Η Ελλάδα είναι μια ιδιόρρυθμη δημοκρατία. Οι πάντες τιμούν και σέβονται τη δικαιοσύνη όταν βολεύει το αφήγημά τους. Οταν βάζει στη φυλακή τη Χρυσή Αυγή, όταν αθωώνει «επαναστάτες», όταν τιμωρεί αντιπαθείς για οικονομικά εγκλήματα. Οταν όμως οι αποφάσεις της δεν βολεύουν το αφήγημά τους, τότε η δικαιοσύνη είναι εξανδραποδισμένη, υποτακτική της κυβέρνησης, εξαρτημένη, υπόλογη. Τότε, όπως λέει και η Αννα Διαμαντοπούλου, χρωματίζοντας ανδρεοπαπανδρεϊκά τη σημερινή πολιτική της ταυτότητα, «η δικαιοσύνη στο απόσπασμα».
Ο,τι ήταν ο ηθικός πανικός της Αννας Διαμαντοπούλου, χθες το απόγευμα, έγινε λίγο αργότερα η αφορμή για ακόμα μια έκρηξη επιτηδευμένης οργής του μονοθεματικού αρχηγού της Νέας Αγανάκτησης, Νίκου Ανδρουλάκη. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έσπευσε να προλάβει τους ανταγωνιστές του στην αντιπολίτευση και στην προεκλογική τοξικότητα και να καταγγείλει με έκτακτη συνέντευξη Τύπου τον Αρειο Πάγο επειδή, όπως είπε, η ηγεσία του «προσέβαλε και υπονόμευσε το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης». Για ποιο λόγο; Επειδή δεν έλαβε την απόφαση που ο ίδιος περίμενε, για να μπορεί να κραυγάζει στοιχημένος πίσω της.
Τι ακριβώς είναι αυτό που προσέβαλε και υπονόμευσε ο Αρειος Πάγος, δεν το κατάλαβα από τα λόγια του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Δεν κατάλαβα, δηλαδή, γιατί «αρνήθηκε την έρευνα» ο Αρειος Πάγος, όπως τον κατηγορεί ο Ανδρουλάκης, επειδή «δεν κάλεσε τον κύριο Ντίλιαν, για να προσκομίσει τα στοιχεία». Γι’ αυτό κατέφυγα σε έγκυρους ποινικολόγους, για να ρωτήσω αν έχει δίκιο ο Αγανακτισμένος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι απαντήσεις που συγκέντρωσα, από έμπειρους νομικούς και όχι από τους οχλαγωγούντες των σόσιαλ μίντια, μου επιβάλλουν μια μικρή ανακεφαλαίωση της υπόθεσης:
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τέσσερα άτομα σε μεγάλες ποινές, επειδή έκαναν παράνομες υποκλοπές. Το δικαστήριο εκείνο, που εξυμνήθηκε ως ακρογωνιαίος λίθος της δημοκρατίας, διαβίβασε τα πρακτικά της απόφασής του στον Αρειο Πάγο, για να διερευνηθεί αν στα πρακτικά περιέχονται στοιχεία για το έγκλημα της κατασκοπείας κατά της Ελλάδας. Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου που μελέτησε τα πρακτικά, όπως τεκμαίρεται από την απόφασή του, δεν βρήκε τέτοια στοιχεία, γι’ αυτό κι έθεσε την υπόθεση στο αρχείο.
Η απλή αυτή διαδικασία μετατράπηκε σε ηθικό πανικό και σε παροξυσμό καταγγελιών στο Διαδίκτυο. Και οδήγησε τον Νίκο Ανδρουλάκη στη γνωστή συνέντευξη, την οποία η κυβέρνηση, διά του εκπροσώπου της, Παύλου Μαρινάκη, θεωρεί «επικίνδυνη συμπεριφορά για τη Δημοκρατία».
Γιατί είναι όντως επικίνδυνη αυτή η συμπεριφορά; Επειδή, όπως και η υπόλοιπη αντιπολίτευση και οι Αγανακτισμένοι του Διαδικτύου, και ο Νίκος Ανδρουλάκης επιλέγει να επιτεθεί στη δικαιοσύνη αμφισβητώντας την ανεξαρτησία της στηριγμένος στην άγνοιά του για τους δικαιικούς κανόνες. Κατηγορεί τον Αρειο Πάγο, γιατί δεν κάλεσε τον καταδικασμένο, να καταθέσει στοιχεία. Δεν τον κάλεσε, επειδή ακριβώς είναι καταδικασμένος – και απαγορεύεται να καλέσει έναν καταδικασμένο. Και ωρύεται για το στοιχείο που δήθεν δεν λήφθηκε υπόψη, χωρίς να μας λέει ποιο είναι αυτό το στοιχείο.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης κάνει το ίδιο λάθος που έκανε και με τα Τέμπη, με τη δήθεν άγνωστη ουσία που μετέφερε το τρένο, με τα μπαζώματα και με τα εξαερωμένα βαγόνια που έλεγε στέλεχός του – τα «επιχειρήματα» του Βελόπουλου. Μαγεύεται από τον θόρυβο του Διαδικτύου και από τη Νέα Αγανάκτηση διαφόρων που έχουν τους λόγους τους, να αγανακτούν. Κι έτσι, υποτάσσεται στη γοητεία του πολιτικού περιθωρίου, στο οποίο οδηγεί η ευκολία της δημαγωγίας.
Μια πρωτεύουσα χωρίς δήμαρχο
Ο Χάρης Δούκας, εκτός από αριστερίστικη συνιστώσα του ΠΑΣΟΚ, είναι – αν το θυμάστε – και δήμαρχος Αθηναίων. Μιας πρωτεύουσας που ποτέ δεν ήταν πιο βρώμικη και πιο άναρχη. Αντί να ασχοληθεί όμως με την πόλη για τη βελτίωση της οποίας εξελέγη, επιλέγει κάθε είδους φιγούρα – με πιο πρόσφατη, την καταγγελία σε διεθνή ΜΜΕ της «ανεξέλεγκτης τουριστικής ανάπτυξης» που «απειλεί εμβληματικές γειτονιές της». Υποτίθεται, για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, όχι έναντι των δημοτών αλλά έναντι των τουριστών, ζητεί από το κράτος επιπλέον χρηματοδότηση δι’ ενός «τέλους ανθεκτικότητας», όπως το αποκαλεί.
Ο δήμαρχος Αθηναίων έχει πάρει μια πόλη με πολλά προβλήματα. Δεν αντιμετώπισε κανένα. Η πόλη είναι χωρίς δήμαρχο: είναι βρώμικη, τα πεζοδρόμια, σπασμένα και γλιστερά, συνήθως γεμάτα αυτοκίνητα· τα πατίνια παρατημένα στις διαβάσεις, τα απορριμματοφόρα διαλύουν την κίνηση σε ώρες αιχμής. Η μόνη βελτίωση οφείλεται σε κάποιες γωνίες της, κυρίως μέσω των επιχειρήσεων που πάνε καλά, λόγω και του τουρισμού, γι’ αυτό και επενδύουν στην πρόσβαση σ’ αυτές. Κι αυτό, ο Χάρης Δούκας το θεωρεί μειονέκτημα και τεκμήριο υπερτουρισμού. Αδιαφορώντας αν οι δηλώσεις του, ουσιαστικά, πλήττουν την πόλη, για τη ζωντάνια και την εξωστρέφεια της οποίας ο ίδιος δεν έχει κάνει τίποτα.
Ας θυμάται ότι οι δημότες δεν ξεχνούν.
