Γιατί δεν μπορούσε να υπάρξει μια νέα Γιάλτα
Russian President Vladimir Putin, Chinese President Xi Jinping and US President Donald Trump attend a trilateral meeting on the sidelines of the Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) Leaders' Summit in Shenzhen, China, November 19, 2026. Sputnik/Vyacheslav Prokofyev/Pool via REUTERS ATTENTION EDITORS - THIS IMAGE WAS PROVIDED BY A THIRD PARTY.
Η συνάντηση Τραμπ, Σι και Πούτιν στην Κίνα δεν αποτελεί μια νέα Γιάλτα. Η ιστορική αναλογία είναι εντελώς παραπλανητική.
Το 1945, οι ηγέτες των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Σοβιετικής Ένωσης ήταν σύμμαχοι που συνεργάζονταν για την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας και διαπραγματεύονταν τη μεταπολεμική διεθνή τάξη. Σήμερα, αντίθετα, οι τρεις ηγέτες εκπροσωπούν δυνάμεις με βαθιά ανταγωνιστικά γεωπολιτικά συμφέροντα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τη δική τους σφαίρα επιρροής στο δυτικό ημισφαίριο και ένα εκτεταμένο δίκτυο συμμαχιών στην Ευρώπη και την Ασία.
Μια νέα Γιάλτα θα προϋπέθετε ότι οι ΗΠΑ αποδέχονται την αναθεώρηση της περιφερειακής τάξης στην Ευρώπη και στην Ανατολική Ασία εις βάρος των δικών τους στρατηγικών συμφερόντων.
Η αναγνώριση ρωσικής σφαίρας επιρροής στην Ευρώπη και κινεζικής ηγεμονίας στην Ανατολική Ασία θα υπονόμευε το αμερικανικό σύστημα συμμαχιών και την ίδια τη γεωπολιτική αρχιτεκτονική της αμερικανικής ισχύος.
Η αμερικανική στρατηγική κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση: επιδιώκει την ανάσχεση της κινεζικής και της ρωσικής ισχύος, όχι τη νομιμοποίηση των περιφερειακών τους φιλοδοξιών.
Δεν προκαλεί επομένως έκπληξη ότι η συνάντηση δεν παρήγαγε κανένα αξιομνημόνευτο αποτέλεσμα. Μια θεατρική φωτογραφία κορυφής δεν αρκεί για να δημιουργήσει ιστορία.
Ο Αθανάσιος Πλατιάς είναι ομότιμος καθηγητής Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων















