ΠΑΜΕ ΣΙΝΕΜΑ

Μόνος με τη γροθιά του – Το παρασκήνιο της δημιουργίας του πρώτου «Ρόκι» του 1976

Το παρασκήνιο της δημιουργίας του πρώτου «Ρόκι» του 1976 και του αγώνα που έδωσε ο συγγραφέας του σεναρίου, Σιλβέστερ Σταλόνε, για να γίνει πρωταγωνιστής, είναι το θέμα της ταινίας του Πίτερ Φαρέλι «I play Rocky»

8 λεπτά

Είχε στα χέρια του χρυσό, αλλά κατά κάποιο τρόπο, ενώ έβλεπε όλους να αναγνωρίζουν τον χρυσό, ήταν… μόνος εναντίον όλων. Μέσα της δεκαετίας του 1970, και απελπισμένος που δεν μπορούσε να υλοποιήσει το όραμά του και να καταξιωθεί ως ηθοποιός του κινηματογράφου (παρότι είχε εμφανιστεί σε κάποιες ταινίες), ο Σιλβέστερ Σταλόνε, κάθισε και έγραψε ο ίδιος ένα σενάριο. Και είναι γνωστό ακόμα και σε όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία του, ότι αυτό το σενάριο, όχι απλώς έγινε η ταινία «Ρόκι: Τα χρυσά γάντια», αλλά μετέτρεψε τον Σταλόνε από «κανένα» σε παγκόσμιο σταρ.

Για το πώς αυτή η ταινία, που εδώ και χρόνια αποτελεί κομμάτι της Ιστορίας της αμερικανικής κινηματογραφίας εν τέλει υλοποιήθηκε, έχουν γραφτεί εκατομμύρια λέξεις. Και πάντα, μα πάντα, το γεγονός ότι ο ίδιος ο Σταλόνε έθεσε ως όρο να παίξει εκείνος και κανένας άλλος τον κεντρικό ήρωα αυτής της ιστορίας, τον πυγμάχο Ρόκι Μπαλμπόα, ο οποίος θα γραπώσει την τελευταία ευκαιρία της ζωής του και θα ανέβει στο ρινγκ για να αντιμετωπίσει τον πρωταθλητή κόσμου Απόλο Κριντ, ήταν το πιο ελκυστικό κομμάτι του παρασκηνίου της. Θα μπορούσε μάλιστα να ειπωθεί ότι η ιστορία δημιουργίας του «Ρόκι» είναι τόσο έντονη σε συναισθήματα, που σχεδόν ζητούσε να μεταφερθεί κάποια στιγμή στο σινεμά. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει τόσο γοητευτική στην όψη την ταινία

«Ι play Rocky» (ΗΠΑ, 2026) που επιστρέφει σε εκείνη την εποχή και στο πώς το «Ρόκι» υλοποιήθηκε. Ο Πίτερ Φαρέλι, ο σκηνοθέτης της, είναι πολύ καλός χειριστής δραματικών ιστοριών σε feelgood αμπαλάζ. Το απέδειξε με το «Πράσινο βιβλίο» (που επίσης βασίζεται σε αληθινή αλλά λιγότερο γνωστή ιστορία) και διόλου τυχαία, το ίδιο μοτίβο ακολουθεί και εδώ. Προσφέρει άπλετα στον θεατή, αυτό ακριβώς που θα ήθελε να δει. Το πώς ένας άνθρωπος με αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη στην αξία του μπορεί να κερδίσει μη υποχωρώντας απέναντι σε τίποτ’ άλλο πέρα από αυτό που ορίζει η καρδιά του. «Είτε ένα εκατομμύριο μου προσφέρετε είτε δέκα, πίσω δεν κάνω» θα πει ο Σταλόνε στους χαρτογιακάδες του στούντιο που ναι μεν θέλουν το σενάριό του αλλά με ένα «μεγάλο όνομα» στον κεντρικό ρόλο. Καθόλου φειδωλός στις λεπτομέρειες (να σημειωθεί ότι ο Σταλόνε έδωσε τις ευλογίες του για τη δημιουργία της ταινίας) και με έναν ενδιαφέροντα νέο ηθοποιό, τον Αντονι Ιπολίτο στον ρόλο του Σλάι, (θυμίζει αρκετά τον Σταλόνε, βγάζοντας όμως και κάτι δικό του, λιγάκι κωμικό), ο Φαρέλι γεμίζει την οθόνη με σκηνές που «αναπλάθουν» ανάλαφρα, ευχάριστα, εύγευστα και ελκυστικά το παρασκήνιο δημιουργίας του «Ρόκι» – όπως φυσικά και σκηνές των γυρισμάτων του. Αυτός μπορεί να είναι λόγος αρκετός ώστε το «I play Rocky» να κερδίσει a priori τους φαν του «Ρόκι». Μπορεί όμως να κερδίσει και τους υπόλοιπους που ίσως να μην τρελαίνονται για την ταινία. Γιατί λέει απλά και σταράτα, ότι ο δρόμος που ορίζει η καρδιά μας είναι ο μόνος που πραγματικά αξίζει να ακολουθούμε.

