Τη μεγάλη είδηση, ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια στην ιστορία της, η NASA την είχε ήδη ανακοινώσει μέσω του X: «Κατασκευάζουμε βάση στη Σελήνη». Μία μόνιμη βάση που θα επιτρέψει σε αστροναύτες να ζουν και να εργάζονται εκεί στο πλαίσιο μακροχρόνιων επιστημονικών αποστολών. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία είχε επίσης ήδη καταστήσει σαφή την πρόθεσή της να συνεργαστεί στενά σε αυτό το εγχείρημα τόσο με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) όσο και με ιδιωτικές εταιρείες.
Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν χθες το βράδυ οι επικεφαλής της, αποκάλυψαν μερικές από αυτές – την Blue Origin του Τζεφ Μπέζος, εταιρεία ανταγωνιστική της SpaceX του Ιλον Μασκ, την Astrolab, τη Lunar Outpost, τη Firefly… Πρωτίστως όμως μοιράστηκαν τον ενθουσιασμό τους, υποσχέθηκαν να «πάρουν όλο τον κόσμο μαζί» στη Σελήνη μέσω μιας νέας ενημερωτικής ιστοσελίδας, η οποία τέθηκε ήδη σε λειτουργία, και επαναβεβαίωσαν τον απώτερο στόχο του Moon Base: την προετοιμασία της ανθρωπότητας για αποστολές στον Αρη.
«Η Αμερική επιστρέφει στη Σελήνη – και αυτή τη φορά για να μείνει», διακήρυξε ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Αϊζακμαν. Η βάση σχεδιάζεται ώστε να καταλαμβάνει «εκατοντάδες τετραγωνικά μίλια», δήλωσε από την πλευρά του ο επικεφαλής του προγράμματος Moon Base, Κάρλος Γκαρσία-Γκαλάν. Η NASA έχει χωρίσει το πρόγραμμα σε διακριτές φάσεις, με την πρώτη να έχει ήδη ξεκινήσει. «Από τώρα έως το 2029 θα εργαστούμε ώστε η πρόσβαση στη σεληνιακή επιφάνεια να είναι μια διαδικασία υψηλής αξιοπιστίας», τόνισε ο Γκαρσία-Γκαλάν.
Βέβαια, όπως αναγνώρισε ο Αϊζακμαν, η διατήρηση ανθρώπινης ζωής στη Σελήνη, σε συνθήκες μικροβαρύτητας, «είναι από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που υπάρχουν». Η ασφάλεια αποτελεί την «πρώτη προτεραιότητα» της NASA, διαβεβαίωσε η Λόρι Γκλέιζ, αναπληρώτρια διοικήτρια της Διεύθυνσης Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης. Η τελευταία ερώτηση των δημοσιογράφων αφορούσε το πώς θα μπορούσε να μοιάζει στην πράξη μια σεληνιακή βάση έκτασης «εκατοντάδων τετραγωνικών μιλίων». Ο επικεφαλής αρχιτέκτονας του προγράμματος Νιούτζορ Μέρανσι εξήγησε ότι το μέγεθος αυτό προκύπτει επειδή δεν υπάρχει στο σεληνιακό έδαφος μία ενιαία περιοχή που να καλύπτει όλες τις απαιτήσεις για επιστήμη, τεχνολογία και διαβίωση. Οι κατοικήσιμοι χώροι θα πρέπει να τοποθετηθούν σε υψώματα, ώστε να εξασφαλίζεται η πρόσβαση σε ηλιακό φως, ενώ τα ενεργειακά συστήματα θα πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου ή και περισσότερο, λόγω της ακτινοβολίας. Η βάση θα καταλήξει λοιπόν να μοιάζει «με πόλη».
Η δημιουργία ενός οικισμού σε έναν κόσμο χωρίς ατμόσφαιρα, με ακραίες θερμοκρασίες και υψηλή κοσμική ακτινοβολία, απαιτεί αυστηρά οργανωμένο σχεδιασμό. Με βάση το σχέδιο της NASA, προηγμένα αυτόνομα οχήματα και αυτοματοποιημένα συστήματα θα προσεδαφιστούν πρώτα στη σεληνιακή επιφάνεια. Αποστολή τους θα είναι η χαρτογράφηση του εδάφους, η εγκατάσταση των πρώτων υποδομών και η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών συνθηκών. Η αρχική φάση κατασκευής θα επικεντρωθεί στα βασικά συστήματα επιβίωσης: δίκτυα παραγωγής ενέργειας, χώρους διαβίωσης υπό πίεση, προηγμένα συστήματα ανακύκλωσης νερού και αποβλήτων, καθώς και ισχυρή θωράκιση προστασίας από την ηλιακή ακτινοβολία. Στελέχη της NASA εκτιμούν ότι τα βασικά αυτά συστήματα θα μπορούσαν να είναι πλήρως λειτουργικά μέσα στα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια. Αφού σταθεροποιηθούν οι υποδομές, η NASA σχεδιάζει να υποστηρίζει τη βάση με επανδρωμένες αποστολές ανά εξάμηνο.
Επόμενος και τελικός στόχος, ο Αρης: η βασική αξία μιας μόνιμης βάσης στη Σελήνη έγκειται στο ότι λειτουργεί ως πεδίο δοκιμών για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον κόκκινο πλανήτη.
