
«Οταν ο γιος μου με ρωτήσει γιατί τον λένε Παύλο…»
Από την ανήσυχη εφηβεία της παραβατικότητας, των σκοτεινών δρόμων, {CR}της δυσβάσταχτης απώλειας του αδελφικού του φίλου Παύλου Φύσσα, στη διαρκή αναζήτηση της σωτηρίας μέσα από τη μουσική. Το περιγράφει ιδανικά ο στίχος από ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι του: «Ξημερώματα χορεύουμε {CR}στα πόδια ενός αγγέλου, δεν υπάρχει σωτηρία για εμάς, μόνο η Μπέλλου»





















