Πάνω από 48 δισ. δολάρια το κόστος του πολέμου με το Ιράν για τις ΗΠΑ
Σχεδόν 29 δισ. δολάρια είχαν διατεθεί έως τον Οκτώβριο για πυρομαχικά, ενώ δεν έχουν υπολογιστεί στο κόστος του πολέμου οι ζημιές στις αμερικανικές βάσεις και οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία

Το κόστος του πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν έχει ξεπεράσει πλέον τα 48 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με νέα στοιχεία που παρουσίασε το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, αποτυπώνοντας το τεράστιο οικονομικό βάρος των στρατιωτικών επιχειρήσεων που ξεκίνησαν στα τέλη Φεβρουαρίου.
Η αποκάλυψη έγινε την Πέμπτη από τον Άρθουρ Μίλερ, αναπληρωτή επικεφαλής οικονομικού ελέγχου του Πενταγώνου, κατά τη διάρκεια ακρόασής του ενώπιον Αμερικανών νομοθετών, στο πλαίσιο της διαδικασίας για τον διορισμό του στη θέση του υφυπουργού Ναυτικού, αρμόδιου για την οικονομική διαχείριση.
Όπως διευκρίνισε ο Μίλερ, το ποσό περιλαμβάνει τις δαπάνες για πυρομαχικά, την αντικατάσταση στρατιωτικού εξοπλισμού που έχει χρησιμοποιηθεί ή καταστραφεί, καθώς και το συνολικό λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων. Πρόκειται, ωστόσο, για έναν υπολογισμό που δεν αποτυπώνει το σύνολο των οικονομικών συνεπειών της σύγκρουσης.
Από την εκτίμηση εξαιρούνται οι ζημιές που έχουν υποστεί αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Μέση Ανατολή, ορισμένες από τις οποίες έχουν πληγεί σοβαρά από ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Δεν περιλαμβάνονται επίσης οι ευρύτερες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία, γεγονός που σημαίνει ότι το πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα του πολέμου είναι σημαντικά μεγαλύτερο από τις άμεσες στρατιωτικές δαπάνες που αναγνωρίζει το Πεντάγωνο.
Η νέα εκτίμηση αποτελεί την πρώτη επίσημη επικαιροποίηση από τα μέσα Οκτωβρίου, όταν το κόστος είχε υπολογιστεί σε 47,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Εκείνα τα στοιχεία προέρχονταν από εκτίμηση της Κεντρικής Διοίκησης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, γνωστής ως CENTCOM, την οποία είχε εξασφαλίσει το τηλεοπτικό δίκτυο CBS News.
Η σύγκριση των δύο εκτιμήσεων δείχνει ότι το καταγεγραμμένο κόστος αυξήθηκε κατά τουλάχιστον 900 εκατομμύρια δολάρια μέσα σε περίπου έναν μήνα. Η διαφορά, πάντως, δεν πρέπει να εκλαμβάνεται απαραίτητα ως το σύνολο των νέων επιχειρησιακών δαπανών της συγκεκριμένης περιόδου, καθώς οι στρατιωτικοί υπολογισμοί μπορούν να αναθεωρούνται ανάλογα με την καταγραφή και την αποτίμηση του εξοπλισμού.
Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής επιβάρυνσης συνδέεται με την κατανάλωση πυρομαχικών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οκτωβρίου, περίπου 29 δισεκατομμύρια δολάρια αφορούσαν την αντικατάσταση των πυρομαχικών που είχαν χρησιμοποιηθεί στις επιχειρήσεις. Το ποσό αυτό αντιστοιχούσε σε περισσότερο από το 60% του συνολικού κόστους που είχε καταγραφεί μέχρι τότε.
Άλλα 6 δισεκατομμύρια δολάρια αφορούσαν απώλειες στρατιωτικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων επανδρωμένων αεροσκαφών και μη επανδρωμένων συστημάτων. Οι συγκεκριμένες δαπάνες αναδεικνύουν το υψηλό οικονομικό κόστος των σύγχρονων συγκρούσεων, στις οποίες η χρήση προηγμένων οπλικών συστημάτων και η ανάγκη συνεχούς αναπλήρωσης των αποθεμάτων επιβαρύνουν σημαντικά τους αμυντικούς προϋπολογισμούς.
Πέρα από το άμεσο κόστος, η διάρκεια της σύγκρουσης δημιουργεί πρόσθετες πιέσεις στον αμερικανικό στρατιωτικό σχεδιασμό. Η αναπλήρωση των πυρομαχικών απαιτεί χρόνο, βιομηχανική παραγωγή και νέες παραγγελίες, ενώ η αντικατάσταση ακριβών οπλικών συστημάτων δεν μπορεί πάντοτε να πραγματοποιηθεί άμεσα.
Παράλληλα, οι επιθέσεις εναντίον αμερικανικών βάσεων στη Μέση Ανατολή δημιουργούν πρόσθετες ανάγκες για επισκευές, ενίσχυση της προστασίας των εγκαταστάσεων και αποκατάσταση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Καθώς αυτές οι δαπάνες δεν περιλαμβάνονται στο ποσό των 48 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η συνολική δημοσιονομική επιβάρυνση παραμένει δύσκολο να προσδιοριστεί με ακρίβεια.
Ακόμη πιο σύνθετη είναι η αποτίμηση των συνεπειών για τη διεθνή οικονομία. Η αστάθεια στη Μέση Ανατολή επηρεάζει τις προσδοκίες για την ενεργειακή τροφοδοσία, το κόστος των θαλάσσιων μεταφορών και τη λειτουργία των διεθνών εμπορικών δικτύων. Οι επιπτώσεις αυτές μπορούν να μεταφερθούν στις τιμές των καυσίμων, στο κόστος παραγωγής και τελικά στους καταναλωτές, ακόμη και σε χώρες που δεν συμμετέχουν στη σύγκρουση.
Για την Ευρώπη και την Ελλάδα, η οικονομική διάσταση του πολέμου συνδέεται κυρίως με την ενεργειακή ασφάλεια και τις διεθνείς εμπορικές ροές. Ενδεχόμενες διαταραχές στις αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου μπορούν να αυξήσουν τις πιέσεις στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά, ενώ η αβεβαιότητα επιβαρύνει τις προοπτικές ανάπτυξης.
Τα στοιχεία του Πενταγώνου αναδεικνύουν, επομένως, μόνο ένα μέρος του οικονομικού τιμήματος της σύγκρουσης. Τα περισσότερα από 48 δισεκατομμύρια δολάρια αντιστοιχούν στις στρατιωτικές δαπάνες που έχουν καταγραφεί από τις αμερικανικές αρχές, χωρίς να συνυπολογίζονται οι καταστροφές σε εγκαταστάσεις και οι ευρύτερες οικονομικές απώλειες.
Καθώς ο πόλεμος συνεχίζει να επιβαρύνει τον αμερικανικό αμυντικό μηχανισμό, το ερώτημα δεν αφορά πλέον μόνο το ύψος των δαπανών που έχουν πραγματοποιηθεί, αλλά και το πόσο μεγαλύτερος μπορεί να αποδειχθεί ο τελικός λογαριασμός για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη διεθνή οικονομία.














