Ο τελικός της ζωής τους!

Ενας τελικός ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ, ασφαλώς και προδιαθέτει για το εξής: το θέαμα μπορεί να είναι υψηλό, η ποιότητα μεγάλη, οι δύο αντίπαλοι έχουν παράδοση ντέρμπι συναρπαστικών που καθηλώνουν το κοινό. Και ασφαλώς, σε ένα τετ-α-τετ με φόντο το κύπελλο, τα πάντα μπορούν να συμβούν.

Η ΟΜΑΔΑ απευθύνθηκε σε ορισμένους θρύλους του ποδοσφαίρου, όχι ακριβώς για να κάνουν προγνωστικά, αλλά για να θυμηθούν «τον τελικό της ζωής τους»! Ενα ματς που τους… σημάδεψε, ένα παιχνίδι που έχει σφηνώσει στη μνήμη τους και δεν λέει να βγει όσα χρόνια, όσες δεκαετίες και να περάσουν. Ξεφύλλισαν το άλμπουμ των αναμνήσεων για τους αναγνώστες και είναι αλήθεια, πως ορισμένοι συγκινήθηκαν με όσα εξιστόρησαν.

Κούδας: «Θα είμαι εκεί»
Ο Γιώργος Κούδας, ο Μεγαλέξαντρος του ΠΑΟΚ, όπως αποκάλυψε στην κουβέντα που είχαμε «μάλλον θα είμαι και στο ΟΑΚΑ το βράδυ του Σαββάτου, ο τελικός θα είναι σπουδαία αναμέτρηση». Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά για τον Κούδα. Ετρεχε και θύμιζε άτι με το στυλ του, ένας θυελλώδης μεσοκυνηγός. «Δεν μπορώ να ξεχάσω τον πρώτο τελικό, το πρώτο Κύπελλο στο Καραϊσκάκη, το ’72. Νικήσαμε 2-1 τον Παναθηναϊκό με δύο δικά μου γκολ. Εχουν περάσει 50 χρόνια και θυμάμαι ακόμη πολύ καλά εκείνο το παιχνίδι. Είχαμε πόθο και πάθος για την κατάκτηση του Κυπέλλου. Εκανα μάλιστα και μια κίνηση που δεν συνήθιζα ποτέ: έτρεξα στο δεύτερο γκολ στην πλευρά του κόσμου του ΠΑΟΚ, τότε βρίσκονταν προς την πλευρά που είναι σήμερα το ΣΕΦ. Ηθελα να πανηγυρίσουμε όλοι μαζί. Κι όμως, αυτό δεν το επανέλαβα, δεν ήταν το δικό μου στυλ αυτό. Απλά επρόκειτο για ξέσπασμα και ίσως ήθελα να ζήσω το χειροκρότημα γιατί δεν θα επέστρεφα με την ομάδα στη Θεσσαλονίκη. Εμεινα στην Αθήνα και αναχώρησα για την Αγγλία τις επόμενες ημέρες. Θα έκανα επέμβαση από τον γιατρό της Αρσεναλ, ένα εξάνθημα ήταν και έμεινα μέρες στο Λονδίνο. Πώς να μην έχω στο μυαλό εκείνο το ματς»;

Βλάχος: «Ο τελικός του ’83»
Ο Βαγγέλης Βλάχος, αυτός ο γοητευτικός μέσος με την καταπληκτική έφεση στο γκολ, πάντα θα έχει κάτι ξεχωριστό να τον συνοδεύει. Δεν είναι οι τίτλοι που κατέκτησε, ούτε τα γκολ που σημείωσε σε καίριες στιγμές και ραντεβού της διαδρομής του στα γήπεδα. Κάτι άλλο είναι ο Βλάχος. Ενας άνθρωπος του ποδοσφαίρου που πρόσφερε πολλά ως παίκτης και τώρα μένει εκτός μολονότι θα μπορούσε και θα έπρεπε ίσως να τον εμπιστεύονταν ως προπονητή γιατί έχει τις γνώσεις και κυρίως τη διάθεση να δώσει. «Εχω παίξει πολλά μεγάλα ματς. Αλλά ο τελικός του ’83 ήταν το κάτι άλλο για μένα. Χαραγμένος δια βίου στη μνήμη μου. Τον θυμάμαι στιγμή με στιγμή. Ηταν πολλές οι συγκυρίες. Τέσσερις δεκαετίες μετά, όλα μοιάζουν τόσο ζωντανά για μένα. Ο πρώτος τελικός στο Ολυμπιακό Στάδιο. Ο νεαρότερος αρχηγός ομάδας, ήμουν 21 ετών. Ο νεαρότερος σκόρερ σε τελικό. Ο πιο μικρός που σήκωσε πρώτος το κύπελλο. Οι γεμάτες εξέδρες σε ένα γήπεδο που έμοιαζε γιορτινό. Μετά το παιχνίδι έκανα και την εξής δήλωση στις κάμερες: “Εύχομαι όλοι οι νέοι παίκτες να ζήσουν αυτό που ζω εγώ τώρα, αυτές τις στιγμές”. Ακριβώς το ίδιο εύχομαι και τώρα, είναι τόσο επίκαιρη η ευχή για κάποιον που τώρα αρχίζει τις προσπάθειές του. Να εκπληρώσει το όνειρό του όπως τότε εγώ που με την ΑΕΚ φτάσαμε στο 2-0 επί του ΠΑΟΚ».

Νικοπολίδης: Το έπος του 2009
Ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο γκολκίπερ με το εντυπωσιακό παλμαρέ επιτυχιών, από την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μέχρι πρωταθλήματα και Κύπελλα, ασφαλώς και είχε να θυμηθεί πολλά. Μετείχε, ως πρωταγωνιστής εννοείται, στον «τελικό των τελικών». Ναι, ο κατά πολλούς κορυφαίος γκολκίπερ ήταν παρών στο Ολυμπιακό Στάδιο το 2009 όταν ο Ολυμπιακός επικράτησε της ΑΕΚ στα πέναλτι με σκορ 15-14! Και ενώ νωρίτερα, οι δύο ομάδες είχαν αναδειχθεί ισόπαλες στην κανονική διάρκεια του αγώνα και στην παράταση με σκορ 4-4. Ο κόσμος δεν χόρταινε μπάλα! Οι φάσεις διαδέχονταν η μία την άλλη και έρχονταν με καταπληκτική ταχύτητα. Πόσους φιλάθλους είχε το ΟΑΚΑ; Διατέθηκαν 48.594 εισιτήρια! «Εκείνο το ματς ήταν φοβερό. Η διακύμανση του σκορ απίστευτη. Εχω παίξει και άλλους τελικούς αλλά όχι τέτοιον… Κόσμος πολύς στις εξέδρες, δεν θυμάμαι επεισόδια, ήταν όλοι καθηλωμένοι σε αυτό που έβλεπαν. Οταν νικάς και μάλιστα όταν εσύ τελειώνεις έναν τελικό, δεν μπορεί να μην θυμάσαι το παιχνίδι. Αλλά θα πω το εξής: μου έμεινε επίσης και το γκολ του Νταρμπισάιρ που έστειλε το ματς στην παράταση. Το σημείωσε με κεφαλιά και ενώ… πατούσε δεν πατούσε, είχε διάσειση! Δεν είχε επαφή με την πραγματικότητα σχεδόν, ήταν σε

άλλη… διάσταση! Οσο για τα δύο τελευταία πέναλτι, μόλις απέκρουσα την μπάλα στο χτύπημα του Πελετιέρι, αμέσως την κράτησα. Δεν έβλεπα άλλον να θέλει, με σιγουριά έκανα το σουτ, δεν είχα αμφιβολία ούτε φόβο, σουτ και πανηγυρισμοί φοβεροί. Ενας αξέχαστος τελικός».

Ο Αγγελής και ο Μπιθικώτσης!
O Θανάσης Αγγελής εκπροσωπεί το δοξασμένο «χθες». Οι λίγο παλαιότεροι ασφαλώς και θα γνωρίζουν τα πεπραγμένα και τα κατορθώματα αυτού του τόσο ικανού αριστερού μπακ του Ολυμπιακού. Πολύ επιθετικός ήταν στο παιχνίδι του. «Μα, έχει την εξήγησή του αυτό. Ημουν επιθετικός και ο Μπούκοβι με γύρισε πίσω. Αργότερα δε, επί Μπόμπεκ, θυμάμαι τον προπονητή να επιμένει πως στην άμυνα θα κάνω καριέρα και θα είμαι ένας φουλ μπακ. Εγώ γελούσα, έλεγα με κοροϊδεύει… Τελικά, είχε δίκιο και τους μνημονεύω ακόμη τους προπονητές. Είχα επιθετικό ταλέντο. Μπορώ να πω δύο τελικούς; Ο ένας το ’71 όταν σκόραρα στο 3-1 με τον ΠΑΟΚ. Ο δεύτερος το ’73, ήμουν σκόρερ του μοναδικού γκολ στο 1-0 ξανά με τον ΠΑΟΚ. Στο Καραϊσκάκη, οι τελικοί γίνονταν στο μεγαλύτερο σε χωρητικότητα γήπεδο της χώρας. Ο ΠΑΟΚ ήταν καταπληκτικός αντίπαλος, υπήρξε τότε η καλύτερη ομάδα της ιστορίας του. Εζησα μεγάλες στιγμές στον Ολυμπιακό, τα γκολ μέτρησαν πολύ στη συνείδηση του κόσμου και με αγάπησε όπως και εγώ τον αγάπησα. Δέκα χρόνια, από το ’67 έως το ’77 έπαιξα στον Ολυμπιακό. Είμαι πλέον στα 76 μου χρόνια. “Ξέρεις τι χαρά έδωσες στους φιλάθλους με το γκολ σου”; Αυτό με ρώτησε ο Μπιθικώτσης όταν πήγαμε στα μπουζούκια να γιορτάσουμε την κατάκτηση του Κυπέλλου. Το θυμάμαι πολύ καλά και αυτό. Πανηγύρισα με τον Ολυμπιακό τέσσερα πρωταθλήματα και τέσσερα Κύπελλα».