Νιάρχος Θανάσης Θ

Δεν έχουν σημασία τα ονόματα όσο τα ίδια τα γεγονότα και το φαινόμενο που συγκροτούν, άνθρωποι σημαντικοί που τους περιβάλλει μια μεγάλη δημοσιότητα και αναγνώριση να λένε πράγματα αμετροεπή που ασφαλώς δεν θα τα λέγανε αν συνέβαινε να μην τους γνωρίζει κανείς. Σαν να τους ερεθίζει το όνομά τους ώστε όσο μεγαλύτερη αμετροέπεια δείξουν να […]

Θ.Ν.: Κυρία Δούρου, σε ποιο βαθμό πιστεύετε πως η Περιφέρεια έχει σχέση με τον πολιτισμό ή μάλλον οφείλει να συντρέχει έργα πολιτιστικής υποδομής; Ρ.Δ.: Ξεκαθαρίζω: μακριά από μένα κάθε είδους διανοουμενίστικου ελιτισμού. Αλλά όταν δεν περισσεύουν τα χρήματα σε μια υποστελεχωμένη Περιφέρεια, χρειάζεται να γίνονται ιεραρχήσεις. Οταν όμως είχα πει ότι στην κρίση δημοκρατίας χρειάζεται […]

Μεγάλη φλέβα για θέματα προς σχολιασμό οι δρόμοι. Κοντεύει να γίνει σχεδόν η αποκλειστική μας πηγή αλλά αξίζει τον κόπο. Ακόμα και δικούς μας ανθρώπους τους μαθαίνουμε καλύτερα στους δρόμους όταν, περπατώντας πλάι πλάι, συμβεί ένα απρόβλεπτο, δημόσιας εκ των πραγμάτων υφής, περιστατικό κι αντιδράσουν ή μάλλον εκραγούν με έναν τρόπο που δεν θα υποψιαζόμασταν […]

«Μη με διαβάζετε αν δεν έχετε παρακολουθήσει κηδείες αγνώστων», λέει ένας αριστουργηματικός στίχος του ποιητή Ν.Δ. Καρούζου και αν και δεν το έχουμε ποτέ ξεχάσει, μας επανήλθε ζωηρά στο μυαλό χάρη σ’ ένα πραγματικά συγκλονιστικό γεγονός, όπως είναι ο θάνατος του κάθε ανθρώπου. Πόσο πιο πλούσια αλήθεια γίνεται η ζωή ενός ανθρώπου όταν μόνο τη […]

Αρκετό χρονικό διάστημα πριν η πολιτική σκηνή φτάσει στη βράση της και εννέα ολόκληρους μήνες άλλοτε θα μας ζεματίζει και σπανιότερα θα μας ανακουφίζει, καλό θα ήταν να σκεφτούμε ορισμένα πράγματα που αν τα καταγγείλεις ενώ είναι σε εξέλιξη μπορείς να χαρακτηριστείς ως κακοήθης ή ακόμη και ως πολιτικά καιροσκοπικός. Ας προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μια […]

Ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος, οπουδήποτε και αν ζει, σε οποιοδήποτε γεωγραφικό μήκος ή πλάτος, ακόμη και αν δεν το συνειδητοποιεί ή απαξιώνει ο ίδιος τον εαυτό του σε σχέση με την παράμετρο αυτή, είναι ένα ιστορικό πρόσωπο. Είναι ιστορικό πρόσωπο γιατί υπάρχει σε σχεδόν αποκλειστική σχέση με τον χρόνο που καθώς βρίθει πάντα γεγονότων, […]

Θα αναρωτηθεί κανείς τι θέλουμε και τις σκαλίζουμε και μάλιστα μέσα στο καλοκαίρι κουβέντες που χωρίς να έχουν ξεχαστεί για την κοινή συνείδηση καλό θα ήταν να τις αφήσουμε να κοιμούνται. Ομως λίγο να σκεφτείς παραπάνω από τα καθιερωμένα θα παρατηρήσεις δύο πράγματα: Ενώ θα έπρεπε σύμφωνα με τον αρνητικό πάταγο που ξεσηκώσανε όταν εκστομίζονταν […]

Είτε διερχόμαστε την αντιπολιτευτική είτε τη συμπολιτευτική τετραετία – μάλλον περίοδο θα έπρεπε να γράψουμε – ενός μεγάλου κόμματος, θα υπάρξει πάντα ένας πολιτικός ή ένας υπουργός, στην καλύτερη περίπτωση, γιατί μπορεί να είναι και τρεις και τέσσερις, που σε συνέντευξή του θα πει ανάμεσα σε άλλα με ιδιαίτερη έμφαση ότι «ήρθε η ώρα των μεγάλων αποφάσεων». […]

