Να αλλάξει επειγόντως ο τρόπος αξιολόγησης…

Στο 93ο λεπτό του παιχνιδιού της Λίβερπουλ με την Εβερτον το Σάββατο ο Χέντερσον πέτυχε ένα γκολ που θα έδινε τη νίκη στους πρωταθλητές Αγγλίας με 3-2. Το γκολ ακυρώθηκε από το VAR: η φάση, αλλά κυρίως η διαδικασία αξιολόγησής της, μοιάζει αρκετά με ό,τι έγινε στα Γιάννινα στο Ολυμπιακός – ΠΑΣ λίγες μέρες πριν. Ομοιες ωστόσο, με ό,τι συνέβη στην Ελλάδα, ήταν και οι αντιδράσεις των ανθρώπων της Λίβερπουλ. Ο σκόρερ Χέντερσον είπε ότι το γκολ ήταν κανονικό και κακώς ακυρώθηκε. Ο προπονητής Γιούργκεν Κλοπ αμφισβήτησε την ορθότητα της αξιολόγησης της φάσης, όπως ακριβώς και ο προπονητής του Ολυμπιακού Πέδρο Μαρτίνς μετά το τέλος του ματς στους Ζωσιμάδες. Η Λίβερπουλ έστειλε επιστολή στην αγγλική επιτροπή διαιτησίας κι έβγαλε κι ανακοίνωση διαμαρτυρίας, ακριβώς όπως και ο Ολυμπιακός. Οι Αγγλοι βέβαια δεν έχουν αρχιδιαιτητή τον Μαρκ Κλάτενμπεργκ για να βγει να κάνει το άσπρο μαύρο: τον έστειλαν σε μας.

Ομοιες

Γιατί οι αντιδράσεις ήταν όμοιες; Γιατί οι φάσεις αυτές κρίνονται κόντρα στη λογική του ποδοσφαίρου. Για δεκαετίες κάθε αμφιβολία ήταν στο ποδόσφαιρο πάντα υπέρ του επιτιθέμενου γιατί ο σκοπός ήταν να βλέπουμε γκολ και να διευκολύνονται από τον κανονισμό οι ομάδες που το γκολ το κυνηγάνε: γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν τα πέναλτι, οι κόκκινες και οι κίτρινες κάρτες κ.τ.λ. Η λογική των κανονισμών είναι να επιβραβεύεται όποιος προσπαθεί να παίξει κι όχι όποιος προσπαθεί να καταστρέψει. Αυτές οι αντιδράσεις των ομάδων που νιώθουν αδικημένες είναι χρήσιμες και απαραίτητες για να αλλάξει ο κανονισμός: ακόμα κι αν υποθέσουμε πως υπάρχουν οφσάιντ χιλιοστών, δεν είναι δυνατόν (στη λογική του ποδοσφαίρου, όπως για δεκαετίες τη γνωρίζουμε…) τα γκολ αυτά να μη μετράνε. Χρειάζεται απλά να δώσει μια οδηγία η FIFA ότι για οριακές φάσεις οφσάιντ δεν υπάρχει χρήση VAR και να τελειώνουμε με τις αδικίες.

Προδιάθεση

Από την άλλη, στην Ελλάδα τουλάχιστον, όταν μιλάμε για διαιτησία και διαιτητές, το θέμα δεν είναι η χρήση του VAR αλλά οι άνθρωποι που το χειρίζονται, ακριβώς όπως στη διαιτησία ενός ματς το πρόβλημα δεν είναι οι κανόνες, αλλά οι διαιτητές που (δεν) τους εφαρμόζουν: για την ακρίβεια, το πρόβλημα είναι η προδιάθεση των ρέφερι. Το Σάββατο στο Ολυμπιακός – Ατρόμητος είδαμε πάλι «λάθη προδιάθεσης», σαν αυτό που, κατά τη γνώμη μου, έγινε και στα Γιάννινα. Στο 31ο λεπτό του αγώνα ο σέρβος ποδοσφαιριστής Μάτις επιχειρεί να σπάσει τον αστράγαλο του Καμαρά σηκώνοντάς τον στον αέρα: το φάουλ πρέπει να τιμωρηθεί με κόκκινη κάρτα, αλλά ο διαιτητής Κουτσαύτης βγάζει κίτρινη προς έκπληξη όλων. Στο 52ο λεπτό ο Ελ Αραμπί από πάσα του Φορτούνη μπαίνει με την μπάλα στα δίχτυα: ο επόπτης Μαυρουδής ακυρώνει το κανονικότατο γκολ. Και οι δύο φάσεις διορθώνονται από τους ανθρώπους του VAR γιατί είναι από αυτές που δεν σηκώνουν συζήτηση. Το ματς του Γ. Καραϊσκάκης είναι μια ωραία απόδειξη πως αν δεν υπήρχε το VAR ο Ολυμπιακός θα είχε αρκετά περισσότερους λόγους να γκρινιάζει γιατί η προδιάθεση των διαιτητών (σε συνδυασμό με την ατιμωρησία τους) θα δημιουργούσε μια πραγματικά εφιαλτική κατάσταση.

