Φωτιά και μπαρούτι

Με μια μικρή Βαβέλ μοιάζουν τα αποδυτήρια των επαγγελματικών συλλόγων, από τον τελευταίο μέχρι τον κορυφαίο, τη Ρεάλ Μαδρίτης. Παίκτες από κάθε γωνιά του κόσμου, λευκοί, μαύροι, Ασιάτες, με διαφορετικά ήθη και έθιμα, που πιστεύουν σε διαφορετικούς θεούς, συνυπάρχουν αρμονικά κάτω από την ίδια στέγη και είναι υποχρεωμένοι να σέβονται ο ένας τον άλλον.

Πρόκειται για τα πρώτα κύτταρα πολυπολιτισμικότητας τα οποία συγκρότησαν τη βασική ιδέα της παγκοσμιοποίησης.

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον είναι αδύνατον να γίνουν εξαιρέσεις, να υπάρχουν διαχωρισμοί.
Ολοι είναι ίσοι. Πόσες φορές έχουμε δει ποδοσφαιριστές να προσποιούνται τους τραυματίες ώστε να δώσουν χρόνο σε συμπαίκτες τους μουσουλμάνους που νηστεύουν λόγω ραμαζανιού, για να φάνε και να δροσιστούν στη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα.

Πόσες φορές έχουμε δει ομάδες να παρατάσσουν έντεκα ποδοσφαιριστές διαφορετικών εθνικοτήτων που όμως συγκροτούν μια ομάδα και αγωνίζονται για έναν σκοπό, τη νίκη.

Πού μπορούμε να δούμε αντίστοιχη ενότητα και αλληλεγγύη ετερογενών ανθρώπων στον έξω κόσμο; Αυτή η αγαστή συνύπαρξη των ετερογενών απειλείται τώρα από την πολιτική, αλλά προς το παρόν η ηγεσία του ποδοσφαίρου δείχνει να αντιστέκεται.

Αρκετοί πολιτικοί που αντιλαμβάνονται το ποδόσφαιρο ως ένα ακόμα εργαλείο για να προωθήσουν τις θέσεις τους, απαιτούν από τους πρωταγωνιστές του αθλήματος να πάρουν θέση υπέρ συγκεκριμένης πλευράς στον πόλεμο του Ισραήλ με τη Χαμάς. Πώς μπορείς όμως να επιβάλεις μία θέση σε έναν αθλητή που έχει αντίθετη άποψη γιατί συντάσσεται πολιτιστικά, πολιτισμικά και θρησκευτικά με αυτόν που οι άλλοι καταδικάζουν; Είναι αδύνατον και όποιος το επιχειρήσει θα βρεθεί ενώπιον δυσάρεστων εκπλήξεων. Η γη δεν είναι επίπεδη και οι απόψεις δεν μπορεί να είναι μονομερείς. Η διεθνής αρθρογραφία διαμαρτύρεται εντόνως όταν διαπιστώνει πολιτικοποίηση του αθλητισμού και οι ίδιοι αρθρογράφοι σήμερα σηκώνουν σκόνη γιατί η FIFA και η UEFA δεν λαμβάνουν τη θέση που τους υπαγορεύουν πολιτικοί συγκεκριμένων χωρών αγνοώντας τις καταβολές τόσων εκατοντάδων αθλητών που βρίσκονται σε ευθεία αντιπαράθεση με τις απόψεις τους.

Οταν η πολιτική μπλέκεται με τον αθλητισμό είναι σαν να παντρεύεις τη φωτιά με το μπαρούτι.