Νιάρχος Θανάσης Θ

Θ.Ν.: Κύριε Σταθάκη με την εμπειρία σας στο υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά κι επειδή το θέμα της ανάπτυξης δεν θα μπορούσε ποτέ να σας απασχολεί μόνο κατά τη διάρκεια της υπουργικής σας θητείας, πώς την αντιμετωπίζετε τόσο ως έννοια όσο και ως μια καθ’ όλα ζέουσα επικαιρότητα; Γ.Στ.: Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη έχει αλλάξει […]

Από τη φύση τους οι επιφυλλίδες καταπιάνονται με θέματα της επικαιρότητας, από την πιο ευγενική ώς την πιο πεζοδρομιακή, και πρόθεσή τους παραμένει πάντα να αποκαλύψουν την ευρύτερη πολιτική, κοινωνική και ηθική διάσταση ακόμα και ενός φαινομενικά αμελητέου συμβάντος. Επομένως όσο σημαντική υπόθεση και αν είναι το θέατρο ή το βιβλίο, δεν έχουν θέση στον […]

Θ.Ν.: Κύριε Μάνο, τι πιστεύετε πώς έγινε και ενώ η Ευρώπη κυριαρχούσε ως μια πνευματική δύναμη, μετά τη συγκρότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Ευρώπη ενδιαφέρει μόνο ως οικονομικό μέγεθος; Στ.Μ.: Δεν ξέρω αν έγινε κάτι το ιδιαίτερο. Η Ευρώπη πήγε πολύ καλά όλα αυτά τα χρόνια, έγινε πλουσιότερη, ο κόσμος άρχισε να σκέφτεται περισσότερο τα […]

Καθώς φέτος συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από τον θάνατο του Γιάννη Τσαρούχη, πολλαπλασιασμένες, θα έλεγε κανείς, παρουσιάζονται οι ευκαιρίες για να τον θυμάσαι και να τον μνημονεύεις. Μια πρώτης τάξεως τέτοια ευκαιρία υπήρξε το κείμενο του φωτογράφου και συνεργάτη του Τσαρούχη Γιώργου Τουρκοβασίλη, το δημοσιευμένο στα «ΝΕΑ» το περασμένο Σαββατοκύριακο. Αναφερόταν στο θρυλικό για όσους το […]

Κάθε συνέντευξη έχει την ιδιαιτερότητά της είτε ομολογείται είτε παραμένει ανομολόγητη. Στη συνάντηση του Θόδωρου Πάγκαλου με τον Βασίλη Βασιλικό δεν θα μπορούσε να μην ομολογηθεί, αφού μάλιστα γίνεται αμέσως αντιληπτή και δεν είναι άλλη παρά η φωτογραφία που τη συνοδεύει. Ο Θόδωρος Πάγκαλος ζήτησε να μη γίνει φωτογράφιση – η συνέντευξη έγινε το μεσημέρι […]

Θα πρέπει να είναι σίγουρα η ατμόσφαιρα των γιορτών που έκανε τη συζήτηση με την υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και την ηθοποιό Πέγκυ Σταθακοπούλου να έχει έναν χαρακτήρα σχεδόν ακραιφνώς αισθηματικό. Και ακραία εξομολογητικό, αφού οι διαφορετικές τους ιδιότητες δεν τις εμποδίζουν να εκφράζουν έναν κοινό προσανατολισμό σε σχέση με τους άλλους, ότι δηλαδή […]

«Υποδειγματική» θα μπορούσε να θεωρηθεί η συνομιλία της ευρωβουλευτού Ελίζας Βόζεμπεργκ με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Σωτήρη Χατζάκη. Κυρίως όσον αφορά τους κοινούς στόχους δύο ανθρώπων που αν και διαφορετικές οι επαγγελματικές τους επιλογές, η ανησυχία τους όσον αφορά την εύρεση της αλήθειας τους καθιστά, έστω και σε διαφορετικό μετερίζι τον καθένα, αλληλέγγυους πνευματικά και […]

Αν η συνομιλία του πρώην υπουργού Κώστα Σκανδαλίδη και του ηθοποιού Γρηγόρη Βαλτινού είναι άκρως αποκαλυπτική, δεν είναι μόνο για όσα ανταλλάσσουν. Είναι επίσης γιατί δεν φαίνεται να τους δεσμεύει η δημόσια εικόνα τους, μια εικόνα που καθώς σε θέλει πάντα μετρημένο, σε κάνει να μασάς έστω και λίγο τα λόγια σου, να εκτίθεσαι δηλαδή […]

