«Νόμιζα ότι ο κόσμος {LF}θα πετούσε μπουκάλια»
Σκηνή από τη «Μήδεια» του Φρανκ Κάστορφ
Γυμνούς χορούς, σεξουαλικές φαντασιώσεις, σκουπιδότοπους και αναφορές σε προσφυγικούς καταυλισμούς «βλέπει» η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» στο φεστιβάλ Επιδαύρου, το οποίο «συγκινεί το κοινό και ωθεί το θέατρο στον 21ο αιώνα».
Σε εκτενές άρθρο της υπό τον τίτλο «”Νόμιζα ότι ο κόσμος θα πετούσε μπουκάλια”: όργιο στην Αθήνα, καθώς το αρχαίο ελληνικό δράμα γδύνεται και ξεσαλώνει» η απεσταλμένη της εφημερίδας Αρίφα Ακμπάρ περιγράφει την εμπειρία της από την παράσταση της Μήδειας του Φρανκ Κάστορφ και επιχειρεί μια συνολική αποτίμηση του φεστιβάλ. Χαρακτηρίζει δε τη διοργάνωση ως προπύργιο του ελληνικού πολιτισμού και υποστηρίζει ότι «το φετινό πρόγραμμα δίνει την αίσθηση ενός φεστιβάλ που βρίσκεται σταθερά στη δίνη της ανανέωσης».
«Πριν από δέκα χρόνια το κοινό θα είχε γιουχάρει στα πρώτα 15 λεπτά της παράστασης της Μήδειας» λέει στον «Γκάρντιαν» η καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κατερίνα Ευγγελάτου. Υποστηρίζει ότι αυτή η αλλαγή είχε συντελεστεί ήδη πριν αναλάβει (σ.σ. 2019) προσθέτοντας ότι θα ήθελε να επιταχυνθεί πριν λήξει η θητεία της το 2025.
Το όργιο του «Ιππόλυτου»
Το άρθρο αναφέρεται και στην παράσταση του Εθνικού Θέατρου, τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη, που σκηνοθέτησε η ίδια. Μια παράσταση που περιελάμβανε έναν πρωτοφανή για την Επίδαυρο ολόγυμνο χορό, ενώ η σεξουαλική φαντασίωση της Φαίδρας για τον Ιππόλυτο διαδραματίστηκε ως όργιο επί σκηνής.
Ηταν προετοιμασμένη για κατακραυγή από το κοινό, αλλά από τα 17.000 άτομα που είδαν την παράσταση επί δύο βραδιές στην Επίδαυρο η ανταπόκριση ήταν συντριπτικά θετική. «Εμεινα έκπληκτη. Νόμιζα ότι ο κόσμος θα φώναζε ή θα πετούσε μπουκάλια στη σκηνή. Είχα πει στους ηθοποιούς ότι θα τους προστατεύσω. Αλλά κανείς δεν φώναξε και στο τέλος ακούστηκαν θερμά χειροκροτήματα».
Αναπόφευκτη μεταξύ άλλων είναι και η αναφορά στην παράσταση που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων φέτος το καλοκαίρι, εκείνη των «Σφηκών» του Αριστοφάνη με τη σκηνοθετική υπογραφή της Λένας Κιτσοπούλου, τις διαμαρτυρίες, τις αποχωρήσεις αλλά και τις κριτικές που γράφτηκαν με μία εξ αυτών να κάνει λόγο για παραβίαση της «αξιοπρέπειας ολόκληρου του ελληνικού θεάτρου».
Η Αρίφα Ακμπάρ που επισκέφθηκε την Ελλάδα ως καλεσμένη του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου επιχειρεί να ρίξει μια ευρύτερη ματιά στον τρόπο που οι Ελληνες προσεγγίζουν τα αρχαία κείμενα και το πώς θεωρούν ότι οι όποιες αλλοιώσεις υπονομεύουν την ελληνική ταυτότητά τους και φιλοξενεί απόψεις σκηνοθετών αλλά και ακαδημαϊκών πάνω στο θέμα.














