Απόψε έχουμε τον δεύτερο ευρωπαϊκό τελικό, αυτόν του UEFA Conference League. Στο υπέροχο γήπεδο της Λειψίας θα αναμετρηθούν η Κρίσταλ Πάλας με τη Ράγιο Βαγιεκάνο.
Οι Ισπανοί γράφουν ότι η UEFA έφτιαξε το Conference League για να κερδίζουν οι Aγγλοι κάθε χρόνο ένα τρόπαιο. Πρόκειται για κακία, αλλά υπάρχει μια μικρή αλήθεια.
Αν δει κανείς ποιες ομάδες έχουν κερδίσει το συγκεκριμένο θα διαπιστώσει ότι μόλις τα δύο από τα τέσσερα συνολικά τρόπαια τα έχουν κερδίσει αγγλικές ομάδες και ήταν η Γουέστ Χαμ το 2022-23 και η Τσέλσι πέρσι.
Δεν είναι κάτι σαν ένα ακόμα Κύπελλο Αγγλίας. Αλλά από την άλλη για να το κερδίσεις πρέπει να αποκλείσεις αγγλική ομάδα! Το 2021-22 το κέρδισε η Ρόμα αποκλείοντας τη Λέστερ που έφτασε στον ημιτελικό.
Το ίδιο συνέβη το 2024 και με τον Ολυμπιακό: για να κερδίσει τη Φιορεντίνα και να κατακτήσει το τρόπαιο ο Ολυμπιακός χρειάστηκε στον ημιτελικό να αποκλείσει την Αστον Βίλα.
Με απλά λόγια για να κερδίσεις το UEFA Conference League πρέπει να αποκλείσεις στον ημιτελικό ή να κερδίσεις στον τελικό μια αγγλική ομάδα: αλλιώς το κερδίζει αυτή.
Παράδειγμα
Οταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τρόπαιο γράφτηκε τότε σε ολόκληρη την Ευρώπη ότι η επιτυχία του θα γίνει ένα είδος παραδείγματος για όλες τις ευρωπαϊκές ομάδες που δεν έρχονται από τα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα, δηλαδή το αγγλικό, το ισπανικό, το ιταλικό, το γερμανικό και το γαλλικό.
Η διοργάνωση αυτή, έλεγαν όλοι τότε, μοιάζει να αποτελεί πεδίο δόξης λαμπρό για όλους. Υπάρχει μια ιστορία που σχετίζεται με το UEFA Conference League που τη λατρεύω.
Πριν από χρόνια, το 2023, ένα κλιμάκιο της UEFA είχε πάει στη Νορβηγία για να εξηγήσει τις αλλαγές που θα έκανε η ευρωπαΐκή ομοσπονδία στις διοργανώσεις της. Αφού μίλησαν όλοι τοποθετήθηκε και η πρόεδρος της Νορβηγικής Ομοσπονδίας Λίζε Κλάβενες, πρώην ποδοσφαιρίστρια, δικηγόρος και οικοδέσποινα της εκδήλωσης.
Απευθυνόμενη στους αντιπροσώπους της UEFA είπε ότι μπορεί να αλλάξουν ό,τι θέλουν στο Europa League και στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά ότι δεν θα ήθελε να πειράξουν καθόλου το UEFA Conference League.
Μια χρονιά πριν είχε κάνει μεγάλη πορεία στη διοργάνωση αυτή η Μπόντο/Γκλιμτ. «Είναι μια διοργάνωση που δίνει ελπίδες διάκρισης σε όλες τις ομάδες της Ευρώπης που σε αυτή συμμετέχουν» είχε πει η Κλάβενες.
Ο Ολυμπιακός κατακτώντας το απέδειξε ότι η πρόεδρος της Νορβηγικής Ομοσπονδίας έχει δίκιο. Ωστόσο το παράδειγμα του Ολυμπιακού παραμένει μοναδικό.
Φέτος στους ημιτελικούς έφτασαν η Κρίσταλ Πάλας που απέκλεισε τη Σαχτάρ και η Ράγιο που απέκλεισε τη Στρασμπούρ. Καμία από αυτές τις ομάδες δεν είναι έκπληξη που έφτασε ως εκεί.
Κι ο τελικός Κρίσταλ Πάλας – Ράγιο Βαγιεκάνο είναι ο δεύτερος σερί αγγλοϊσπανικός. Ο πρώτος ήταν ο περσινός Τσέλσι – Μπέτις και κέρδισαν οι Λονδρέζοι.
ΑΕΚ
Η επιτυχία της Ράγιο να φτάσει στον τελικό θυμίζει λίγο πικρά ότι η ΑΕΚ έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να είναι στη θέση της. Θυμίζω ότι μετά την ήττα της με 3-0 στην Ισπανία η ΑΕΚ κέρδιζε τη Ράγιο με 3-0 στο γήπεδό της μισή ώρα μάλιστα πριν από τη λήξη του παιχνιδιού.