Ευτυχώς που υπάρχει η καθημερινότητα. Σχολείο, μαθητεία, πείρα, ένας τρομερός συνδυασμός, καθώς το «υλικό» που προσφέρει στον καθένα μας μπορούμε να το επεξεργαζόμαστε μόνοι μας, στο σπίτι, στο μετρό, περπατώντας ή ακόμα κουβεντιάζοντας με τους άλλους. Η ουρά στα ταμεία της ΔΕΗ, στην οδό Αριστείδου, θα πρέπει να είναι το λιγότερο τριάντα μέτρα και η […]

Χωρίς έπαρση η στήλη «Τα ετερώνυμα έλκονται» αισθάνεται να συμβάλλει σε αυτή τη μεγάλη άτυπη εκστρατεία – δυστυχώς θα αργήσουμε πολύ να δούμε τα αποτελέσματά της – δύο άνθρωποι να συζητούν και ενώ διαφωνούν κάθετα, διατηρούν τον πολιτισμό και την εκφραστική τους ευπρέπεια. Θα έλεγε κανείς ότι βοηθάει και το «μέσον» – η εφημερίδα είναι […]

Δεν πρόκειται να συνέλθουμε με τίποτα και ό,τι συνέβαινε θα συνεχίσει να συμβαίνει και θα διαιωνίζεται στον αιώνα τον άπαντα όσο με τυποποιημένες, υποβαθμισμένες και κυρίως βαθιά συκοφαντικές ως προς το ήθος των καταστάσεων εκφράσεις προσπαθούμε να τις αντιμετωπίσουμε – καταστάσεις αυτόχρημα δραματικές. Την επομένη της 6ης Δεκεμβρίου, σε γνωστό ραδιοφωνικό σταθμό, συνομιλώντας ένας δημοσιογράφος με […]

Δεν μπορεί να ξέρει κανείς πότε γίνεται πιο διδακτική και συγκινητική η ιστορία, όταν ανακαλείς εκ των υστέρων περιστατικά που έχουν πια καταχωριστεί στα κιτάπια της, όταν σε εξέλιξη τα γεγονότα που τη συγκροτούν δίνουν ήδη μια πρόγευση του πώς πρόκειται να τα αντιμετωπίσει κανείς στο μέλλον. Και όταν λέμε «ιστορία» δεν εννοούμε μόνο τα […]

Κάθε συνομιλία στα «Ετερώνυμα έλκονται» έχει το δικό της δακτυλικό αποτύπωμα. Κυρίως όσον αφορά τις διαφορές των συνομιλητών, τις διατυπωμένες άλλοτε με έναν πιο άμεσο και άλλοτε με πολύ λιγότερο κατηγορηματικό τρόπο. Εξαίρεση η σημερινή συνομιλία του πρώην υπουργού και καθηγητή Επικοινωνίας στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου Θοδωρή Ρουσόπουλου και του ηθοποιού Δημήτρη Πιατά που, όσο και αν ο καθένας δεν φαίνεται να παραχωρεί σπιθαμή του χώρου του στον άλλον, ταυτόχρονα προσπαθεί ο καθένας να διευρύνει τον χώρο του ώστε να τον αισθανθεί ο συνομιλητής του και ως δικό του χώρο.

Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν φανταζόμαστε να έχει υπάρξει εποχή που θα αισθανόταν κανείς περισσότερο ένοχος απ' ό,τι σήμερα συζητώντας για τον πολιτισμό. Οσο κι αν δεν πιστεύει κανείς ότι ο πολιτισμός υπάρχει για να διορθώνει τα λάθη της πολιτικής, δεν μπορεί ταυτόχρονα να υποδύεται τον ανέμελο και ενώ κουτσά-στραβά τα πολιτιστικά γεγονότα και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις αφθονούν, να σιγοσφυρίζει πως όλα είναι εντάξει. Οσο κι αν οι πολιτικοί και ο πολιτισμός έχουν κοινή ρίζα και μια ακόμη πιο κοινή προοπτική, από τη στιγμή που τα άδεια στομάχια μόνο η πολιτική μπορεί να τα φροντίσει, οι διαφορές τους θα παραμένουν αγεφύρωτες. Ας διαβάσουμε τι έχουν να μας πουν για όλα αυτά και πολλά άλλα η πρώην πρόεδρος της Βουλής Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη και η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα.

Ενας άλλος τίτλος της επιφυλλίδας θα μπορούσε να είναι «Απρόβλεπτη ευεργεσία», καθώς θα ήταν σχεδόν αδύνατον να φανταστεί κανείς για τον εαυτό του πώς από μόνιμος κατήγορος του Διαδικτύου θα το πίστωνε τελικά με μια κάθε άλλο παρά μικρής σημασίας ευεργεσία. Τόσο μάλιστα ουσιαστική ώστε μια καθαρά ανθρώπινη επινόηση, όπως είναι το ίδιο, να μπορεί […]

Εχει κανείς τη βεβαιότητα πως όσο πιο προηγμένος είναι ένας τόπος, τόσο μεγαλύτερη είναι η συζήτηση για τα θέματα της παιδείας και της εκπαίδευσης. Είναι η περίπτωσή μας ώστε δεκαετίες ολόκληρες η εκπαίδευση, κυρίως, να διατηρεί μια προτεραιότητα στην ατζέντα όλων των κυβερνήσεων; Καλύτερα να αποφύγουμε την απάντηση γιατί σίγουρα θα μελαγχολήσουμε και ας περιοριστούμε […]

Διαβάζοντας τη συνέντευξη με τον πρώην υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και τον πεζογράφο Θανάση Χειμωνά, δεν αισθάνεσαι την επικαιρότητα μόνο να σε πιάνει από τον λαιμό, αλλά κάτι ακόμη πιο ασφυκτικό: αν της επικαιρότητας αυτής θελήσει κανείς να της αποδράσει, να θεωρηθεί πραγματικά λιποτάκτης σε σχέση με τα ζέοντα προβλήματα της εποχής μας. Φαίνεται […]

Τα ετερώνυμα δεν προσδιορίζονται από τις επιθυμίες, προσδιορίζονται από τις επιδόσεις. Και όσο κι αν ομολογεί ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης ότι στην πρώτη πρώτη νεότητά του ήθελε να γίνει μουσικός κι ότι αποτελεί ένα βαθύ τραύμα η μη πραγματοποίηση αυτής της φιλοδοξίας, θα ήταν αδύνατον να τον ταυτίσεις με τον συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου […]

Μια στήλη επιφυλλιδογραφική που εκ των πραγμάτων κινείται στις παρυφές των μεγάλων γεγονότων και εστιάζει σε «λεπτομέρειες», επόμενο είναι να την έχει μαγνητίσει κάτι πραγματικά ανατριχιαστικό όπως μάλιστα παρατηρείται σε ομοειδείς περιπτώσεις, αν περιπτώσεις μπορούν να χαρακτηριστούν ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, ο Ακης Τσοχατζόπουλος και ο Γιάννος Παπαντωνίου κατά τη μεταφορά τους στις φυλακές. Δεν είναι […]

Κάθε ευαίσθητος και νοήμων αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι μια συνέντευξη είναι περίπου διπλάσια σε έκταση σε σχέση με το κείμενο που δημοσιεύεται. Δουλειά του συντάκτη της στήλης, πέραν των ερωτήσεων, είναι να φέρει το κείμενο στις επιβαλλόμενες διαστάσεις, χωρίς να θίξει στο ελάχιστο της διατυπωνόμενες απόψεις και, κυρίως, χωρίς οι συνεντευξιαζόμενοι να αισθανθούν ότι κάτι που έχουν πει δεν καταχωρίζεται σε όσα υπάρχουν στο δημοσιευόμενο κείμενο. Και σαν καλός οικοδεσπότης ο συντάκτης να «θυσιάσει» τις ερωτήσεις του, αν αυτό επιβάλλει ο ρυθμός των συνδιαλεγομένων, στη σημερινή δηλαδή περίσταση ο πρώην υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος και ο πεζογράφος Χρήστος Χωμενίδης.

Υπάρχουν συναντήσεις στη ζωή μας που μας καθορίζουν σχεδόν αποφασιστικά χωρίς ποτέ να έχουμε υποψιαστεί τον χρόνο ή τις συνθήκες που μέσα τους θα συνέβαινε κάτι ανάλογο. Αντίθετα οργανώναμε τις συναντήσεις που υποτίθεται θα είχαν για τη ζωή μας έναν καθοριστικό χαρακτήρα για να αποκομίσουμε, ενώ είχαν πραγματοποιηθεί, μια βαθιά απογοήτευση σε βαθμό μάλιστα να […]

Υποδειγματική θα μπορούσε να θεωρηθεί η συζήτηση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σωκράτη Φάμελλου με τον τραγουδιστή κ. Γιώργο Μαργαρίτη, όσον αφορά μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια: Οι πολύ έντονες προσωπικότητες, σε όποιον βαθμό διαφωνούν ή συμφωνούν, ενώ συζητάνε, αυτό που κυρίως τις διακρίνει είναι το μέτρο, μια ισορροπία στην έκφραση ακόμη και των πιο […]

Ανατριχιάζει κανείς σύγκορμος, ενώ ταυτόχρονα νιώθει απεράντως να παρηγοριέται και ένα ασυγκράτητο δάκρυ να αναβλύζει μέσα του, στη σκέψη ότι ο Κυριάκος Παπαδόπουλος, ο σαραντατετράχρονος υποπλοίαρχος που «έφυγε» την περασμένη εβδομάδα και είχε διασώσει με την ομάδα του 5.000 τουλάχιστον πρόσφυγες, στο στενό ανάμεσα στη Λέσβο και στις τουρκικές ακτές, δεν είναι ο μόνος στον […]

Δεκατρία αφηγήματά του αναφέρονται σε περιστατικά που συγκροτούν κοινές μνήμες χιλιάδων ανθρώπων

Επειδή ως άνθρωποι παλαιών αρχών έχουμε μια αδυναμία όσον αφορά το «επιμύθιο» που μπορεί να προκύπτει μετά την ανάγνωση του κάθε κειμένου, νιώθουμε ιδιαίτερα ευτυχείς με τη συνάντηση του πρώην υπουργού Παιδείας και δυναμικού πολιτικού Νίκου Φίλη με τον χειρουργό και καθηγητή Πανεπιστημίου Δημήτρη Λινό. Κυρίως για την ευπρέπεια που μπορεί να διατυπώνεται μια βαθύτατη […]

Μαρτυρίες και σκέψεις για τον κόσμο του θεάματος όπως καταγράφονται στο βιβλίο «Για τη σκηνοθεσία» του κορυφαίου αμερικανού δημιουργού

Θ.Ν.: Κυρία Τσαλίκογλου, θα θέλατε να ξεκινήσετε με μια δική σας ερώτηση προς την κυρία Γιαννάκου; Φ.ΤΣ.: Συμβαίνουν γύρω μας πράγματα που μας ταράζουν. Ή που θα άξιζε να μας ταράξουν βαθιά μέχρι τη ρίζα της ύπαρξής μας. Εχεις την αίσθηση ότι η ανθρώπινη ζωή έχει χάσει την αξία της, σαν να είναι ένα ανταλλάξιμο […]

Θ.Ν.: Δεν θεωρείτε, κυρία Αποστολάκη, ότι ο τρόπος με τον οποίο έχει διαμορφωθεί η πολιτική ζωή συνιστά ένα είδος «μικρόκοσμου» που λειτουργεί με μια συνεχή αυτοαναφορικότητα (ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας, ο Καμμένος, ο Αδωνις, ο Τόσκας παλαιότερα, η Παπακώστα σήμερα), κάτι που δεν μπορεί να έχει σχέση με το όραμα όπως το υποβάλλει η εικόνα […]

Μια κριτική αποτίμηση πέντε πρόσφατων εκδόσεων με διαφορετικές επιρροές ως προς το ποιητικό ιδίωμα

Με αφορμή το κείμενο του νέου πεζογράφου Γιάννη Στάμου για τη φωτογραφία της Βούλας Παπαϊωάννου, επιχειρούμε ένα εγκώμιο αυτής της σπουδαίας ελληνίδας φωτογράφου που, αν είχε λείψει η σημερινή ελληνική ζωή, θα ήταν αισθηματικά πολύ φτωχή. Μας κληροδότησε ένα σύνολο φωτογραφιών που δεν είναι μόνο «μυθιστορηματικά» κομμάτια, αλλά κάνουν, ως μαρτυρίες, την ουσία του ανθρώπινου πόνου διαρκώς παρούσα και εναργή