Η νομοθεσία ορίζει πως ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας έχει την ευθύνη παρακολούθησης και εισήγησης μέτρων για κάθε μορφής απειλή και, μέσω του αυτοτελούς τμήματος Εκτίμησης Κινδύνων Εθνικής Ασφάλειας, Υβριδικών Απειλών και Ανθεκτικότητας, υποστηρίζει την επιτροπή Συντονισμού για θέματα κυβερνοασφάλειας. Για να συνεννοούμαστε, αυτά είναι δουλειά του Θάνου Ντόκου.
Η παγίδευσή του από ρώσους «φαρσέρ», λοιπόν, ήταν ήδη αρκετά σοβαρή πριν το θέμα ξεφύγει από τη μετέπειτα διαχείρισή του από τον ίδιο και το Μέγαρο Μαξίμου. Επιμένοντας στο αφήγημα περί «υβριδικής επίθεσης με χρήση προηγμένης τεχνητής νοημοσύνης» αποκρύπτουν στοιχειώδη υπηρεσιακή αμέλεια και ποντάρουν στην απολαυστική βεβαιότητα ότι είμαστε τόσο σημαντικοί που το Κρεμλίνο επιστρατεύει υψηλή τεχνολογία για να μας πλήξει.
Το πραγματικό θέμα δεν είναι καν το όποιο κενό κυβερνοασφάλειας. Το μοναδικό ερώτημα είναι αν εφαρμόστηκαν οι παραδοσιακές διαδικασίες επιβεβαίωσης και διασταύρωσης που εφαρμόζονται καθημερινά ακόμη κι από μέσους υπαλλήλους στο υπουργείο Εξωτερικών, στο ΓΕΕΘΑ, σε βιομηχανίες άμυνας και κρίσιμων υποδομών.
Το Μαξίμου σε αυτό απαντά μονάχα ότι την έχουν πατήσει και άλλοι. Δεν μας λέει, όμως, πώς αντέδρασαν. Η Τζόρτζια Μελόνι, ας πούμε, είχε παραδεχθεί ευθέως ότι «είχαμε μια επιπόλαιη προσέγγιση που εξέθεσε το έθνος» και παραίτησε τον υπεύθυνο για τον έλεγχο τέτοιων επικοινωνιών. Ο Αντρέι Ντούντα απομάκρυνε στελέχη του γραφείου εθιμοτυπίας. Στη Φινλανδία τους πέρασαν πειθαρχικό.
Στην ελληνική εκδοχή, ο κ. Ντόκος βγήκε στην τηλεόραση διεκδικώντας παράσημο θύματος, χωρίς να απαντήσει το στοιχειώδες, αν έγινε επαφή με την πρεσβεία ή και απευθείας με το γραφείο του Ουκρανού που εμφανιζόταν να κλείνει ραντεβού, ο οποίος θα του επιβεβαίωνε εγκαίρως την εξαπάτηση. Δεν εξηγήθηκε. Μίλησε για τον εαυτό του, για μια «πολύ δυσάρεστη εμπειρία». Σαν μια γαστροσκόπηση, ας πούμε.
Οι ισχυρισμοί γίνονται κωμικοί, αν αναλογιστεί κανείς ότι η προστασία του «απόρρητου» και της «εθνικής ασφάλειας» έχει εργαλειοποιηθεί από την ίδια κυβέρνηση, που υπηρετεί ο κ. Ντόκος, για μαζικές παρακολουθήσεις ώστε να εμποδιστούν κοινοβουλευτικές και δικαστικές έρευνες για τις υποθέσεις υποκλοπών και τους ισχυρισμούς ενός ισραηλινού απόστρατου και για να μην εφαρμόζει το Μαξίμου αποφάσεις του ΣτΕ. Θεωρώντας, προφανώς, ότι μοναδικοί ικανοί να χειριστούν απόρρητα είναι όσοι συζητάνε για θέματα ασφάλειας σε ανεπίσημες τηλεδιασκέψεις μέσω μιας εμπορικής πλατφόρμας με την κάμερα ανοιχτή. Οι άριστοι των αρίστων.
