Orchestra

Η ερμηνεύτρια των Dead Can Dance Λίζα Γκέραρντ μιλάει για την επερχόμενη εμφάνισή της στην Αθήνα

Τον Οκτώβριο του 2017 μπήκε στη δημόσια σφαίρα ως το σύνθημα που μπορούσε να ξεσηκώσει συνειδήσεις. Και έως ένα σημείο το πέτυχε. Υπάρχει και η «πίσω πλευρά» του κινήματος, που δεν κατάφερε να τιθασεύσει τη δυναμική του; Συγγραφείς, θεωρητικοί και καλλιτέχνες δίνουν τον δικό τους απολογισμό

Ο ακρωτηριασμός στην εφηβεία, η δύσκολη προσαρμογή, η εγκατάλειψη του στίβου, η επανεκκίνηση και οι ρυθμοί της καθημερινότητας ανήκουν πια στο παρελθόν. Κατάφερε να ξεπεράσει θεόρατα εμπόδια, να γίνει πρωταθλήτρια στην ξιφασκία, αλλά και να πάρει μαθήματα ζωής από έναν άνθρωπο που ξέρει να ρισκάρει και να πολεμά…

Ραπ, αλλά όχι όπως παλιά, ποπ, αλλά όχι όπως η γνωστή. Στίχοι που μπαίνουν στο στόμα μαθητών και φτάνουν ως τα πανηγύρια. Μιλήσαμε με καλλιτέχνες και γνώστες του φαινομένου

Ο διάσημος αρχιμουσικός δηλώνει «ανάξιος χριστιανός», αντιμετωπίζει με καχυποψία τις καλές κριτικές, ηδονίζεται από τις αλλαγές και προτιμάει να καθίσει σπίτι του από το να κάνει αποστειρωμένες ερμηνείες

Ο νέος διευθυντής του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης Γιώργος Εμμανουήλ Λαζαρίδης μιλάει για προκλήσεις και στόχους

Μέσα από αντιφάσεις και υπερβολές δομεί το καλλιτεχνικό του ιδίωμα. Ο ταλαντούχος ηθοποιός δοκιμάζει για πρώτη φορά τις δυνάμεις του στη μουσική και αποκαλύπτει τον άνθρωπο που του έδειξε τον σωτήριο δρόμο της τέχνης

«Η διοίκηση και η διεύθυνση του ΟΠΙ (σ.σ.: Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας), σε πλήρη σύμπλευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις περί της δήθεν μη νόμιμης σύστασης της επιτροπής, προκειμένου να προκαλέσουν αναστάτωση στους δημιουργούς», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού ως αντίδραση στην προηγούμενη ανακοίνωση του ΟΠΙ, με αφορμή τη σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής […]

Η μόδα του street food δεν είναι καινούργια. Οσοι όμως έκαναν ενδιαφέρουσες γευστικές προτάσεις μέσα από αυτόν τον γαστρονομικό δρόμο ανταμείφθηκαν. Μία από αυτές είναι το στέκι σε αυτό το σημείο του πολυσύχναστου εμπορικού δρόμου, στο οποίο οι ώρες αιχμής είναι οι πρώτες πρωινές, όταν γίνεται μάχη για ένα μπέργκερ.

Οι περισσότεροι το επιλέγουν τις μικρές ώρες της ημέρας για το ποτά του αλλά και τις ιδιαίτερες και ψαγμένες μουσικές επιλογές. Παρ’ όλα αυτά, ο μικρός αυτός χώρος προσφέρει λύσεις για όσους αναζητούν ένα μέρος για να πιουν καφέ το πρωί και να φάνε κάτι ελαφρύ.

Τα ανακαινισμένο νεοκλασικό με την ιταλική αισθητική και παριζιάνικο αέρα έχει εξελιχθεί σε ένα σημείο που βρίσκουν απάγκιο στην κουζίνα του οι σκληρά εργαζόμενοι της περιοχής και όχι μόνο. Η κάβα του είναι φιλόξενη και για όσους το επιλέγουν για τη νυχτερινή τους έξοδο.

Το όνομά του παραπέμπει σε λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν σε αντίστοιχους χώρους. Πρόκειται όμως για μια νέα πρόταση καφενείου που δίνει προβάδισμα σε ελληνικά προϊόντα, αλλά στον κατάλογό του βρίσκεις συνταγές της γιαγιάς ενώ μπορείς να παραγγείλεις και κοκτέιλ χωρίς να σε κοιτάξει κανείς περίεργα. Είναι new age καφενείο.

Ο σύνθετος εσωτερικός του κόσμος και η επιστροφή στα βιώματά του είναι το συντακτικό της δημιουργίας του. Αλλα ο συνθέτης επιμένει ότι αν βρίσκεται ακόμη στους δρόμους της τέχνης είναι γιατί την πιο κρίσιμη στιγμή τούς απαρνήθηκε