NEWS ANALYSIS

Επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα

4 λεπτά

Επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα. Αποστροφή στην αλαζονεία, στους πολιτικούς  «σταρ», τους «καρεκλοκένταυρους», αυτούς που ενστερνίστηκαν τον εθνικολαϊκισμό και ανταγωνίστηκαν (σε ενθουσιασμό και υπερβολή) τον Νάιτζελ Φάρατζ (ως προς τις ευρωσκεπτικιστικές του θέσεις), αυτούς που κατ’ επανάληψη έπαιξαν το μέλλον της Μεγάλης Βρετανίας κορόνα-γράμματα (βλέπε Ντέιβιντ Κάμερον και τα δημοψηφίσματά του για Σκωτία και έξοδο από την ΕΕ ή Λιζ Τρας και την οικονομική της πολιτική), αυτούς που υπονόμευσαν θεμελιώδεις δημοκρατικούς θεσμούς (ο Μπόρις Τζόνσον δεν δίστασε παρανόμως να ανακαλέσει τη λειτουργία του Κοινοβουλίου), αυτούς που αναξιοπρεπώς παρέβησαν κανόνες που οι ίδιοι είχαν θεσπίσει και για τη σπουδαιότητα της εφαρμογής των οποίων υποκριτικά διατείνονταν στα τηλεοπτικά τους μηνύματα κάθε ημέρα (κατά την περίοδο των απαγορεύσεων για τον έλεγχο του κορωνοϊού), αυτούς που έβαλαν στο στόχαστρο το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (κάνοντας σημαία τού μετά-το-Brexit ευρωσκεπτικισμού τους την αποχώρηση από το σύστημα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου). Αποστροφή στις προσβλητικές αυτές για την ιστορία και το κύρος της χώρας πρακτικές. Αυτός θα πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος της νέας κυβέρνησης των Εργατικών.

Πράγματι, τόσο χαμηλά θα πρέπει αρχικά να μπει ο πήχης, της επιστροφής δηλαδή σε μια πολιτική ομαλότητα που την αναζητούμε στη Βρετανία τουλάχιστον από το 2016 και το δημοψήφισμα για την έξοδο από την ΕΕ, όταν μάλιστα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια δεινή κρίση του πολιτικού συστήματος, με αποτέλεσμα το εκλογικό σώμα εύκολα να στρέφεται στα άκρα. Συντριπτική η νίκη, όντως, των Εργατικών, με 412 έδρες συνολικά, σε αντιδιαστολή με το ιστορικά «βαρομετρικό χαμηλό» των 121 εδρών των Συντηρητικών. Δεν αντανακλά απαραιτήτως, ωστόσο, μια ένθερμη ιδεολογική υποστήριξη του πολιτικού προγράμματος των Εργατικών. «Το εκλογικό σώμα απέρριψε τους Συντηρητικούς, ταυτόχρονα ωστόσο δεν ενστερνίστηκε το κόμμα του Στάρμερ», παρατήρησε, σε ανάλυσή του στους «Τάιμς», ο καθηγητής σερ Τζον Κέρτις. Μόνο το 35 τοις εκατό επί του συνόλου του εκλογικού σώματος ψήφισε το Εργατικό Κόμμα. Η μεγάλη νίκη των Εργατικών αποτελεί περισσότερο το αποτέλεσμα μιας «στρατηγικής ψήφου» που σκοπό είχε να πλήξει τους Συντηρητικούς – προκρίνοντας σε κάθε περιφέρεια τον υποψήφιο βουλευτή, είτε των Εργατικών είτε των Φιλελευθέρων, που είχε μεγαλύτερες πιθανότητες να επικρατήσει επί του Συντηρητικού αντιπάλου του – παρά αντανάκλαση της υποστήριξης προς τους Εργατικούς σε εθνικό επίπεδο, προσέθεσε ο σερ Κέρτις.  Τι σημαίνουν τα ανωτέρω; Κυρίως ότι θα χρειαστεί σκληρή δουλειά και μακρόπνοο σχέδιο ώστε να πειστούν από τη νέα κυβέρνηση οι ψηφοφόροι ότι οι Εργατικοί έχουν όντως όραμα για τη χώρα, ότι είναι πολιτικά συνετοί, ορθολογιστές, ότι δεν θα θυσιάσουν ηθικές αρχές στον βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας, κάτι που είχε γίνει δεύτερη φύση για τους Συντηρητικούς, ειδικά μέσα στον κυκεώνα του Brexit και των ιστορικών ανακατατάξεων για τις οποίες αυτό ήταν γενεσιουργός αιτία.

Το φάντασμα της Ακροδεξιάς άλλωστε παραμονεύει. Λίγες μόλις ημέρες μετά την εμφάνισή του στην απέναντι πλευρά της Μάγχης, εμφανίστηκε και στη Βρετανία, καλυμμένο προσωρινά υπό τον μανδύα των 5 μόλις εδρών του κόμματος Reform του Νάιτζελ Φάρατζ· κάτω από αυτόν κρύβεται ωστόσο ένα πολύ ανησυχητικό 15 τοις εκατό του εκλογικού σώματος που ψήφισε Reform, μεγαλύτερο ακόμη και από αυτό των Φιλελευθέρων που με 14 τοις εκατό συγκέντρωσαν 71 έδρες, αποτέλεσμα – παράδοξο, όλοι συμφωνούν – ενός εκλογικού συστήματος που δίνει τα πάντα στο πρώτο σε κάθε περιφέρεια κόμμα και απολύτως τίποτα στα υπόλοιπα. Η ομιλία του νέου πρωθυπουργού πάντως, καθώς ετοιμαζόταν να περάσει το κατώφλι της 10 Ντάουνινγκ Στριτ, δημιουργεί την ελπίδα ότι οι Εργατικοί έλαβαν το μήνυμα.  Κανένα διθυραμβικό σχόλιο, καμία έπαρση, μία κυβέρνηση για όλους τους Βρετανούς, με άξονα «τη σταθερότητα και τη μετριοπάθεια», η οποία θα επιδιώξει να επιτύχει εθνική επανεκκίνηση ιδίως μέσω της στήριξης δημόσιων υπηρεσιών κομβικών για τη βρετανική κοινωνία – όπως το εθνικό σύστημα υγείας (NHS) και η δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση –, αυτές δηλαδή τις οποίες η προηγούμενη κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει στη μοίρα τους.

«Αυτή η πληγή, αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης [στους πολιτικούς], μπορεί να επουλωθεί με έργα μόνο, όχι με λόγια», κατέληξε ο Στάρμερ. Εάν κρίνει κάποιος από τα πεπραγμένα της νέας κυβέρνησης έως τώρα, η διάθεση να επιτευχθεί έργο, με σχέδιο, φιλοδοξία και πίστη, είναι εμφανής.

Ο Δημήτρης Γιαννουλόπουλος είναι καθηγητής και προεδρεύων του Νομικού Τμήματος στο University of London, Goldsmiths, και επισκέπτης καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Go Deeper

Βρετανία ΚΙΡ ΣΤΑΡΜΕΡ

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. Θεσσαλονίκη: Χειροπέδες σε 33χρονο για κοκαΐνη και αναβολικά
  2. Νέο δικαστικό «μπλόκο» στην αψίδα ύψους 76 μέτρων που θέλει να κατασκευάσει ο Τραμπ κοντά στο Άρλινγκτον
  3. Τατιάνα Μπλάτνικ: «Δεν φεύγω από την Ελλάδα, είναι το σπίτι μου»

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies