Ολοι εναντίον όλων με προεκλογικά τρικ: Από τις ημερομηνίες Σαμαρά στην παλιά συγκυβέρνηση Τσίπρα και την «αποχώρηση» Μητσοτάκη
Τι λένε και τι εννοούν οι αρχηγοί l Οι προσποιήσεις των κομμάτων, οι στοχεύσεις τους και οι αναγνώσεις της τακτικής του αντιπάλου

Η προσποίηση ή οι μπλόφες ή τα τρικ συναντώνται σχεδόν παντού: στα παιχνίδια με τράπουλα, στον αθλητισμό, σε οποιαδήποτε μάχη, η οποία απαιτεί μια μυστική τακτική έναντι του αντιπάλου.
Το ίδιο στην πολιτική. Ο στόχος του κάθε παίκτη να αποσυντονίσει τον απέναντι, παραπλανώντας τον ως προς τον πραγματικό σχεδιασμό του, υπάρχει σε κάθε πλευρά του κομματικού φάσματος.
Εξι μήνες πριν από τις εθνικές εκλογές, το ερώτημα είναι πώς αντιλαμβάνονται οι αντίπαλοι τα προεκλογικά τρικ και αν έχουν στρατηγική απόκρουσης.
Μητσοτάκης: Η αποχώρηση
Σενάρια αποχώρησης του Κυριάκου Μητσοτάκη διατυπώθηκαν από τον ίδιο δύο φορές, με διαφορετικό τρόπο. Πρώτα, η παραδοχή ότι «καλά θα έκαναν» οι βουλευτές να έθεταν ζήτημα αλλαγής ηγεσίας στη ΝΔ εάν έφερνε 25% στις εκλογές.
Επειτα, η δήλωση ότι η κοινοβουλευτική διαδρομή του θα λήξει αν δεν εκλεγεί πρωθυπουργός. «Δεν κρύβει αιχμές για κανέναν, είπε τι θα κάνει ο ίδιος» έλεγαν συνεργάτες του για το τελευταίο. Οσο για το πρώτο, αποδραματοποιούσαν τα περί «προσωπικού πήχη».
Είναι κοινή πεποίθηση φίλων και αντιπάλων του ότι ο στόχος είναι ένας: να σφίξει λουριά σε όσους κοιτάζουν χαλαρά την κάλπη και κυρίως στην γκρίζα ζώνη (το 13% των σημερινών αναποφάσιστων ψήφισαν ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές – Metron Analysis/Mega).
Ανεξάρτητα από τους επικοινωνιακούς τακτικισμούς, το Μαξίμου δεν εγκαταλείπει το σινιάλο ότι πρωθυπουργός «θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος».
Ανδρουλάκης: Οι συνεργασίες
Το σύνθημα του Νίκου Ανδρουλάκη για πρωτιά του ΠΑΣΟΚ έστω και με διαφορά μίας ψήφου στοχεύει στη συσπείρωση με στρατηγική πρώτης κάλπης. Λειτουργεί όμως και ως (μόνη) διέξοδο από συζητήσεις για μετεκλογικές συνεννοήσεις.
Στο ΠΑΣΟΚ μιλούν αποκλειστικά για το δικό τους πρόγραμμα δείχνοντας ως πιθανούς συμμάχους μόνο όσους συμφωνήσουν με αυτό. Αντίστοιχα η ΝΔ έχει λόγους να πρεσάρει το ΠΑΣΟΚ ρωτώντας επίμονα με «ποιον θα συνεργαστείτε;», λέγοντας ότι το ΠΑΣΟΚ θα ήταν ο πρώτος εν δυνάμει κυβερνητικός εταίρος της και τελικά προσπαθώντας να πετάξει στο πασοκικό τερέν το μπαλάκι ευθύνης ενός πιθανού αδιεξόδου.
Οι προσποιήσεις συνεχίζονται, διότι διεκδικούνται ταυτόχρονα από Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη ενδιάμεσα ακροατήρια.
Τσίπρας: Η παλιά συγκυβέρνηση
Οι ελιγμοί στα περί μετεκλογικών συνεργασιών είναι αναγκαίοι και για τον Αλέξη Τσίπρα – επιμένει στον στόχο της εκλογικής νίκης της ΕΛΑΣ και στην εφαρμογή του δικού του πολιτικού σχεδίου.
Σε αυτή τη συζήτηση η ελασίτικη προσποίηση επιχειρείται μέσω 2012. Στην Αμαλίας έχουν λόγους να προβάλλουν ως «φόβητρο» σε προοδευτικούς ψηφοφόρους ένα σενάριο επανάληψης της σαμαρο-βενιζελικής περιόδου 2012-2015.
Η επιδίωξη να αμφισβητηθεί η πασοκική αποφασιστικότητα να εφαρμόσει τη συνεδριακή απόφαση έχει σαφή στόχο: τους ψηφοφόρους που θα μπορούσαν να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν θα ήθελαν να το δουν σε σχήμα συνεργασίας με τη ΝΔ.
ΣΥΡΙΖΑ: Η εξεταστική
Η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου εμφανίζεται υπερήφανη που το κόμμα σηκώνει ένα κοινωνικό θέμα, τα κόκκινα δάνεια. Από την Κουμουνδούρου υποστηρίζουν ότι στόχος είναι να απολογηθεί η ΝΔ για τις πολιτικές της ενώ παραπέμπουν στους 137 βουλευτές που υπερψήφισαν τη συριζαϊκή πρόταση συγκρότησης εξεταστικής επιτροπής. Αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα οι έμμεσες αιχμές του Αλέξη Τσίπρα προς τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ ή τα καρφιά της Ολγας Γεροβασίλη για όσους «φαντασιώνονται νέο αντι-Τσίπρα μέτωπο».
Στον ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν ότι το ιδιωτικό χρέος είναι θέμα συζήτησης ευρύτερα στην Αριστερά και την Κεντροαριστερά. Το ΠΑΣΟΚ άλλωστε χτυπά και εκείνο τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη, νιώθοντας ότι έχει προβάδισμα λόγω νομοθέτησης της προστασίας πρώτης κατοικίας (νόμος Κατσέλη).
Σαµαράς: Οι ηµεροµηνίες
Ο Αντώνης Σαμαράς προετοιμάζει το κόμμα πίσω από τα φώτα αλλά πυκνώνει τις παρεμβάσεις, ολοκληρώνοντας την Κυριακή τις πρώτες περιοδείες (Μακεδονία, Θεσσαλία). Τα κάνει ως πρώην πρωθυπουργός, όχι ακόμα ως πολιτικός αρχηγός.
Οσο το Μαξίμου ψάχνει τρόπο απόκρουσης της κριτικής, χωρίς να τον αναδεικνύει ως αντίπαλο μέχρι να δει την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος, το σαμαρικό στρατόπεδο αξιοποιεί (και) τη σεναριολογία.
Οι συνεργάτες του Μεσσήνιου κρατούν κλειστά χαρτιά για τις ημερομηνίες και τη φημολογία, που προκύπτει συχνά από εκτιμήσεις προσώπων που ανυπομονούν να ανακοινωθούν επίσημα στο νέο εγχείρημα. Την ανομολόγητη επένδυση στη συζήτηση για τις πιθανές σαμαρικές κινήσεις μαρτυρούν δημόσιες τοποθετήσεις: «αν δεν τον φοβούνται, γιατί τον συζητούν νύχτα – μέρα;», «πετροβολούν τη μηλιά που έχει μήλα».













