«Δεν έχει καμία αξία στο διεθνές δίκαιο» ήταν η… βαθυστόχαστη εκτίμηση της κυβέρνησης διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Μαρινάκη, μόλις γνωστοποιήθηκε η αναβάθμιση της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε νόμο της Τουρκίας. Και με υπερφίαλη αυθαιρεσία συνεπέρανε ότι είναι «μόνο για εσωτερική κατανάλωση» – καραμέλα που, βεβαίως, ουδεμία σχέση έχει με τη νέα, εξαιρετικά αναβαθμισμένης επιθετικότητας, πραγματικότητα.
Η κυβέρνηση αντέδρασε όχι απλώς εξοργιστικά απαθής και ακραία ψευδόμενη, μα, ακόμα χειρότερα, με την ακριβώς αντιστρόφως λειτουργούσα φενάκη του κατευνασμού: απέσυρε άρον άρον τα οπλικά συστήματα που είχε μόλις αναπτύξει στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο, στον Εβρο και στην Κύπρο επειδή, υποτίθεται ότι, η γεωπολιτική κατάσταση εξομαλύνθηκε! Δηλαδή; Αυτό ήταν το κύριο μέλημα; Η Τουρκία; Τίποτα; Παράλληλα, διέρρεε ότι τα υπουργεία Εξωτερικών συζητούν «το… ελεγχόμενο ζήτημα»!
Ομως, πριν περάσουν λίγες ώρες, ήρθε η ψυχρολουσία: γνωστοποιήθηκε ότι ο νόμος θα συμπεριλάβει το σύνολο των παράνομων τουρκικών διεκδικήσεων κατά της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο – και πιθανώς περισσότερες. Επίσης, θα αδειοδοτήσει τον Ερντογάν να λαμβάνει προσωπικά τις αποφάσεις από την ώρα που, κατά την Αγκυρα, θα της ανήκει διά νόμου περίπου το μισό αρχιπέλαγος, περιλαμβανομένων ελληνικών νησιών, κατοικημένων και μη. Επιπλέον, αμέσως μετά, διεθνή πρακτορεία προανήγγειλαν ότι παράλληλα αναμένεται ανακήρυξη τουρκικής ΑΟΖ 200 ναυτικών μιλίων!
Αποτέλεσμα; Η απαράδεκτα ανεύθυνη δήθεν «εσωτερική κατανάλωση» πάγωσε την επιπόλαιη κυβέρνηση που πλέον ψαχνόταν στα ΚΥΣΕΑ, καθώς αναγκαστικά αποδέχθηκε ότι η Τουρκία περνά σε άλλο επίπεδο κλιμάκωσης με άμεσα de facto τετελεσμένα και πρόδηλο στόχο να μετατραπούν σε de jure, όταν η Αγκυρα υπερασπιστεί τον νόμο που θα σκεπάζει το Αιγαίο και με ΑΟΖ που θα ισοπεδώνει κάθε ελληνικό και κυπριακό δικαίωμα, αν όντως αυτή αποτολμηθεί, καθώς θα εξοργίσει πολλούς.
Οσο για τις κυβερνητικές… γονυκλισίες στο διεθνές δίκαιο, απλώς πιστοποιούν ότι η Ελλάδα κρύβεται εκεί επειδή δεν τολμά να επιβάλει σεβασμό της κυριαρχίας της, που με τέτοια προσβολή θα έπρεπε να επιφέρει άμεση σκληρότατη απειλητική απάντηση, αυτονόητη για οποιοδήποτε κράτος, αντί φαιδρών διαβουλεύσεων υπουργείων.
Το πιστοποιεί άλλωστε και το casus belli για τα δώδεκα μίλια, ψηφισμένο από δεκαετίες. Συνάδει στο διεθνές δίκαιο; Ασφαλώς όχι. Εχει παραλύσει την Ελλάδα στην άσκηση του κυριαρχικού δικαιώματός της; Εντελώς. Και… παρακαλεί διαρκώς την άρση του. Εχει παραγάγει καίρια αρνητικά τετελεσμένα, όπως θα συμβεί και τώρα, με το νέο βαρύ επιθετικό θεσμικό βήμα εναντίον της Ελλάδας, το οποίο θα επιδεινώσει ουσιωδώς τα δεδομένα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φέρει πλήρη ευθύνη γι’ αυτό: είναι ευθέως απότοκο των διαρκών πρωτοφανών υποχωρήσεών της και της ταυτόχρονης εμμονής της στον αδιανόητο διάλογο. Και όταν η Τουρκία απαιτήσει σεβασμό στην… κυριαρχία της, και θα το πράξει, θα αποδειχθεί ότι όλα συνιστούσαν προπαρασκευή πικρών τετελεσμένων, χωρίς επιστροφή.
Τότε, το διεθνές δίκαιο δεν θα είναι εδώ. Οπως δεν θα είναι και η ΕΕ: έχοντας συμβεί αυτά, ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας ζήτησε άμεση εμβάθυνση των σχέσεων με την Τουρκία. Αμέσως μετά, η επίσης γερμανίδα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάλεσε τον Ερντογάν να τον διαβεβαιώσει ότι «η Τουρκία αποτελεί βασικό εταίρο της ΕΕ»! Ομως η κυβέρνηση δεν τους επανέφερε στην τάξη.
Η τουρκική κλιμάκωση είναι δραματική. Ομως ο εξόφθαλμος ελληνικός πανικός, μακράν δραματικότερος. Και στέλνει στην Τουρκία κρυστάλλινο μήνυμα: μία μόνο ανακοίνωση, αρκεί να παραλύσει την έντρομη Ελλάδα. Ο στόχος, ήδη επιτυγχάνεται.