Υπάρχουν πράγματα που έχουν ειπωθεί από άλλους και τα επαναλαμβάνουμε χωρίς να σκεφτόμαστε αν στέκουν ή δεν στέκουν και πράγματα που τα λέμε εμείς οι ίδιοι και, αν και τα έχουμε σκεφτεί, καλό θα ήταν να μην τα είχαμε εκστομίσει. Είχε γραφεί κατά κόρον περίπου πριν από τρεις μήνες ότι ο τότε πρωθυπουργός όχι μόνο […]

Αισθάνεται κανείς, αν μη τι άλλο, κάποια αμηχανία μέσα στο κατακαλόκαιρο και ειδικά μέσα στον μήνα Αύγουστο να θέλει με αυτά που γράφει να διορθώσει τυχόν κακώς κείμενα είτε γιατί οι άνθρωποι εννοούν ως καλοκαιρινή απόλαυση το να μην κάνεις δυσάρεστες σκέψεις για οτιδήποτε είτε γιατί όσοι δεν κάνουν διακοπές είναι τόσο απαυδισμένοι που δεν […]

Είναι ζήτημα αν είμαστε τριακόσια με τετρακόσια άτομα που γυροφέρνουμε τους καλοκαιρινούς μήνες, ιδιαίτερα τον Αύγουστο, στους τέσσερις θερινούς κινηματογράφους των Εξαρχείων. Δυσκολεύεται να προσδιορίσει κανείς αν πρόκειται για άτομα που βλέπουν μέσα στην ίδια βδομάδα την ίδια ταινία, πάντως είναι βέβαιο πως για πολλοστή φορά την ξαναβλέπουν μέσα στα χρόνια που έχουν περάσει καθώς […]

Αν υπάρχει μια εποχή που μας κάνει ιδιοκτησιακούς, ακόμη κι όταν δεν είμαστε, ενώ ταυτόχρονα είναι μια εποχή που θα τη λογάριαζε κανείς ως μια εποχή απωλειών, είναι αναμφισβήτητα το καλοκαίρι. Το δικό μας νησί, η δική μας παραλία, ένα μονοπάτι που δεν το έχει περπατήσει άλλος κανείς παρά μόνον εμείς, ακόμη και τα κοσμοβριθέστερα […]

Και επαναλαμβανόμενες. Διαβάζουμε στην «Ευθύνη» του μηνός Δεκεμβρίου του 1963 ένα σχόλιο του αλησμόνητου Κώστα Ε. Τσιρόπουλου που λέει: «Η παραγγελία αντί 1.000.000 δολαρίων ειδικά για τη βασιλική οικογένεια αεριωθούμενου αεροπλάνου δεν φαίνεται να έκανε τη σωστή εντύπωση στο κοινό. Πρόκειται για μια σπατάλη ανεπίτρεπτη, άχρηστη φυσικά τη στιγμή που τα αγροτικά μας σχολεία ούτε […]

Τους δύο άνδρες που συζητούσαν ώρα μεταμεσονύκτια σε καφέ της Πλατείας Κολωνακίου, αν τους έβλεπες χωρίς να τους ακούς, θα ορκιζόσουν πως πρόκειται για ανθρώπους σοβαρούς και συγκροτημένους που αν τύχαινε να έρθεις σε οποιαδήποτε δοσοληψία μαζί τους δεν θα δημιουργούνταν κανένα απολύτως πρόσκομμα. Και επειδή δεν έκαναν καμία προσπάθεια όσα έλεγαν να μην τα […]

Ενας πολιτικός όσο μη σημαντικός και αν είναι ο ίδιος ή μικρό το κόμμα που τον στεγάζει υποτίθεται πως εκφράζει μια τάξη πραγμάτων που έχει να κάνει ή μάλλον διατηρεί μια ζωτική σχέση με οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο ανά πάσα στιγμή. Διαθέτει μια ανήσυχη συνείδηση πολύ πιο ανεπτυγμένη από ό,τι οποιοσδήποτε άλλος, γιατί υποτίθεται πως […]

Εχετε σκεφτεί ποτέ πόσο αλλόκοτος ή μάλλον εντελώς εξωπραγματικός, αν όχι τρελός, θα σας φαινόταν ένας Ελληνας ή ένας ξένος που θα προτιμούσε αντί για τη Σαντορίνη, την Κέρκυρα, τη Μυτιλήνη ή την Πάρο, να έκανε τις διακοπές του στην οδό Αχαρνών; Αν την αναμονή για τις διακοπές τη δημιουργεί μαζί με την προοπτική της […]