Σκιές του παρελθόντος

Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας «Μυστικά και ψίθυροι» (Α voix basse, Γαλλία/Τυνησία, 2026) είναι ότι παρότι για πολλή ώρα δεν μπαίνει κατευθείαν στις λεπτομέρειες γύρω από την ιστορία της, καταφέρνει να σε πείσει για το ότι ορισμένες φορές η μέγγενη ενός δυσάρεστου παρελθόντος είναι τόσο σφιχτή που πολλοί άνθρωποι όσο και αν θέλουν να ξεφύγουν από αυτό, πολύ απλά δεν μπορούν. Ολα ξεκινούν από την αναγκαστική επίσκεψη στην πατρίδα της την Τυνησία της Λίλια (Εϊα Μπουτεράα) που ακολουθεί καριέρα επιτυχημένης μηχανικού στο Παρίσι.

Η Λίλια δεν δείχνει να θέλει που βρίσκεται εκεί, γιατί από την αρχή νιώθουμε ότι δεν ταιριάζει στον χώρο. Η σκηνοθέτις Λέιλα Μπουζίντ, όμως, δεν θέλει να γίνει συγκεκριμένη. «Παίζει» με τις σκιές του παρελθόντος που κάνουν τους πάντες να αισθάνονται άβολα· όχι μόνο τη Λίλια αλλά όλους τους ανθρώπους γύρω της, που είναι κυρίως γυναίκες ανάμεσα στις οποίες και η μητέρα της που υποδύεται η κορυφαία ηθοποιός Χιράμ Αμπάς (της υπέροχης «Λεμονιάς»). Το μυστήριο γύρω από τη σχέση του πεθαμένου μαζί τους πλανάται στον αέρα. Αλλοτε ακούγονται λόγια που υπονοούν πολλά, άλλοτε η Μπουζίντ διανθίζει την ιστορία με φλας μπακ της παιδικής ηλικίας που παρεμβάλλονται στα κεφάλαια της ταινίας (τα οποία μοιράζονται σύμφωνα με τις ημέρες παραμονής της Λίλια στην πατρίδα της).

Φυσικά, η συμφιλίωση είναι εδώ το ζητούμενο, αλλά η Μπουζίντ δεν θέλει να μας δώσει τα πάντα «στο πιάτο». Λέει απλώς ότι σε όλα αυτά τα θέματα απαιτείται χρόνος, ιδίως για εκείνους που σε όλη τους την ζωή βρέθηκαν ανάμεσα σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Της ψυχής τους και του «κοινωνικά αποδεκτού» που πολύ συχνά επιβάλλει πολλά πράγματα να παραμένουν στην σκιά.