Εκτη

Ο Ολυμπιακός κέρδισε τον σκληρό Ατρόμητο με 4-0, μολονότι για έκτη (!) φορά φέτος δεν σκοράρει στο πρώτο ημίχρονο. Ο Μαρτίνς έχει τη δυνατότητα να κρατά στον πάγκο πότε τον Ελ Αραμπί, πότε τον Βαλμπουενά, πότε τον Φορτούνη – παίκτες που με μια προσωπική ενέργεια μπορεί να ανοίξουν μια κλειστή άμυνα. Σε ένα πρωτάθλημα που όλες οι ομάδες δυσκολεύονται να τρέξουν, να πιέσουν και να δημιουργήσουν, γιατί δεν έχουν κάνει κανονική προετοιμασία, το να έχεις παίκτες που με μια δυο προσωπικές ενέργειες καθορίζουν ένα ματς είναι μεγάλο αβαντάζ. Ο Ολυμπιακός δεν έκανε στο δεύτερο ημίχρονο πιο πολλές φάσεις από το πρώτο: η διαφορά ήταν ο Ελ Αραμπί που βρήκε τρεις φορές την μπάλα μπροστά του και την έστειλε στα δίχτυα. Κάτι που πιθανότατα κανείς άλλος παίκτης που παίζει αυτό τον καιρό στην Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει. Οταν έχεις ένα τέτοιο φορ, οι λύσεις είναι εύκολες.

Χάρισμα

Σε ένα τέτοιο πρωτάθλημα όποιος έχει έναν τουλάχιστον ποδοσφαιριστή με κάποιο χάρισμα μπορεί να ελπίζει ότι θα φτάσει στον στόχο του. Ο καλός Μπρούνο Γκάμα με τα δικά του γκολ κρατά τον Αρη πρώτο: ήταν ωραίο να βλέπεις τον Αρη με «άγχος πρωτοπόρου» απέναντι στον Απόλλωνα. Επίσης είναι δεδομένο ότι τον Βόλο θα τον βοηθήσει ο «τρελός» αλλά προικισμένος Γουάρντα (που υπέγραψε τη νίκη – ανατροπή με τον ΠΑΣ) και ότι του Αστέρα Τρίπολης θα του λύσει πολλά προβλήματα η ικανότητα του αγέραστου Μπαράλες στο ψηλό παιχνίδι. Οι ομάδες κατά βάση βρίσκουν γκολ από τους κυνηγούς τους ή από στημένες φάσεις.

Μακέντα

Στο ματς του ΟΦΗ με τον ΠΑΟ, το πιο θεαματικό της αγωνιστικής, το συμπέρασμα που βγήκε είναι ότι ο νεοφερμένος προπονητής των Πρασίνων Λάζλο Μπόλονι έχει πολλά να διορθώσει καθώς δεν αρκεί να δείξει κανείς εμπιστοσύνη στα Ελληνόπουλα του ΠΑΟ για να λύσει προβλήματα. Η ταυτόχρονη παρουσία του Ζαγαρίτη, του Αλεξανδρόπουλου, του Εμμανουηλίδη, του Σερπέζη, του Καμπετσή, του Μπουζούκη και του Χατζηγιοβάνη είχε ως αποτέλεσμα να δούμε έναν μαχητικό Παναθηναϊκό, που τελικά γλίτωσε την ήττα χάρη σε ένα γκολ του Μακέντα στο 94′. Οι Πράσινοι θα μπορούσαν να έχουν προηγηθεί, αν ο Ιταλός δεν αστοχούσε σε πέναλτι στα μισά του δεύτερου ημιχρόνου, αλλά θα μπορούσαν και να ηττηθούν αν ο ελλιπέστατος ΟΦΗ πρόσεχε στο τέλος. Ο προπονητής του ΟΦΗ, ο Γιώργος Σίμος, είπε ότι κάποιος δοκιμάζει την ομάδα του εννοώντας ή τον Θεό ή την Παναγία του Αγγελου Αναστασιάδη. Εγώ λέω πάλι ότι θα ήταν προτιμότερο στο Ηράκλειο αντί να ξοδέψουν του κόσμου τα χρήματα για καμιά δεκαριά παίκτες να έπαιρναν δυο αξιόπιστα (όλα είναι θέμα πίστης…) σέντερ μπακ. Ο Συλαϊδόπουλος, προπονητής της ομάδας Νέων του ΠΑΟ, που ζέστανε την καρέκλα στην οποία θα καθίσει ο Μπόλονι, εμπιστεύθηκε τα παιδιά του και δήλωσε ευχαριστημένος από την προσπάθεια: όταν μια ομάδα ισοφαρίζει στο 94′, ο προπονητής πρέπει να μοιράσει πολλά μπράβο. Επίσης θα ‘πρεπε να πει στον Μακέντα να σταματήσει να βρίζει όταν σκοράρει. Τα είπε στη μητρική του γλώσσα και λίγοι τα κατάλαβαν, αλλά ας του γίνει μια σύσταση. Αλλιώς ας φροντίσουν όλοι στον Παναθηναϊκό να μη μάθει ελληνικά…

Τσάρλι

Προτείνω να αναλάβει τη δουλειά ο πρόεδρος της ομάδας ο πολύγλωσσος Μister Manos. Ας του εξηγήσει πως αν σκοράρει στο 95’ αντί να βρίζει την Ελένη της Τροίας (!) είναι προτιμότερο να λέει «Goodbye, Τσάρλι»…