Το πόσο επιπόλαιοι, αυτοσχεδιαστικοί και άκρως αυθαίρετοι είμαστε ως λαός, αποδεικνύεται καθημερινά σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας συμπεριφοράς μας, ζητώντας συνήθως τα «ρέστα» από τους άλλους και ποτέ από τους εαυτό μας. Και μάλιστα σε θέματα σοβαρά, ιδεολογικής και ηθικής τάξεως, σάμπως και μπορούμε να είμαστε αζημίωτα και το ένα και το άλλο και […]

Χωρίς να είναι, αν και υπήρξε, κεραυνός εν αιθρία ο θάνατος του Χριστόφορου Λιοντάκη (όπως δεν υπήρξε και των άλλων αγαπημένων φίλων που έφυγαν μέσα στη δεκαετία του 2010, του Γιάννη Βαρβέρη, του Μένη Κουμανταρέα, του Γιάννη Κοντού, του Κώστα Τσιρόπουλου, της Λούλας Αναγνωστάκη και του Μάνου Ελευθερίου) μοιάζει να «ολοκληρώνει» έναν κύκλο καθώς μέλη […]

Στη συνομιλία του με τη Μαρία Φαραντούρη, την προπερασμένη Πέμπτη, στη σειρά «Τα ετερώνυμα έλκονται», ο Σπύρος Λυκούδης είπε, ανάμεσα σε πολλά άλλα, πως αν στη ζωή του τάχθηκε στο πλευρό των αδύνατων και των αδικημένων και έγινε αριστερός, δεν είναι γιατί διάβασε μαρξιστικές αναλύσεις. Είναι γιατί τον είχε συγκινήσει βαθιά ως παιδί ο ήρωας […]

Μνήμη Μάνου Ελευθερίου Σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» το περασμένο Σαββατοκύριακο ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μάκης Βορίδης είπε ανάμεσα σε άλλα: «Η Ανατολική Αττική είναι ραγδαία αναπτυσσόμενη περιοχή, δέχεται σημαντικές οικιστικές πιέσεις: το πιο σημαντικό σήμερα είναι να επουλωθούν οι πληγές που άφησε το Μάτι». Δεν είναι σωστό με το «καλημέρα» σας να […]

Η ευγένεια, όπως και ο καλός ο λόγος – αν δεν είναι το ίδιο πράγμα – υποχρεώνουν. Η ανταπόκριση στην επιφυλλίδα της περασμένης Τετάρτης που είχε τον τίτλο «Αγρυπνη ανθρωπότητα» και μιλούσε για έναν ηλικιωμένο που έτρεχε ασθμαίνοντας να προλάβει το λεωφορείο, αλλά σταμάτησε να τρέχει προτιμώντας να το χάσει προκειμένου να βοηθήσει έναν ανάπηρο αλλοδαπό, δεν […]

Ο ηλικιωμένος που τρέχει ασθμαίνοντας για να προλάβει το λεωφορείο της γραμμής «Στουρνάρη – Κηφισιά» σε μια στάση της Χαριλάου Τρικούπη (ο οδηγός του λεωφορείου τον έχει δει και παραμένει, προς τιμήν του, με ανοιχτές τις πόρτες ώσπου να επιβιβαστεί ο ηλικιωμένος για να ξεκινήσει), σταματάει απότομα και κάνει νόημα με το χέρι στον οδηγό […]

Οπως έλεγε ο ποιητής – και ζωγράφος βέβαια – Νίκος Εγγονόπουλος, «Η ζωή έχει πολλά φάρδυτα». Πού καταφεύγουμε όλοι μας όταν ο γύρω μας χώρος, οι άνθρωποι πιο συγκεκριμένα, φουσκώνει σε σημείο που αισθανόμαστε πως θα μας πνίξει και η αγνωμοσύνη, η κακοήθεια και η διαβολή περισσεύουν; Μη φοβόμαστε να ομολογήσουμε ότι υπάρχουν περιστάσεις που […]

Δεν είχαμε δώσει όση σημασία χρειαζόταν και δεν είχαμε καταλάβει αμέσως πόσο σοφή ήταν, όταν είχε πρωτοειπωθεί, η φράση του Γιάννη Τσαρούχη ότι «ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να καταργήσουμε τους κλέφτες, να τους περιφρονήσουμε». Για την ακρίβεια, είχε φανεί σε πολλούς ως παραδοξολόγημα καθώς είχαν σκεφτεί πως αν περιφρονούσαν τους κλέφτες, θα ήταν αυτό […]