Ντόρος
Είχε καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει ειδήσεις που κάνουν ντόρο χωρίς ο θόρυβος να προκαλείται από εσωτερικές κόντρες, προβλήματα ή αποχωρήσεις. Εντάξει, η πρόταση σύστασης Εξεταστικής για τον «Ηρακλή», τα funds και τους servicers αφορούσε κατά κάποιον τρόπο τα εσωκομματικά του, αφού μ’ αυτή στράφηκε κι εναντίον εκείνου που τον «ίδρυσε» ως κόμμα εξουσίας.
Σύμφωνα με το επίσημο σκεπτικό, έφερε στη Βουλή το ιδιωτικό χρέος, ένα ζήτημα που «ταλανίζει ένα εκατομμύριο νοικοκυριά». Ωστόσο, όταν μια ΚΟ που αριθμεί 13 βουλευτές επιχειρεί να ενεργοποιήσει μια κοινοβουλευτική διαδικασία η οποία απαιτεί την ψήφο 120 προκειμένου να ξεκινήσει, επιδιώκει παράλληλα να «συσπειρώσει» την αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση.
Προσπαθεί, δηλαδή, να θέσει την ατζέντα των πολιτικών αντιπαραθέσεων, να ακουστεί δυνατότερα απ’ όσο μπορούν να φωνάξουν όλα τα μέλη της μαζί. Η κομ ιλ φο διατύπωση αυτού του στόχου ήταν η κομματική επισήμανση «κάθε πολιτική δύναμη και κάθε βουλευτής θα κληθεί να τοποθετηθεί απέναντι στην πρότασή μας».
Οι συριζαϊκές διαρροές, που ήθελαν όποιον δεν την ψηφίσει να είναι εκτεθειμένος, τον περιέγραψαν με μεγαλύτερη ειλικρίνεια, βέβαια. Αρχικά, διαβάστηκε σαν πίεση στο ΠΑΣΟΚ. Μετά, προσεκτικοί μελετητές των κομματικών τακτικών εκτίμησαν πως ζορίστηκαν περισσότερο οι νυν ανεξάρτητοι, πρώην συριζαίοι και δυνητικοί ελασίτες εκπρόσωποι του έθνους.
Χωρίς φίλτρο
Βυθός
Ο εναπομείνας ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να ελεγχθεί κι η πρώτη φορά Αριστερά. Κατά τη συλλογιστική του, οι άλλοτε σύντροφοι θα στριμώχνονταν επειδή έπρεπε, είτε να ψηφίσουν υπέρ της διερεύνησης αποφάσεων που έλαβε ο Τσίπρας ως πρωθυπουργός, τον οποίο επιθυμούν να ακολουθήσουν, είτε να εξηγήσουν στους ψηφοφόρους του χώρου γιατί αρνούνται να αγωνιστούν κοινοβουλευτικά υπέρ των δανειοληπτών.
Τελικά, βρέθηκαν παραπάνω «ναι» ανεξάρτητων βουλευτών απ’ όσα χρειάζονταν. Αλλά ταυτόχρονα, ακούστηκε πολλή κριτική στους εισηγητές της κοινοβουλευτικής αναζήτησης των πολιτικά υπεύθυνων για τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Από όλα τα άλλα κόμματα άδραξαν την ευκαιρία να ψέξουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Η πλειοψηφία θύμισε τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις για σεισάχθεια. Λοιποί αριστεροί κι αξιωματική αντιπολίτευση διέκριναν μια απόπειρά του να ξεπλύνει παλιές αμαρτίες.
Οι συριζαίοι, άρα, όρισαν ένα θέμα της πολιτικής σύγκρουσης. Δεν έπεισαν πως ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός κυβέρνησε μόνος του, όμως. Ετσι, αν εντοπιστούν τυχόν πολιτικές ευθύνες, κατά τα επικοινωνιακά ειωθότα, πιθανότατα θα βαρύνουν και την Κουμουνδούρου.
Παρότι ελάχιστοι περιμένουν να μάθουν κάτι χρήσιμο από τα διαφορετικά κομματικά πορίσματα στα οποία συνήθως καταλήγει μια τέτοια επιτροπή, η πρωτοβουλία που έβγαλε τον ΣΥΡΙΖΑ στον αφρό της επικαιρότητας δεν θα τον σώσει από τη μέθη του τσιπρικού βυθού














