Σαράντα χρόνια μετά την πυρηνική καταστροφή στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανία, ένας από τους ανθρώπους που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης των συνεπειών περιγράφει τις δραματικές στιγμές που έζησε και τα προβλήματα υγείας που τον συνοδεύουν μέχρι σήμερα.
Ο Πέτρο Χούριν ήταν ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες «εκκαθαριστές» που συμμετείχαν στις εργασίες αποκατάστασης μετά την έκρηξη στον αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού σταθμού, στις 26 Απριλίου 1986. Όπως δήλωσε στο Reuters, η υγεία του δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια μετά την αποστολή του στη ζώνη αποκλεισμού.
Η καταστροφή στο Τσερνόμπιλ προκάλεσε τη διασπορά ραδιενεργών υλικών σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Τριάντα ένας εργαζόμενοι και πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους αμέσως μετά το δυστύχημα, κυρίως από το Σύνδρομο Οξείας Ακτινοβολίας, ενώ χιλιάδες ακόμη πέθαναν τα επόμενα χρόνια από ασθένειες που σχετίζονται με την ακτινοβολία, όπως ο καρκίνος.
«Από τους 40, ζουν μόνο πέντε»
Ο Χούριν εργαζόταν σε εταιρεία εκσκαφών, η οποία τον έστειλε στη ζώνη αποκλεισμού τον Ιούνιο του 1986. Όπως αναφέρει, από τους 40 εργαζόμενους που στάλθηκαν τότε, σήμερα βρίσκονται εν ζωή μόλις πέντε.
«Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος από το Τσερνόμπιλ που να έχει καλή υγεία. Είναι θάνατος από χιλιάδες πληγές», δήλωσε ο 76χρονος.
Την ίδια περίοδο, οι σοβιετικές αρχές κατηγορήθηκαν ότι προσπάθησαν να αποκρύψουν την έκταση της καταστροφής, συνεχίζοντας ακόμη και τις εορταστικές εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς στο Κίεβο, περίπου 100 χιλιόμετρα νότια από τον σταθμό.
Petro Hurin says his health has never been the same since he was sent 40 years ago to clear the Chornobyl site in the wake of the world’s worst nuclear accident. He was among hundreds of thousands of ‘liquidators’ brought in to clean up after the explosion at reactor four of the…
— Reuters (@Reuters) April 21, 2026
Σοβαρά συμπτώματα μετά από λίγες ημέρες
Κατά τη διάρκεια των εργασιών, ο Χούριν εργαζόταν σε 12ωρες βάρδιες, χειριζόμενος εκσκαφέα για τη μεταφορά σκυροδέματος αναμεμειγμένου με μόλυβδο, υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της τεράστιας «σαρκοφάγου» γύρω από τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα.
«Η σκόνη ήταν φοβερή, μισή ώρα με αναπνευστική μάσκα και στο τέλος έμοιαζε (καφέ) σαν κρεμμύδι», περιέγραψε και θυμήθηκε ότι μετά από τέσσερις ημέρες, άρχισε να εμφανίζει σοβαρά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, πόνο στο στήθος, αιμορραγία και μια μεταλλική γεύση στον λαιμό του. Δέχθηκε τις πρώτες βοήθειες από τους γιατρούς, ωστόσο μετά από άλλη μία βάρδια, μόλις που μπορούσε να περπατήσει. Φοβόταν ότι του έμεναν «μία ή δύο μέρες» ζωής.
«Με μετέφεραν στο νοσοκομείο και οι γιατροί έκαναν πρώτα εξέταση αίματος», περιέγραψε ακόμα. «Μου τρύπησαν όλα τα δάχτυλα και βγήκε ένα ωχρό υγρό, αλλά όχι αίμα», προσέθεσε.
Ωστόσο, όπως καταγγέλλει, οι γιατροί της εποχής απέφευγαν να διαγνώσουν ασθένεια από ακτινοβολία, αποδίδοντας τα συμπτώματα σε φυτοαγγειακή δυστονία, μια νευρική διαταραχή που συνδέεται με το άγχος.
Ζωή με χρόνιες παθήσεις
Πριν από την αποστολή του στο Τσερνόμπιλ, ο Χούριν δεν είχε πάρει ποτέ αναρρωτική άδεια. Μετά την επιστροφή του, πέρασε περίπου επτά μήνες σε νοσοκομεία, υποβαλλόμενος σε θεραπείες και μεταγγίσεις αίματος.
Σήμερα έχει διαγνωστεί με αναιμία, στηθάγχη, παγκρεατίτιδα και άλλες παθήσεις που συχνά σχετίζονται με την έκθεση σε ακτινοβολία.
Παρά τα προβλήματα υγείας, έχει ζήσει περισσότερο από τον μέσο όρο ζωής των ανδρών στην Ουκρανία, ο οποίος σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ανερχόταν σε 66 έτη το 2021.
Η σκιά του πολέμου και η απώλεια του εγγονού
Σήμερα, ο συνταξιούχος Χούριν ζει με τη σύζυγό του Όλια στην περιοχή Τσερκάσι της κεντρικής Ουκρανίας. Παρά τα προβλήματα υγείας, συνεχίζει να παίζει μπαγιάν – ένα είδος ακορντεόν – και να γράφει τραγούδια και ποιήματα.
Ωστόσο, μια νέα τραγωδία σημάδεψε τη ζωή του, μετά την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Ο εγγονός του, Αντρέι Βορόμπκαλο, σκοτώθηκε σε ηλικία 26 ετών πολεμώντας στον πόλεμο.
«Άφησε τα πάντα πίσω του και ήρθε να υπερασπιστεί την Ουκρανία», δήλωσε συγκινημένος, προσθέτοντας πως η οικογένεια σκέφτεται καθημερινά τον χαμένο εγγονό τους.
