«Ο έρωτας έχει σκοτεινή και φωτεινή πλευρά»

Η ηθοποιός που γοήτευσε στη θεατρική «Μεγάλη χίμαιρα» βλέπει τη Μαρίνα του Καραγάτση ως μια διαδρομή στο γυναικείο φύλο

Οχι απλώς λεπτή. Εύθραυστη. Παλαιομοδίτικη λέξη, αλλά η Αλεξάνδρα Αϊδίνη είναι από αυτές τις φιγούρες που, σαν ξωτικά, νομίζεις ότι διατρέχουν τις εποχές. Προσόν για μια ηθοποιό, αλλά δεν είναι βέβαια ο μόνος λόγος για τον οποίο οι κριτικοί και το κοινό – που γέμισε επί τέσσερα βράδια την Πειραιώς 260 όπου ανέβηκε η «Μεγάλη χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση, σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου – είδαν στο πρόσωπό της μια νέα πρωταγωνίστρια. «Η Αϊδίνη ήταν συναρπαστική» συμφώνησαν όλοι για την ηθοποιό που πρωτοείδαμε πριν από 10 χρόνια στο «Λιβάδι που δακρύζει» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Και οι περισσότεροι αναφέρθηκαν στο κλάμα της, την ώρα της αυλαίας, που δεν προσπάθησε να συγκρατήσει.

«Δεν μου άρεσε αυτό που συνέβαινε, αλλά το άφηνα να γίνεται» μου λέει καθώς στρίβει τσιγάρο σε ένα καφέ της Πλατείας Πετραλώνων. «Από το Πάσχα που αρχίσαμε τις πρόβες ήμουν εντελώς αποστασιοποιημένη από το δικό μου συναίσθημα. Ο,τι ένιωθα ήταν σε σχέση με τη Μαρίνα ή για τη Μαρίνα. Ετσι, λοιπόν, το να βάλω τα κλάματα στο τέλος ήταν κάτι παιδικό, δηλαδή κάτι πολύ αυθεντικό, εντελώς δικό μου, το οποίο είχα χάσει τον τελευταίο καιρό. Ημουν σαν ένα παιδί που χαίρεται. Και που συγκινείται επειδή χαίρεται».

Με τη βερμούδα και το τισέρτ της δεν μοιάζει σε τίποτα με την αλλοπαρμένη, αυτοκαταστροφική Γαλλίδα της «Χίμαιρας», με έναν περίεργο τρόπο όμως νομίζεις ότι την κουβαλούσε πάντα μέσα της. Αλλωστε η σχέση μαζί της μοιάζει να είναι καρμική.

«Πριν από τέσσερα χρόνια περίπου υπήρξε πρόταση να γίνει η “Χίμαιρα” σίριαλ. Ημουν υποψήφια για το ρόλο της Μαρίνας, αλλά τελικά το σίριαλ δεν έγινε ποτέ. Πικράθηκα τότε γι’ αυτό και όταν έκανε οντισιόν ο Δημήτρης (Τάρλοου) δεν πήγα καν. Πίστευα ότι πέρασε το τρένο για μένα, ότι συναντήθηκα με τη “Μεγάλη χίμαιρα”, κάτι δεν πήγε καλά και δεν ήταν η μοίρα μου να παίξω αυτόν τον ρόλο… Τα πράγματα όμως πολλές φορές εξελίσσονται ερήμην μας. Η Σοφία Χιλ που επρόκειτο αρχικά να παίξει τελικά δεν έπαιξε και έτσι βρέθηκα εγώ στη θέση της. Τώρα, γιατί με διάλεξε ο Τάρλοου; Μου είπε, στις δυο συναντήσεις που είχαμε όλες κι όλες πριν από τις πρόβες, ότι σε μένα νόμιζε ότι βρήκε αυτό που ήθελε και που σαφώς δεν ήταν το προφανές. Δηλαδή η εμφάνιση. Η Μαρίνα περιγράφεται από τον Καραγάτση ως ξανθιά και ροδομάγουλη. Και εμένα με πρωτοείδε καστανή. Τα μαλλιά μου τα ξάνθυνα λίγες ημέρες πριν από την πρεμιέρα».

Τι τη συναρπάζει σε αυτόν τον χαρακτήρα που θα ήθελαν να υποδυθούν πολλές ελληνίδες ηθοποιοί; «Μέσα στη Μαρίνα βλέπω πολλές, βλέπω όλες τις γυναίκες. Είναι σαν μια διαδρομή στο γυναικείο φύλο. Με όλο της το σκοτάδι και με όλο της το φως».

Η Μαρίνα ωστόσο, όταν βάζει τέλος στη ζωή της, αφού το ερωτικό σμίξιμο της μίας βραδιάς με τον αδελφό του άνδρα της γίνεται αιτία να πεθάνει το παιδί της και να αυτοκτονήσει ο ίδιος, ομολογεί ότι δεν αγάπησε ποτέ τον εραστή της. Μια τραγωδία, ζωές χαμένες και κατεστραμένες λοιπόν, χωρίς ούτε καν το άλλοθι της αγάπης! Η Αλεξάνδρα έχει ανάγκη από άλλοθι στη ζωή της;

«Μπορεί, αλλά δεν τα ονομάζω άλλοθι. Προτιμώ να τα λέω ανάγκες, επιθυμίες… Κομμάτια σκοτεινά που πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπάρχουν μέσα μας. Για παράδειγμα, όταν σμίγει ο Μηνάς με τη Μαρίνα υπάρχει αγάπη. Ή έστω έρωτας. Ετσι και στη ζωή… Μετά κάνεις έναν ειλικρινή απολογισμό και λες πως δεν ήταν αγάπη. Αλλά μπορεί να ερωτευτείς για ένα βράδυ μόνο. Ο έρωτας έχει και τη σκοτεινή και τη φωτεινή του πλευρά. Οταν μετά τον έρωτα παραμένει η αγάπη είναι πολύ σπουδαίο. Αλλά, αν δεν συμβεί, δεν σημαίνει ότι ήταν λιγότερο σπουδαίο ό,τι προηγήθηκε».

Η 34χρονη ηθοποιός αντιμετωπίζει το επάγγελμά της όχι ως καριέρα αλλά ως δουλειά «σχεδόν χειρωνακτική», όπως χαρακτηριστικά λέει. Και της έχει τύχει, όπως σε πολλές και πολλούς συναδέλφους της τα τελευταία χρόνια, να μην πληρωθεί για κάποια δουλειά. «Ή να περιμένω τόσο για να πληρωθώ ώστε στο τέλος να μην έχω ούτε για το εισιτήριο του μετρό. Και έχω θυμώσει τόσο πολύ, που έφτασα σε πράγματα ακραία. Κάθησα δηλαδή σε μια καρέκλα και είπα ότι δεν φεύγω αν δεν πάρω τα χρήματά μου».

Info
«Η μεγάλη χίμαιρα» που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Τάρλοου σε διασκευή Στρατή Πασχάλη και παρουσιάστηκε πρόσφατα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών θα ανέβει ξανά από τις 22 Νοεμβρίου στο θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3, τηλ. 210-8210.082)