Η περίοδος που μέτρησε η Metron Analysis για λογαριασμό του Mega περιέχει δύο αντιπροσωπευτικά ζητήματα που απασχολούν παγίως την ελληνική κοινωνία.
Το πρώτο είναι τα εθνικά θέματα με αφορμή την προσπάθεια για έρευνες και πόντιση και την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Το δεύτερο είναι μία παραίτηση υφυπουργού για ζητήματα φερόμενης διαφθοράς.
Το δεύτερο αποκτά σταθερά χαρακτηριστικά για τις κυβερνητικές ημέρες του Κυριάκου Μητσοτάκη στοιχείο που, επίσης, η ίδια μέτρηση παγιώνει ψηλά στα πέντε σημαντικότερα προβλήματα της χώρας.
Πέραν της ακρίβειας, που παραμένει αναπάντητη από τους κυβερνώντες, και της οικονομίας, το τρίτο πια σταθερά είναι το ζήτημα της διαφθοράς.
Αυτό με παραλλαγές το βρίσκεις στην ίδια ακριβώς μέτρηση αλλά και σε πολλές παράλληλες και σε πολλαπλά ερωτήματα στους πολίτες. Οπως λένε αυτοί που μετρούν, η κυβέρνηση δεν αξιολογείται θετικά κατά πλειοψηφία από τους ερωτώμενους και αυτό έχει σχέση και με τα περιστατικά κακοδιαχείρισης.
Τα τελευταία ως φαινόμενο απασχολούν όλα τα χρόνια του νεοελληνικού κράτους και βεβαίως αυτά της Μεταπολίτευσης. Τα συσσωρευμένα περιστατικά, όμως, την τελευταία οκταετία οδηγούν σε δύο αντίρροπες τάσεις.
Πρώτον, ενισχύουν μια μικρομεσαία διαφθορά και μία κανονικοποίησή της. Από την άλλη, ως δεύτερη τάση παγιώνουν έναν θυμό των πολιτών που βλέπουν ως ενιαίο και αδιαίρετο ζήτημα αυτό της διαφθοράς με εκείνο των κοινωνικών ανισοτήτων.
Να το πούμε πιο απλά. Ο πολίτης που αισθάνεται ότι είναι αδικημένος σε σχέση με το πώς αντιμετωπίζεται ένα κυβερνητικό στέλεχος ή οι συγγενείς του είναι ευθέως ανάλογος με τον θυμό που θα εκφράσει στην κάλπη.
Από την άλλη, το αντιφατικό των ημερών είναι ότι και οι πολιτικές δυνάμεις που εξαγγέλλουν ηθική («πνεύμα και ηθική» για να θυμηθούμε τον Αυλωνίτη στην «Ωραία των Αθηνών»), πάλι δεν πείθουν για τη μεταβολή των σημερινών προεκλογικών συσχετισμών.
Η παλιά κλασική και ξεπερασμένη λογική διαφόρων ότι η διαφθορά είναι παθογένεια των ίδιων των Νεοελλήνων δεν βοηθάει τη συζήτηση. Οπως επίσης δεν βοηθάει τη συζήτηση το γεγονός πως μια κυβέρνηση που διανύει τον όγδοο χρόνο της εμφανίζεται έκπληκτη από τέτοια φαινόμενα. Την ίδια στιγμή δε, που πολλά δικά της στελέχη είναι που πρωταγωνιστούν σε αυτά.
Μια λογική πάλι που βλέπει ως αδιαίρετο με το σύστημα το θέμα της ανηθικότητας ή της διαφθοράς απαξιώνει ή υποτιμά έτσι μέρος του πολιτικού προσωπικού που δεν έχει καμία εμπλοκή.
Όπως κι ένα έντιμο εκλογικό κοινό. Η απάντηση θα έλεγε κάποιος είναι η ενίσχυση των θεσμών ή μεγάλες συναινέσεις πάνω σε ζητήματα λογοδοσίας, διαφάνειας. Αλλοι πάλι θα το έβλεπαν και αυτό ουτοπικό. Εντός των κοινωνικών ανισοτήτων και των μεγάλων διαφορών και αποκλίσεων μεταξύ ελίτ και εργατικής τάξης είναι δύσκολο οι θεσμοί να ισορροπήσουν και να συνθέσουν τις μεταξύ τους διαφορές. Το πρόβλημα θα είναι όταν η καταπολέμηση της διαφθοράς εξελιχθεί αίτημα μιας νέας αντιπολιτικής.
Αυτος, Αυτή, Αυτό: Ακροβάτης
Πικρό μα αληθές. Η απόδοση των πρώην συντρόφων στις δημοσκοπικές μετρήσεις θα είναι ανάλογη των πυρών που εκείνοι θα εξαπολύουν εναντίον του πρώην αρχηγού τους. Αν αυτό κάποιος το προέβλεπε κατά την περίοδο που εκκινήθηκε το κόμμα ΕΛΑΣ από τον Αλέξη Τσίπρα πιθανώς θα το προσμετρούσε στα θετικά του νέου εγχειρήματος, αφού θα το εμφάνιζε αποδεσμευμένο από τον παλιό του εαυτό.
Σήμερα, όμως, που οι κάλπες πλησιάζουν, τα αφηγήματα δοκιμάζονται και ο Τσίπρας αναζητά εναγωνίως να δέσει το αριστερό κοινό, τα πυρά από τον τέως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τη Νέα Αριστερά ή πάλαι συντρόφους δεν βοηθούν τη Λ. Αμαλίας.
#Hashtag: Βουλή
Το γεγονός πως κινούμαστε ήδη προεκλογικά δεν αναιρεί και δεν καταργεί σε καμία περίπτωση τις λειτουργίες, τον ρόλο και τον πυρήνα των διαδικασιών της Βουλής και αυτό που λέγεται κοινοβουλευτικός έλεγχος.
Το απέδειξε το πετυχημένο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ με την πρόταση για εξεταστική επιτροπή για τα κόκκινα δάνεια και το ιδιωτικό χρέος που υπενθυμίζει ότι ένα μέρος της αντιπολίτευσης – προφανώς όχι όλο – περνάει ακόμα από την ένταση και την ποιότητα του κοινοβουλευτικού λόγου.
Ανάποδα με τη στάση της εποχής αυτός που εμφανίζεται πιο προσηλωμένος και πιο συνεπής στα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα όπως το ΚΚΕ, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ή ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, θα είναι κι εκείνος που θα προσμετρήσει θετικά αποτελέσματα στην προεκλογική του τροχιά.














