ΠολιτισμόςΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Θραξ Πανκc Kuzin»: Από τα live, στην κουζίνα

Για το ιδιαίτερο ντοκιμαντέρ που γύρισαν την περίοδο της καραντίνας μιλάνε στο «Νσυν» οι Θραξ Πανκc και ο σκηνοθέτης του

Μουσικό συγκρότημα παίζει ζωντανά σε συναυλία με κόκκινα φώτα μπροστά σε κοινό
4 λεπτά

Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην καρδιά του λοκντάουν, όμως το «Θραξ Πανκc Kuzin» δεν είναι μια ταινία για την καραντίνα.

Το τονίζει εξαρχής ο σκηνοθέτης Γιώργος Σπυρίδης: «Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να κάνω μια “ταινία για την καραντίνα”». Η πανδημία, εξηγεί, έμεινε στο παρασκήνιο, ως αφορμή για να φανεί «πόσο ακάθεκτοι είναι οι Θραξ Πανκc, όταν τους κλείνεις την πόρτα».

Το ντοκιμαντέρ, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και πέρασε από τα Φεστιβάλ Χανίων, Χαλκίδας και Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας, έρχεται τώρα στις αίθουσες της πρωτεύουσας. Με αφορμή την προβολή μιλήσαμε με τον σκηνοθέτη και με τους ίδιους τους Θραξ Πανκc.

Όλα ξεκίνησαν τον χειμώνα του 2021. Το λοκντάουν είχε κλείσει το συγκρότημα στην Αθήνα και είχε απαγορεύσει τις συναυλίες, ενώ ο Σπυρίδης, φοιτητής τότε στο μεταπτυχιακό ντοκιμαντέρ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, πήγε στον Πάνο Γκίνη – βασικό μέλος του συγκροτήματος – με την ιδέα ενός κλασικού μουσικού ντοκιμαντέρ.

Η απάντηση ήταν: «Ποιο νέο τραγούδι μού λες; Αν θες να σου φτιάξω καλύτερα καμιά πίτσα;». Οι υπόλοιποι [Βάιος – Αλέξανδρος Χαρακοπίδης (Jr.) και Γιώργος Σταυρίδης] συμφώνησαν γρήγορα να μαγειρέψουν από ένα πιάτο και ο σκηνοθέτης παραδέχεται ότι «αυτοί είχαν πολύ πιο ξεκάθαρη την ιδέα του μουσικομαγειρικού διαγωνισμού από εμένα!». Η κουζίνα, λέει, «έγινε η σκηνή τους και το φαγητό το όχημα για να μιλήσουμε για τη μουσική, τη φιλία και τη δημιουργική τους τρέλα».

Ο ίδιος είναι φαρμακοποιός και δεν βλέπει καμία αντίθεση στις δύο ιδιότητες: «Τόσο η φαρμακευτική όσο και το ντοκιμαντέρ ασχολούνται με τον άνθρωπο και τις περιπέτειές του. Σε ένα φαρμακείο έρχεσαι καθημερινά αντιμέτωπος με μικρές ανθρώπινες ιστορίες, όχι πάντα ευχάριστες, αλλά σίγουρα αυθεντικές». Οι Θραξ Πανκc, προσθέτει, εκφράζουν αυτή τη δυναμική, αφού «κουβαλούν τη μνήμη της Θράκης και των Βαλκανίων, την μπολιάζουν με την πανκ – ροκ σκηνή και τη φέρνουν στο σήμερα με έναν βαθιά λαϊκό, αυθεντικό και σύγχρονο τρόπο».

Τα γυρίσματα έγιναν αποκλειστικά σε κλειστούς χώρους, χωρίς συνεργείο και υπό «άκρα μυστικότητα», με κάποιο υλικό να το τραβούν οι ίδιοι οι μουσικοί.

Στο ερώτημα ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες και τι κέρδισε η ταινία από τους περιορισμούς, ο Σπυρίδης απαντά ότι το δυσκολότερο ήταν πως «θα έπρεπε να γίνει ένα μουσικό ντοκιμαντέρ, όταν οι μουσικοί απαγορεύεται να παίξουν τη μουσική τους!».

