Δύο γυναίκες μοναδικές!

Κάπου στην επαρχιακή Γαλλία, δύο γυναίκες κάποιας ηλικίας, γειτόνισσες στην ίδια πολυκατοικία, προσπαθούν να ζήσουν την ερωτική σχέση που έχουν συνάψει μεταξύ τους. Η μία, η Νίνα, που δεν είναι Γαλλίδα, δείχνει αποφασιστική, πιστεύει στη σχέση, θέλει να την επικοινωνήσει, αδιαφορεί για τα ταμπού και τις προκαταλήψεις του περίγυρού της. Η άλλη, η Μαντλέν, Γαλλίδα, έχει τις επιφυλάξεις της, ίσως μέσα της να πιστεύει ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό. Υπήρξε δασκάλα, παντρεμένη, έχει δύο παιδιά που σίγουρα δεν πρόκειται να καταλάβουν, εγγόνια επίσης. Και κάποια στιγμή τα πάνω θα έρθουν κάτω, όταν η Μαντλέν παθαίνει εγκεφαλικό και η Νίνα θέλει να της προσφέρει τη φροντίδα της.

Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο Φίλιπ Μενεγκέτι, νέος ιταλός σκηνοθέτης με πολύ ταλέντο και βέβαιο κινηματογραφικό μέλλον, στήνει τη θαυμάσια πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «Εμείς οι δυο» («Deux», Γαλλία/ Βέλγιο/ Λουξεμβούργο, 2019). Υπάρχουν σκηνές που σου τσακίζουν την ψυχή με την ειλικρίνειά τους, άλλες σε αφήνουν παγωμένο με την ακρίβειά τους. Χωρίς να κρίνει, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πλευρές του πολύ σοβαρού ζητήματος με το οποίο καταπιάνεται, ο Μενεγκέτι έφτιαξε μια ταινία που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά για την ουσιαστική έννοια της αγάπης, και μας παρασύρει άνευ όρων αποσπώντας έκτακτες ερμηνείες από τις δύο ηθοποιούς του, τη θεατρική κυρίως Μαρτέν Σεβαλιέ στον ρόλο της Γαλλίδας και της Μπάρμπαρα Σούκοβα που υποδύεται τη Νίνα.

Πολύ μακριά από την εξαίσια αυτή η ταινία βρίσκονται οι υπόλοιπες πρώτης προβολής από σήμερα. Μια συμπαθή προσπάθεια βλέπεις στην ισπανική «Η παρθένος του Αυγούστου» («La virgen de Agosto», Ισπανία, 2019) του Χονάς Τρουέμπα, όπου παρακολουθούμε στιγμές από την καθημερινότητα μιας Ισπανίδας (Ιτσάσο Αράνα) στη Μαδρίτη τον Αύγουστο. Νοικιάζει ένα σπίτι για το οποίο γίνεται πολλή φασαρία επειδή το άνοιγμα της εξώπορτας της αυλής είναι προβληματικό, κάνει περιπάτους στους δρόμους, φλερτάρει, πίνει, χορεύει, κάνει έρωτα. Ο φακός την παρακολουθεί με υπομονή ενώ λαμβάνει μέρος στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που κατακλύζουν την ισπανική πρωτεύουσα τον Αύγουστο, αλλά εν τέλει όλο αυτό το οδοιπορικό σε αφήνει κάπως ξεκρέμαστο, σαν να έχεις παρακολουθήσει μια ταινία του Τζιμ Τζάρμους, όχι όμως σκηνοθετημένη από τον Τζιμ Τζάρμους.

Από την Ισπανία προέρχεται και το αστυνομικό θρίλερ «Οι δολοφόνοι του Γκόγια» («El Asesino de los Caprichos», Ισπανία, 2019) του Χεράρδο Χερέρο, στο οποίο δύο γυναίκες αστυνομικοί αναλαμβάνουν την υπόθεση αναζήτησης μιας σειράς δολοφονιών που κάπως σχετίζονται με το έργο του διάσημου ζωγράφου Φρανθίσκο Γκόγια. Ο διαφορετικός χαρακτήρες των δύο αστυνομικών, η μία έμπειρη, «περπατημένη», αθυρόστομη (Μαριμπέλ Βερντού), η άλλη νεότερη, συνεσταλμένη, με οικογένεια (Αουρα Γκαριντό), υποτίθεται ότι είναι ο παλμός της ταινίας και μέχρι ενός σημείου όντως είναι. Ωστόσο η ταινία δείχνει τόσο πολύ επηρεασμένη από τη λογική των αστυνομικών σειρών του Netflix που προσωπικά έπιασα τον εαυτό μου να προτιμά να την παρακολουθήσει στον καναπέ του σπιτιού μου. Θα μπορούσες να τη χαρακτηρίσει μεγάλο επεισόδιο μιας τέτοιας σειράς.