Δύο ντοκιμαντέρ

«Μπορείς να δεις τα πάντα» (You Can See Everything, ΗΠΑ, 2026). Μέσω ερευνητικών ρεπορτάζ της «Wall Street Journal», το 2015 αποκαλύφθηκε ότι η αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας – υγείας Theranos χρησιμοποιούσε συμβατικούς εμπορικούς αναλυτές αίματος αντί για τις δικές της, ιδιόκτητες μικροσυσκευές, τα iPod υγείας που υποτίθεται ότι μπορούσαν να κάνουν όλες τις εξετάσεις υγείας με μόνο μία σταγόνα αίματος του ασθενούς. Το σκάνδαλο που προέκυψε στηριζόταν κυρίως στο ότι τα αποτελέσματα των εξετάσεων ήταν αναξιόπιστα και το πρόσωπο που την πλήρωσε ήταν η ιδρύτρια της Theranos, Ελίζαμπεθ Χολμς που καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Τριάντα τέσσερις ημέρες πριν οδηγηθεί στην φυλακή, η Χολμς που από δισεκατομμυριούχος είχε καταλήξει άφραγκη και με χρέη, κάλεσε στο σπίτι της τους σκηνοθέτες Νέιθαν Φίλντερ και Λανς Οπενχάιμ προκειμένου να καταγράψουν κάθε της κίνηση. Στόχος των σκηνοθετών ήταν η «ανεύρεση» της αλήθειας, κάνοντας ευθέως όλες τις ερωτήσεις που έκριναν απαραίτητες, ακόμα και τις πιο προσωπικές.

Η Χολμς που εμφανίζεται μαζί με τον σύζυγό της είναι συνεργάσιμη αλλά δεν φαίνεται να ξέρει και πολλά. Δεν ξέρει τι συνέβη και βρέθηκε σε αυτή τη θέση. Το ακούμε ξανά και ξανά. Πραγματικός σταρ της ταινίας, όμως, είναι ο Φίλντερ και οι ερωτήσεις που τον βλέπουμε να κάνει ευθέως στο ζευγάρι. Σκηνοθέτης, σεναριογράφος και κωμικός από το Βανκούβερ, ο Φίλντερ είναι κυρίως γνωστός για τη δημιουργία έργων που θολώνουν τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας – παράδειγμα σειρά του ΗΒΟ «The Rehearsal» (2022), υποψήφια για βραβείο Emmy, όπως και η σειρά του Showtime «The Curse» (2023) με την Εμα Στόουν.

Το μοτίβο φαίνεται ότι ακολουθείται και εδώ και το αποτέλεσμα είναι μια πραγματικά ασυνήθιστη κινηματογραφική εμπειρία που αεροβατεί ανάμεσα στο ευχάριστο και το πολύ δυσάρεστο, πράγμα που σε κάνει να νιώθεις το λιγότερο αμήχανος μπροστά στα πάντα που βλέπεις.

«Αντρέι Ταρκόφσκι: η Ιδιοφυΐα, ο Ανθρωπος, ο Θρύλος» (Regi Andrej Tarkovskij, Σουηδία, 1988). Με ευλάβεια αξίζει να παρακολουθήσουν αυτό το ντοκιμαντέρ που προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα όσοι αγαπούν το έργο του κορυφαίου ρώσου σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986), με ταινίες όπως οι «Σολάρις», «Στάλκερ» και «Νοσταλγία». Το φιλμ αφορά τη σχέση του Ταρκόφσκι με την κινηματογραφική δημιουργία αλλά και γενικότερα με την Τέχνη. Σκηνοθετήθηκε από τον Μιχάλ Λεζιλόφσκι, ο οποίος είχε στα χέρια του άπλετο υλικό πολλών ωρών από τα γυρίσματα του κύκνειου άσματος του Ταρκόφσκι «Η θυσία» (Offret, 1986). Το υλικό τράβηξε ο οπερατέρ της ταινίας, Αρνε Κάρσον στην οποία διευθυντής φωτογραφίας ήταν ο Σβεν Νίκβιστ (γνωστός ως το «ματ» του Ινγκμαρ Μπέργκμαν), ο οποίος μιλάει για τον σκηνοθέτη, όπως και η σύζυγος του Ταρκόφσκι, Λαρίσα.

Ο Λεζιλόφσκι έκανε μια επιλογή αυτού του υλικού και πρόσθεσε συνεντεύξεις και δηλώσεις του ίδιου του Ταρκόφσκι, αποσπάσματα από το βιβλίο του «Σμιλεύοντας τον Χρόνο» – τα οποία ακούγονται σε voice over – και προσωπικές σημειώσεις και ημερολόγια που διαβάζει η χήρα του, Λαρίσα. Αυτό το ντοκιμαντέρ ρίχνει άπλετο φως στον εσωτερικό κόσμο του Ταρκόφσκι, όπως και στα προφητικά του όνειρα.

Μια επιστροφή

«The Hunger Games: Η ανατολή του θερισμού» (The Hunger Games: Sunrise on the reaping, ΗΠΑ, 2026). Ακόμα μια επιστροφή στους «Αγώνες πείνας» (The hunger games) των μυθιστορημάτων της Σουζάν Κόλινς, και πάλι σκηνοθετημένη από τον Φράνσις Λόρενς, το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί στενά με το franchise. Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου της ταινίας, η τωρινή ιστορία μεταφέρει τον θεατή 24 χρόνια πριν από τα γεγονότα της… πρώτης ταινίας με κέντρο βάρους τον Χέιμιτς Αμπερνάθι, ο οποίος επρόκειτο να γίνει ο μέντορας της Κάτνις και του Πεέτα και τον οποίο στις παλιότερες ταινίες είχε υποδυθεί ο Γούντι Χάρλεσον που εδώ απουσιάζει. Στο επίκεντρο βεβαίως, βρίσκονται οι Αγώνες ζωής – θανάτου που καθόρισαν την ζωή του ανάβοντας τη σπίθα μιας επανάστασης που απ’ ό,τι φαίνεται δεν λέει να σβήσει (με τους Τζόζεφ Ζάντα, Γκλεν Κλόουζ, Τζέσι Πλέμονς, Ρέιφ Φάινς κ.ά.)

Για το παιδί

«Ο Πλανήτης των Κρυστάλλων» (The Crystal Planet, Τσεχία/Σλοβακία/Κροατία, 2026). Στον Πλανήτη των Κρυστάλλων που εδώ και μερικά χρόνια κατοικείται από ανθρώπους, η 11χρονη Ρέα γίνεται φίλη με ένα μικρό, δεινοσαυρόμορφο πλάσμα, τον Μπέρτζι, το οποίο χωρίστηκε από τη μητέρα του εξαιτίας ενός μεταλλαγμένου τέρατος. Αντιμετωπίζοντας κινδύνους η Ρέα θα προσπαθήσει να επανενώσει τον Μπέρτζι με τη μητέρα του και μαζί του να προστατεύσει την εύθραυστη ισορροπία της ζωής στον Πλανήτη των Κρυστάλλων. Κινούμενα σχέδια του Αρσεν Αντον Οστόιτς, στα οποία στην ελληνική μεταγλώττιση δίνουν τη φωνή τους οι Θανάσης Κουρλαμπάς, Χρήστος Θάνος, Σοφία Καψαμπέλη, Πέγκυ Μανωλά, Ελλη Θάνου, Νέστορας Κοψιδάς, Πηνελόπη Σκαλκώτα.

Go Deeper

σινεμά

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. Θεσσαλονίκη: Μια ιστορία παραγωγής, καινοτομίας και δημιουργίας αξίας με την υπογραφή της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας
  2. Τα προβλήματα παραμένουν για τον Άρη – Στο Βελιγράδι ο Ράτσιτς
  3. Air Force One: Ο Λευκός Οίκος κατάσχεσε τα κινητά των δημοσιογράφων μετά την αναχώρηση από την Κίνα

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies