Από την άλλη άκρη της γης, η επικαιρότητα καταφθάνει δριμεία, να σαρώσει το μοναδικό «δεν τρέχει τίποτα» σημείο του πλανήτη, που δεν είναι άλλο από το τηλεοπτικό. Το φριχτό ατύχημα που υπέστη ένας νεαρός και καλοΐσκιωτος παίκτης – μακάρι να βγω ψεύτρα – θα ξεχαστεί από τους καταναλωτές ριάλιτι υψηλού κινδύνου και το αμήχανο φινάλε που προέκρινε ο σταθμός, θα συγχωρεθεί κι αυτό, και θα πολτοποιηθεί όπως τόσα άλλα. Βλέπω ήδη το μυαλό μου να στριφογυρίζει μέσα στο μούλτι με τους λοιπούς αναλώσιμους και δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Δεν είναι θέμα γλωσσικό – να σπεύσω με το κόκκινο στυλό μου. Ενα ακρωτηριασμένο εικοσάχρονο ρε φίλε, και το ονομάζουν «Νικητή»; Μερικοί μάλιστα του δίνουν και «συγχαρητήρια», ο Θεός και η ψυχή τους… Επιτρέψτε μου έναν τόσο δα αφορισμό: πόσο βαριά έχει ξεφτιλίσει τη γλώσσα το σχετίζεσθαι με μπάστακα την τηλεοπτική κάμερα. Λυπάμαι, είμαι συντετριμμένη, δεν έχω λόγια. Οντως δεν έχω αλλά είμαι υποχρεωμένη να βρω γιατί εντωμεταξύ το Ξανθό κόμμα αποφάσισε να μας φανερωθεί και η αρχηγός του δεν κρατιέται.
Λίγες μέρες πριν από την προχθεσινή Δευτέρα Παρουσία της (η πρώτη ήταν στο «Δεν έχω οξυγόνο» σ.σ. έχω όμως ξυλόλιο), η καινούργια πολιτικός είχε ήδη προαναγγείλει διαγραφές χωρίς να υπάρχει ακόμη κόμμα! Γίνεται, πώς δεν γίνεται; Καλύτερα να αφήσουμε να μας τα (ξανα)πεί η ίδια γιατί εγώ χάνω την ψυχραιμία μου και γεμίζω μια παράγραφο με εισαγωγικά και παρενθέσεις. «Δίπλα μας θα βρεθούν άνθρωποι φυτευτοί» είπε, «και κακοπροαίρετοι με σκοπό» υπονόησε, «αλλά δεν θα τα καταφέρουν», ξεκαθάρισε. Συμπερασματικά: κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε.
Στα πόσα σημεία στίξης καίγεσαι; Οσα χωράνε από τη μια αναγγελία εκλογών ως την επόμενη, λέω εγώ. Είμαστε μαθημένοι πλέον σε κόμματα μιας χρήσεως, βραχείας μισθώσεως, διαμπερή, και δυο πόρτες έχει η ζωή. Πόσω μάλλον που ετούτες οι εκλογές, οψέποτε γίνουν, ενδέχεται να επαναληφθούν μέσα στο ίδιο απόγευμα. Τελειώνοντας, επιτρέψτε μου μια τόση δα παρατήρηση προς τη νέα αρχηγό: στην πολιτική λέμε «εγκάθετος». Φυτευτές είναι μόνον οι βλεφαρίδες.