Η «Γάτα στον τοίχο» («Cat in the wall», Βουλγαρία/ Γαλλία/ Αγγλία, 2020) γυρίστηκε από το σκηνοθετικό ντουέτο Βεσέλα Καζάκοβα, Μίνα Μίλεβα (είναι Bουλγάρες) και πραγματεύεται με διακριτικό χιούμορ τα προβλήματα μιας οικογένειας μεταναστών στο σύγχρονο Λονδίνο. Προβάλλεται, τέλος, και το κινούμενο σχέδιο «Οι ευχούληδες 2: Παγκόσμια περιοδεία» («Trolls World Tour», ΗΠΑ, 2020) των Γουόλτ Ντορντ, Ντέιβιντ Σμιθ.

Επαναλήψεις. Ο καλός, κλασικός κινηματογράφος συνεχίζεται με ενδιαφέρουσες επαναλήψεις, ανάμεσα στις οποίες και το γουέστερν του Φρεντ Τσίνεμαν «Τo τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» («High Noon», ΗΠΑ, 1952). Ο Γκάρι Κούπερ απέσπασε το Οσκαρ Α’ ρόλου υποδυόμενος τον σερίφη ενός μικρού χωριού της Αγριας Δύσης, ο οποίος την ημέρα της παραίτησής του αποφασίζει να αντιμετωπίσει μόνος του τούς τέσσερις παρανόμους που θέλουν να τον εκδικηθούν. Μέσα σε μόλις 85 λεπτά, ο Τσίνεμαν πλάθει έναν κόσμο από τον οποίο δεν λείπει απολύτως τίποτε. Με μια λέξη αριστούργημα. Συμπρωταγωνιστεί η Γκρέις Κέλι στον ρόλο της γυναίκας του σερίφη.

Ξεκαρδιστικά γέλια υπόσχεται η κλασική βρετανική κωμωδία «Η συμμορία των εντιμότατων» («The Lavender Hill Mob», Αγγλία, 1951), γυρισμένη από τον Τσαρλς Κράιτον που χρόνια αργότερα θα μας έδινε το «Ενα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα». Ο Αλεκ Γκίνες είναι όπως πάντα θαυμάσιος παίζοντας τον αρχηγό μιας ιδιόρρυθμης σπείρας που βάζει στο στόχαστρό της μια τράπεζα, η εξέλιξη της ληστείας όμως είναι άκρως απρόβλεπτη. Ο ρόλος οδήγησε τον Γκίνες στα Οσκαρ, όπου βραβεύτηκε το σενάριο του Τ.Ε. Μπ. Κλαρκ.

Η «Χρονιά με τα δεκατρία φεγγάρια» («In einem jahr mit 13 monden», Δυτική Γερμανία, 1978) του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ είναι το θλιβερό οδοιπορικό σε μια ψυχρή, απάνθρωπη Φρανκφούρτη, της Ελβίρα (Φόλκερ Σπένγκλερ) μιας τρανσέξουαλ που έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου στην Καζαμπλάνκα. Συναντά πρόσωπα και χώρους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή της (το ορφανοτροφείο, το σφαγείο όπου κάποτε δούλευε), το γραφείο του εραστή της, το σπίτι της πρώην γυναίκας και κόρης του. Ολοι στρέφουν την πλάτη τους στην Ελβίρα, το χωρίς αμφιβολία τραγικότερο πρόσωπο που βρέθηκε ποτέ σε ταινία του γερμανού σκηνοθέτη.

Τέλος, με το «Inception» (ΗΠΑ, 2010) που επαναπροβάλλεται επετειακά δέκα χρόνια μετά την πρώτη προβολή του, ο Κρίστοφερ Νόλαν κάνει μια βουτιά στον κόσμο των ονείρων με πρωταγωνιστή τον Λεονάρντο ντι Κάπριο, στον ρόλο ενός επιδέξιου ληστή πολύτιμων μυστικών από τα βάθη του υποσυνείδητου. Η σπάνια ικανότητά του τον έχει καταστήσει πολύτιμο παίκτη στην επικίνδυνη σκακιέρα της εταιρικής αντικατασκοπίας και θα βρεθεί αντιμέτωπος με όλους τους «δαίμονες» που τον στοιχειώνουν, ανάμεσα στους οποίους και η γυναίκα του, την οποία υποδύεται η Μαριόν Κοτιγιάρ δίνοντας την πιο ζεστή ερμηνεία σε αυτό το δαιδαλώδες, δυσνόητο αλλά εμπνευσμένο σε αισθητική θρίλερ, στο οποίο συμπρωταγωνιστούν οι Κεν Γουατανάμπε, Γκόρντον Τζόζεφ Λέβιτ, Ελεν Πέιτζ.

Βαθμολογία (από 0 έως 10)

«Εμείς οι δυο»: 8 ½
«Η παρθένος του Αυγούστου»: 5
«Οι δολοφόνοι του Γκόγια»: 5
«Γάτα στον τοίχο»: 5
«Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές»: 10
«Inception»: 5
«Χρονιά με τα δεκατρία φεγγάρια»: 7
«Η συμμορία των εντιμότατων»: 9