Δεν τα κατάφερε να προκριθεί διότι πλήρωσε πολύ αυστηρά μία λεπτομέρεια. Μετά το τρίτο γκολ της ΑΕΚ οι αλλαγές του κόουτς Ινίγο Πέρεθ βοήθησαν τη Ράγιο να αλλάξει πολύ: ειδικά ο Αλεμάο, ο Ντίαθ και ο Βαλεντίν φρέσκαραν τη μεσαία της γραμμή.
Οι Ισπανοί αδυνατώντας να πάρουν το αποτέλεσμα που ήθελαν χάρη στην άμυνα, κράτησαν την μπάλα πιο πολύ κι έδειξαν στο τέλος λίγο μεγαλύτερη σοβαρότητα στη διαχείριση της μπάλας, ενώ ο Νίκολιτς εκείνο το βράδυ δεν είχε πάρει τίποτα από τους παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο.
Δυστυχώς και στο UEFA Conference League οι λεπτομέρειες πληρώνονται ακριβά. Ωστόσο θα πρέπει να έχουμε πάντοτε στα υπόψη μας ότι μιλάμε για μια διοργάνωση που πραγματικά επιτρέπει όνειρα.
Στους προημιτελικούς της έχουν αγωνιστεί εκτός φυσικά από τον Ολυμπιακό που το έχει κερδίσει, δύο φορές ο ΠΑΟΚ, μία ο Παναθηναϊκός και πέρσι η AEK. Βέβαια με την εξαίρεση του Ολυμπιακού όλοι σταμάτησαν στους προημιτελικούς.
Κρίσταλ Πάλας
Φαβορί απόψε είναι η Κρίσταλ Πάλας, όχι γιατί έχει κάνει καταπληκτική χρονιά, αλλά γιατί έρχεται από ένα καλύτερο πρωτάθλημα.
Η Κρίσταλ Πάλας τερμάτισε στην Πρέμιερ Λιγκ μόλις στη 15η θέση. Αλλά και η Ράγιο Βαγιεκάνο στην Ισπανία δεν έκανε κάτι εντυπωσιακά: όγδοη τερμάτισε.
Καμία από τις δύο ομάδες δεν έχει εξασφαλίσει την έξοδό της στην Ευρώπη μέσω του πρωταθλήματος κι αυτό δίνει στο ματς μια άγρια ομορφιά. Φαβορί όπως ανέφερα είναι η Κρίσταλ Πάλας.
Κυρίως γιατί σκοράρει πιο εύκολα και επειδή προέρχεται από ένα πιο δύσκολο πρωτάθλημα. Αλλά και γιατί ο στόχος της Ράγιο στην αρχή της σεζόν ήταν να φτάσει σε μια άνετη παραμονή στην κατηγορία. Και έφτασε σε αυτόν εύκολα.
Παρατηρήθηκε
Στο μεταξύ το ελληνικό ποδόσφαιρο αποχαιρέτησε χθες στη Δράμα ένα σπουδαίο ποδοσφαιριστή: τον Παρασκευά Αντζα. Ο κάποτε κεντρικός αμυντικός του Ολυμπιακού «έφυγε» σε ηλικία μόλις 49 ετών: νεότατος δηλαδή.
Η υγεία τουεπιδεινώθηκε σε μόλις 7 μήνες. Η μητέρα του έλεγε σε μια τηλεοπτική εκπομπή πως πλήρωσε μια μεγάλη στενοχώρια. Δεν ξέρω αν είναι έτσι ακριβώς.
Η πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση, εξαιτίας της οποίας έφυγε, είναι μια ασθένεια που χτυπά τους ποδοσφαιριστές: όπως δύναμαι να γνωρίζω υπάρχει κι άλλος ένας παλιός διεθνής που δίνει τη μάχη του υποφέροντας από αυτή.
Η συγκεκριμένη ασθένεια ονομάστηκε στην Ιταλία «σύνδρομο Serie A», επειδή εκεί παρατηρήθηκε ότι εμφανίζεται συχνά σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.
Η σχετική έρευνα που οδήγησε σε αυτό το συμπέρασμα ξεκίνησε μετά τον θάνατο του Στέφανο Μποργκονόβο, πρώην επιθετικού της Μίλαν και της Φιορεντίνα που διαγνώστηκε το 2008 και έφυγε από τη ζωή το 2013 – κι αυτός στην ηλικία του Αντζα.
Απουσία
Ηταν σπουδαίος παίκτης ο Άντζας. Αρχοντικός, πολύ καλός με την μπάλα, αλλά και καλός χαρακτήρας. Στο καλύτερο σημείο της καριέρας του, το 2003, άφησε τον Ολυμπιακό ύστερα από πέντε χρόνια παρουσίας και έφυγε λέγοντας ότι δεν χαίρεται με την παραμονή του στην Αθήνα.
Αγωνίστηκε αρχικά στη Δόξα Δράμας και μετά στην Ξάνθη. Στο διάστημα της απουσίας του φάνηκε στον Ολυμπιακό το κενό του.
Όταν ύστερα από τέσσερα χρόνια επέστρεψε, είχε για δυο χρονιές σπουδαία απόδοση πριν πει αντίο στο ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 33 χρόνων. Ας είναι ελαφρύ το χώμα.