Ο περιορισμός αυτός, εξηγεί, «καθόρισε όχι μόνο το θέμα της ταινίας, αλλά και το ύφος του ντοκιμαντέρ»: σε σημεία γίνεται παρωδία εκπομπών μαγειρικής, σε άλλα καταρρέει το «τείχος» ανάμεσα στον κινηματογραφιστή και τους πρωταγωνιστές. Το κέρδος ήταν «μια σπάνια αμεσότητα. Δεν παρακολουθείς διάσημους καλλιτέχνες στη σκηνή, αλλά βλέπεις τρεις φίλους να πειράζονται και να αυτοσχεδιάζουν».

Από την άλλη πλευρά της κάμερας, οι Θραξ Πανκc περιγράφουν πώς ήταν να τους κινηματογραφούν στις κουζίνες τους, σε μια εποχή χωρίς συναυλίες. Το ποιος μαγειρεύει καλύτερα δεν το αποκάλυψαν, μίλησαν όμως για τον σκηνοθέτη: «Ο Γιώργος, εκτός από σκηνοθέτης, είναι αγαπημένος μας φίλος και φυσικά ο μεγαλύτερος θαυμαστής μας! Διασκεδάσαμε πολύ σε αυτά τα γυρίσματα στις κουζίνες μας». Η κουζίνα, λένε, «μετατράπηκε σε έναν χώρο συνύπαρξης», ενώ στην καραντίνα ανακάλυψαν τις λαϊκές αγορές, όπου έπαιζαν τη μουσική τους: «Βρήκαμε έτσι τον τρόπο να μένουμε μουσικά ενεργοί, αλλά και σε επαφή με τον κόσμο, έστω και με κάποια απόσταση. Εκεί λοιπόν οι παγκίτες μάς προμήθευαν εξαιρετικές πρώτες ύλες, τις οποίες φυσικά κάπως έπρεπε να αξιοποιήσουμε!».

Ο νέος δίσκος

Η μουσική τους ξεκίνησε από την παραδοσιακή μουσική της Θράκης και έφτασε στο live looping, τις βαριές κιθάρες και το math – rock. Όταν τους ρωτάμε πώς κρατούν την ταυτότητά τους, δείχνουν να μην το σκέφτονται υπερβολικά: «Στην πραγματικότητα δεν προσπαθούμε και πολύ για το οτιδήποτε, αγαπάμε πολύ την παραδοσιακή και γενικώς τη μουσική των Βαλκανίων. Είναι μια μουσική που κουμπώνει απόλυτα στις πιο σύγχρονες καταβολές μας». Για τον καινούργιο δίσκο που ετοιμάζουν υπόσχονται ότι θέλουν «να δώσουν, όσο ποτέ άλλοτε, τον προσωπικό τους χαρακτήρα και να πειραματιστούν ακόμα περισσότερο σε δικές τους συνθέσεις», χωρίς να λείπουν οι διασκευές που θέλουν καιρό να κυκλοφορήσουν.

Στην ερώτηση προς τον σκηνοθέτη τι περιμένει από το κοινό της Αθήνας και ποιον θα ήθελε να δει περισσότερο την ταινία, τους φίλους της μπάντας ή όσους δεν έχουν ακούσει ποτέ Θραξ Πανκc, θυμάται την υποδοχή στη Θεσσαλονίκη ως συγκινητική: «Είδαμε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και αναφορών να γελούν με την ψυχή τους και να ταυτίζονται». Ελπίζει ότι θα επαναληφθεί, γιατί «ο κινηματογράφος άλλωστε, όπως και το φαγητό και η μουσική, είναι υπόθεση μοιράσματος». Δεν διαλέγει κοινό, αλλά για όσους δεν ξέρουν τους Θραξ Πανκc πιστεύει ότι «θα αγαπήσουν πρώτα τους χαρακτήρες και μετά, μοιραία, θα αναζητήσουν και τη μουσική τους».

Go Deeper

ντοκιμαντέρ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. FT: Πιέσεις Τραμπ στην Ουκρανία για συμφωνία ειρήνης με τη Ρωσία έως τον Ιανουάριο – Οι ανησυχίες του Κιέβου για τους όρους της Μόσχας
  2. Ισραήλ: Ο Άιζενκοτ δηλώνει ότι δεν σκοπεύει να «σύρει» τον σχηματισμό κυβέρνησης
  3. Ρούμπεν Αμορίμ: Ιστορικό ρεκόρ στη Μίλαν – Ξεπέρασε Πιόλι, Αντσελότι και Αλέγκρι

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies