Εθνική έτοιμη για όλα

Εχοντας ένα από τα καλύτερα ρόστερ όλων των εποχών η εθνική μας ομάδα δικαίως λογίζεται ως ένα εκ των φαβορί για ένα μετάλλιο, με τους ειδικούς να τη χρίζουν τρίτο φαβορί για τον τίτλο πίσω από τη Σερβία και τη Σλοβενία. Τις δύο τελευταίες φιναλίστ στο μακρινό (για Ευρωμπάσκετ) 2017.

Ναι, τότε που οι Σλοβένοι στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης για πρώτη φορά στην ιστορία τους με ηγέτη τον Ζόραν Ντράγκιτς και ανατέλλοντα αστέρα το παιδί-θαύμα Λούκα Ντόντσιτς.

Οι προπονητές, και το ίδιο συμβαίνει και με τον Δημήτρη Ιτούδη (που δεν χρειάζεται να είναι… Γιάννης Ιωαννίδης για να το κάνει), βγάζουν…σπυριά όταν ακούνε γκάλοπ, προγνωστικά και τις θέσεις των ειδικών.

Οι ίδιοι – και καλά κάνουν – προσπαθούν να βάλουν ωτοασπίδες (και καμιά φορά και παρωπίδες) στους παίκτες τους ώστε να μην ακούνε και να βλέπουν τι λέγεται και γράφεται γύρω γύρω και να μένουν προσηλωμένοι στον στόχο.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο έλληνας τεχνικός, που έχει φάει με το κουτάλι τις μεγάλες διοργανώσεις σε επίπεδο φάιναλ φορ και τους αγώνες τού ενός σουτ που μπορεί να κρίνει το τρόπαιο, είναι έτοιμος να ζήσει μια από τις πιο συναρπαστικές ιστορίες στην καριέρα του. Αν συνδυαστεί και με θετικό αποτέλεσμα θα είναι κάτι μαγικό.

Η τιμή τού να είναι προπονητής της εθνικής ομάδας (κάτι που ήθελε χρόνια) του δίνει ένα τεράστιο κίνητρο θέλοντας να οδηγήσει τους παίκτες του στη γη της επαγγελίας, που σε πρώτη φάση μπορεί να είναι ένα μετάλλιο και φτάνει μέχρι και την κατάκτηση του τίτλου για τους πιο αισιόδοξους (εκτός Εθνικής, καθώς εντός βλέπουν αρχικά το αυριανό παιχνίδι με το Βέλγιο για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και κατόπιν την πρεμιέρα της Παρασκευής στο Ευρωμπάσκετ με την Κροατία στο Μιλάνο).

Οι τρεις νίκες στο παραδοσιακό (και γούρικο πολλές φορές) τουρνουά Ακρόπολις επί της Πολωνίας, της Γεωργίας και της Τουρκίας, σε συνδυασμό με την κατάκτηση της πρώτης θέσης δεν λένε απολύτως τίποτα στον κόουτς Ιτούδη και τους παίκτες του. Ομως ήταν εξαιρετικά χρήσιμα παιχνίδια-πειράματα καθώς ο έλληνας τεχνικός μπόρεσε να χρησιμοποιήσει διάφορα σχήματα, να κάνει (τις τελευταίες χωρίς κόστος ελέω φιλικών) αλχημείες και να προσαρμόσει τις πεντάδες του στις συνθήκες του εκάστοτε αγώνα. Οπως για παράδειγμα έκανε στο πιο σοβαρό τεστ με την Τουρκία όπου η Εθνική γύρισε ένα δύσκολο (χωρίς μάλιστα τον Γιάννη Αντετοκούνμπο) ματς με κοντό σχήμα και έναν εκρηκτικό Κώστα Αντετοκούνμπο που έπαιξε και για τον αδελφό του και για τον Γιώργο Παπαγιάννη.

«Είδαμε πως είτε πονάμε είτε όχι θα δίνουμε μάχες στο παρκέ. Οι αθλητές βγάζουν χαρακτήρα και αντιλαμβάνονται τι μπορούμε να κάνουμε. Πλησιάζουμε σε αυτό που έχουμε σχεδιάσει. Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Μακάρι να είμαστε υγιείς χωρίς άλλα προβλήματα» ευχήθηκε ο Δημήτρης Ιτούδης, που είχε όλη την προηγούμενη εβδομάδα αλλά και αυτήν να ασχολείται με το τρίπτυχο Γιάννης – Παπαγιάννης – Ιωάννης, καθώς ο Αντετοκούνμπο, ο Παπαπέτρου και εδώ και καιρό ο Παπαγιάννης – άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο – μπαινόβγαιναν στα πιτς.

Κρίσιμο τεστ

Το αυριανό πολύ σημαντικό παιχνίδι με το Βέλγιο στο ΟΑΚΑ για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι το τελευταίο – επίσημο μάλιστα – τεστ πριν από το τζάμπολ του Ευρωμπάσκετ. Θεωρητικά σε αυτό το παιχνίδι σχεδιαζόταν να δοκιμαστεί ο Παπαγιάννης ώστε να πάρει το πράσινο φως, καθώς δεν έχει παίξει ακόμα με την ομάδα ούτε καν έχουν κάνει κάποιες καλές προπονήσεις όλοι μαζί.

Ομως εφόσον πάρει (που είναι σχεδόν δεδομένο) το πράσινο φως των γιατρών θα μπει στο τσάρτερ την Πέμπτη για το Μιλάνο, καθώς η απόφαση ήταν να μη ρισκάρει μια συμμετοχή στα παράθυρα.

Κακά τα ψέματα πρόκειται για ένα παίκτη-κλειδί για την Εθνική (έστω και αν δεν είναι στο 100%), δεδομένου ότι θα αποφορτίσει ιδιαίτερα και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον Κώστα, και θα δώσει άλλη ποιότητα στη ρακέτα της Εθνικής.

Τι άλλο έδειξε αυτή η Εθνική; Οτι έχει τρομερό «μυαλό» τους Σλούκα και Καλάθη, plan B όταν δεν παίζει ο Γιάννης (έλειψε από Γεωργία και Τουρκία), αλλά και παίκτες όπως ο Κασελάκης, ο Λαρεντζάκης, ο Λούντζης, ακόμα και ο Γόντικας, που δίνουν το 101% και θα παλέψουν μέχρι το τέλος για την τελική 12άδα.

Τα… SOS

Σημεία με «κόκκινο» τα οποία έχει υπογραμμίσει ως SOS ο κόουτς Ιτούδης και οι συνεργάτες του. Τα ποσοστά στις βολές στο Ακρόπολις ήταν επιεικώς τραγικά για την Εθνική μας, που δεν έχει την πολυτέλεια σε μια μεγάλη διοργάνωση να πετάει 10-12 πόντους σε κάθε αγώνα από τη γραμμή της φιλανθρωπίας.

Μία χαμένη βολή του σπεσιαλίστα (με πάνω από 92%) Κώστα Σλούκα στον αγώνα με τη Βραζιλία το 2019 στο Μουντομπάσκετ της Κίνας άλλαξε όλη την ιστορία, καθώς η Εθνική θα είχε γράψει πιθανότατα διαφορετικά το σενάριο και θα είχε – με βάση τη λογική – μπει τουλάχιστον στην τελική οκτάδα όπου όλα θα ήταν πλέον ανοιχτά ακόμα και για μετάλλιο.

Δεύτερο θέμα το περιφερειακό σουτ όπου επίσης «υποφέραμε». Φέτος έχουμε και ένα έξτρα όπλο, τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, που μπορεί να σκοράρει ανά πάσα στιγμή από το τρίποντο και είναι στα μεγάλα συν.

Είναι δεδομένο ότι οι αντίπαλοί μας θα κλείνουν τον Γιάννη με δύο και ακόμα και τρεις παίκτες (το είδαμε στην Κίνα) και η μπάλα εκεί θα βγαίνει έξω απ’ όπου θα πρέπει να μπει το σουτ.

Η ομάδα έχει αναμφίβολα πολύ ταλέντο και έναν αρχηγό ελβετικό σουγιά (Παπανικολάου) που τα κάνει όλα και συμφέρει. Είναι βασικό πρώτα να είναι όλοι υγιείς και να είναι έτοιμοι σε κάθε φάση, σε κάθε διεκδίκηση.