Ολοι ποντάρουν στους καλούς οιωνούς

Δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που παρακολουθεί διεθνές ποδόσφαιρο που να μην περίμενε το βράδυ της Δευτέρας την ισοφάριση των Ιταλών στο ματς με την Κροατία. Οσοι μισούν τους Ιταλούς περίμεναν αυτό το γκολ, το τόσο κόντρα στη ροή του ματς, για να έχουν λόγο να μισούν τους Ιταλούς πιο πολύ: η πρόκρισή τους θα ήταν μια ακόμα απόδειξη πως στο ποδόσφαιρο δεν περνά πάντα ο καλύτερος και ότι το σπορ είναι άδικο. Οσοι αγαπούν τους Ιταλούς από την άλλη, περίμεναν την ισοφάριση-πρόκριση ως επιβεβαίωση ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να είναι τόσο απλός όσο πιστεύουν: η Ιταλία θα προκρινόταν όπως ξέρει και μπορεί – κι έτσι έγινε.

Αμέσως

Προκρίνονται πάντοτε έτσι οι Ιταλοί; Οχι, αλλά δεν έχει σημασία. Υπάρχουν αμέσως αμέσως τρεις τουλάχιστον προκρίσεις τους με γκολ στο τέλος που δικαιολογούν την αίσθηση ότι αυτό συμβαίνει διαρκώς. Στο Μουντιάλ του 2006 το γκολ στο τέλος το είχε πετύχει ο Τότι στους Αυστραλούς. Το 1994, πάλι στο Παγκόσμιο Κύπελλο, το γκολ της νίκης το είχε βρει ο Ρομπέρτο Μπάτζιο με αντίπαλο της Σκουάντρα Ατζούρα τη Νιγηρία κι ενώ η ομάδα του έπαιζε με παίκτη λιγότερο. Στο προηγούμενο Euro ήταν ο Κιέζα κόντρα στους Αυστριακούς που έδωσε μια νίκη-πρόκριση στην παράταση κι ενώ όλοι περίμεναν τα πέναλτι. Οι Ιταλοί έχουν συνηθίσει αυτή τη σωτηρία τόσο ώστε είναι πολύ γρήγοροι στο να κάνουν ιστορικές συγκρίσεις και παραλληλισμούς. Το βράδυ της Τρίτης όταν σκόραρε ο Τζακάνι όλοι θυμήθηκαν ένα γκολ του Ντελ Πιέρο κόντρα στην Γερμανία στο Μουντιάλ του 2006. Ο τρόπος της εκτέλεσης μοιάζει – οι ρεπόρτερ της RAI το επισήμαναν και στον σκόρερ.

Ο καλός αλλά ταπεινός παίκτης της Λάτσιο παραλίγο να βάλει τα γέλια on camera. Ευχαρίστησε τους πάντες για την επισήμανση, αλλά είπε ότι ο Αλέξ ήταν κάτι άλλο.

Αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο το πρόβλημα της τωρινής Ιταλίας: ακόμα κι όταν επαναλαμβάνει θαύματα που έχουν ξαναδεί, το κάνει με πρωταγωνιστές των ριμέικ που είναι κατώτεροι από όσους έχουμε δει να κάνουν ανάλογες μαγείες παλιότερα. Δεν χωρά αμφιβολία πως αν οι Ιταλοί έχουν μια πιθανότητα να προκριθούν θα την κυνηγήσουν μέχρι τέλους. Αλλά δεν υπάρχουν στην ομάδα του Λουτσιάνο Σπαλέτι προσωπικότητες που να πείθουν πως εκτός από πίστη υπάρχει και κλάση και ποιότητα.

Ειρωνείες

Αυτός είναι και ο λόγος που ενώ όλη η Ευρώπη είδε ένα θαύμα των Ιταλών, οι ίδιοι οι Ιταλοί δεν αντιμετώπισαν την ισοπαλία με την Κροατία ως κάτι αξιοθαύμαστο. Ισα ίσα. Στα ιταλικά social υπήρξε περισσότερη ειρωνεία από χαρά, η Gazzetta dello Sport είχε τίτλο «Πρόκριση χωρίς δόξα», και ο Αρίγκο Σάκι, που έχει αναλάβει τον ρόλο του (ψυχ)αναλυτή της ιταλικής περιπέτειας, έβγαλε ήδη το συμπέρασμα πως τίποτα δεν μπορεί να γίνει αν η Ιταλία φοβάται τόσο πολύ. «Οι πέντε αμυντικοί απέναντι στην Κροατία είναι ένα κακό σημάδι» έγραψε ο πάλαι ποτέ ομοσπονδιακός τεχνικός των Ιταλών, υπογραμμίζοντας ότι με μια ανάλογη εμφάνιση απέναντι στην Ελβετία το Σάββατο η Ιταλία θα αποχαιρετήσει το τουρνουά.

Μόντριτς

Στο μεταξύ, το τουρνουά το αποχαιρέτησαν οι ηρωικοί Κροάτες και το τελευταίο που θα μου μείνει από δαύτους είναι το αμήχανο βλέμμα του Μόντριτς όταν η τηλεοπτική κάμερα του έκανε ένα κοντινό μετά την απροσδόκητη ισοφάριση των Ιταλών. Ο μεγάλος μαχητής της Κροατίας έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που σκοράρει σε ένα Euro. Στο 52′ άνοιξε το σκορ στο ματς, ένα λεπτό μετά την απώλεια ενός πέναλτι. Τον υπνώτισε και τον νίκησε ο τερματοφύλακας της Ιταλίας Τζίτζι Ντοναρούμα, αλλά ο Μόντριτς δεν πτοήθηκε καθόλου από το γεγονός και στην επόμενη φάση σκόραρε: όλο αυτό θα ήταν η συναρπαστική ιστορία της πρόκρισης της Κροατίας, αν δεν υπήρχε ο Τζακάνι.

Ηταν λογικό το ύφος του Μόντριτς στο τέλος να ήταν η εικόνα ενός κεραυνόπληκτου ανθρώπου. Ο Κροάτης τα είχε με τον διαιτητή για τις πολλές καθυστερήσεις, θύμισε ότι η ομάδα του δέχτηκε γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα και με την Αλβανία και είπε πως αν στο ποδόσφαιρο υπάρχει θεός ήταν άδικος με την Κροατία. Θεός δεν ξέρω αν υπάρχει. Διάβολος πρέπει να υπάρχει και να ασχολείται…

Ολοκλήρωση

Η τρίτη αγωνιστική και η φάση των ομίλων ολοκληρώνεται σήμερα με τα ματς Πορτογαλία – Γεωργία και Τουρκία – Τσεχία (για τον έκτο όμιλο) και Βέλγιο – Ουκρανία και Ρουμανία – Σλοβακία (για τον πέμπτο όμιλο). Δεν είναι όλα τα παιχνίδια όμοια. Ισα ίσα.

Σπάνιο

Στον πέμπτο όμιλο υπάρχει κάτι αληθινά σπάνιο: Βέλγιο, Ρουμανία, Σλοβακία και Ουκρανία έχουν 3 βαθμούς. Οποιος κερδίσει περνάει, ενώ σε περίπτωση που έχουμε ισοπαλίες περνάει πρώτη η Ρουμανία, δεύτερο το Βέλγιο, ως τρίτη η Σλοβακία και θα αποκλειστεί με 4 βαθμούς η τέταρτη Ουκρανία, ενώ μπορεί να προκριθούν στους 16 ομάδες που έχουν κάνει 3 βαθμούς! Αυτό το τρομερό μπλέξιμο έχει προκύψει και γιατί στον βέλγο φορ Λουκάκου έχουν ακυρωθεί από το VAR τρία γκολ (!), κάτι που δεν έχει συμβεί σε ποδοσφαιριστή σε τελικά Euro.

Τούρκοι

Στον έκτο όμιλο τα πράγματα είναι πιο απλά: οι Τούρκοι και οι Τσέχοι δίνουν έναν αγώνα μπαράζ αφού όποιος κερδίσει περνάει – με την ισοπαλία υπέρ των Τούρκων που έχουν ήδη τρεις βαθμούς και δεν μπορεί αν δεν χάσουν να βγουν τέταρτοι. Οι Τούρκοι λογικά προκρίνονται ακόμα και με ήττα, αλλά δεν νομίζω πως θα ρισκάρουν να ηττηθούν διότι αν οι Γεωργιανοί κερδίσουν τους αναπληρωματικούς της Πορτογαλίας μπορεί να τους στείλουν σπίτι! Οι Τούρκοι ξεκίνησαν το Euro με τη νίκη και την πολύ καλή εμφάνιση κόντρα στη Γεωργία, αλλά στη συνέχεια έμπλεξαν: ο καβγάς του προπονητή τους Βιντσέντσο Μοντέλα με τον 19χρονο ανερχόμενο αστέρα της ομάδας και παίκτη της Ρεάλ Μαδρίτης Αρντα Γκιουλέρ διχάζει τη χώρα.  Ο Μοντέλα σίγουρα θα εύχεται οι Πορτογάλοι να δείξουν την ίδια σοβαρότητα που έδειξαν οι Ισπανοί, που μολονότι αγωνίστηκαν κι αυτοί με αναπληρωματικούς κέρδισαν την Τρίτη το βράδυ την Ισπανία.

Ομως οι Ισπανοί το έκαναν γιατί βρήκαν ένα κίνητρο: το 2008 όταν προκρίθηκαν με τρεις νίκες από τον όμιλο κέρδισαν και το τουρνουά. Κι ο κόουτς Ντε λα Φουέντε αυτό είχε φροντίσει να το επισημάνει: όλοι οι προπονητές ποντάρουν στους καλούς οιωνούς.