ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

Myra Melford / Myra Melford’s Fire and Water Quintet, «For the Love of Fire and Water»

Η αμερικανίδα avant garde πιανίστρια και συνθέτης της τζαζ, μέλος του Guggenheim το 2013, ενεργεί (δισκογραφικά) από τη δεκαετία του ’90, έχει κατορθώσει να παρουσιάσει στους ακροατές της το προσωπικό της δημιουργικό όραμα, το οποίο και ξεχωριστό είναι και περιεκτικό. Η σύνθεση και ο αυτοσχεδιασμός αλληλεπιδρούν απρόσκοπτα και έξυπνα στη δουλειά της, με τη μια πλευρά να ενισχύει την άλλη. Οι εργασίες της καθοδηγούνται από το συναρπαστικό πνεύμα της, με τη συνένωση διαφορετικών ιδιωμάτων και εποχών – από τζαζ, μπλουζ και φολκ στυλ σε διάφορες γωνιές της κλασικής παράδοσης και της avant – garde.

Η διερευνητική, δεξιοτεχνική, ρυθμική και λυρική ματιά της συνθέτριας κατατίθεται και στο νέο της πρότζεκτ το οποίο δημιούργησε το 2019 για εφάπαξ εμφάνιση. Στο κουιντέτο συμμετέχουν η κιθαρίστρια Mary Halvorson, η τσελίστρια Tomeka Reid, η σαξοφωνίστρια Ingrid Laubrock και η ντράμερ Susie Ibarra. Μετά την πρώτη συναυλία τους ζητήθηκε να περιοδεύσoυν και να ηχογραφήσουν, ήρθε η πανδημία και η καραντίνα στην οποία και η συνθέτρια έγραψε τις συνθέσεις. Τελικά το άλμπουμ ηχογραφήθηκε το 2021 στο στούντιο του Firehouse 12 στο New Haven, στο Κονέκτικατ των Ηνωμένων Πολιτειών. Σαράντα τέσσερα λεπτά, όπου η συνθέτρια εμπνεύστηκε από τα σχέδια του καλλιτέχνη Cy Twombly ενώ το έργο της θα αναπτυχθεί και θα επεκταθεί περαιτέρω κατά τη διάρκεια της περιοδείας. Αυτή η πρώτη… δόση χρησιμοποιεί ως έμπνευση τα σχέδια Gaeta Set (For the Love of Fire and Water) του εικαστικού καλλιτέχνη. Ο τελευταίος ήταν αμερικανός ζωγράφος, γλύπτης και φωτογράφος. Ανήκε στη γενιά των Robert Rauschenberg και Jasper Johns. Στην πρώτη αυτή δουλειά του κουιντέτου η αμερικανίδα συνθέτρια και πιανίστρια κατορθώνει να παρουσιάσει ένα πολύπλευρο έργο το οποίο πατάει στην τζαζ, κλείνει το μάτι στην κλασική μουσική και όλα αυτά με βαθύ και ουσιαστικό διάλογο με τις μουσικούς που συμμετέχουν μαζί της στο πρότζεκτ. Post – bop και modal blues αλληλεπιδράσεις μας οδηγούν σε απαλό αλλά και δραματικά ποιητικό φινίρισμα. Με αποκορύφωμα τη μουσική δεξιοτεχνία και την απόλυτα ισορροπημένη επικοινωνία.

Gerald Clayton, «Bells on Sand»

Αγκαλιάζοντας τις κλασικές του επιρροές, ο αμερικανο-ολλανδός πιανίστας δημιουργεί, πλούσια ψυχική και ονειρική ατμόσφαιρα στο δεύτερο άλμπουμ του, στην Blue Note. Από τη δεκαετία του 2000 με τον Roy Hargrove και στη συνέχεια μέσα από τα πρώτα σόλο άλμπουμ του μας έχει δείξει την κλασική ζεστασιά στο παίξιμό του. Το μετρημένο ύφος του χαρακτηρίζεται από περίπλοκες συγχορδιακές αρμονίες και ένα νωθρό, ποιητικό συναίσθημα. Είναι επίσης ένας προσωπικός ήχος, που βασίζεται στις μουσικές του ρίζες με τον πατέρα του, τον μπασίστα John Clayton καθώς και από τη δουλειά του με τον σαξοφωνίστα Charles Lloyd. Πρόκειται για σειρά συνθέσεων που διασχίζουν τη γραμμή μεταξύ της κλασικής μουσικής δωματίου και του ρέοντος modal post – bop. Ο δίσκος είναι τεχνικά η πρώτη του παρουσία στο στούντιο μετά το Live άλμπουμ του 2020 «Happening: Live at the Village Vanguard». Στη νέα του εργασία έχει συγκεντρώσει μια μικρή χούφτα συνεργατών, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα του, του ντράμερ Τζάστιν Μπράουν και της πορτογαλίδας τραγουδίστριας Maro. Επίσης εμφανίζεται και ο μέντοράς του Charles Lloyd. Ιδιαίτερα συναρπαστικό είναι το «Peace Invocation», αστραφτερό νουάρ κομμάτι όπου το πιάνο του συνθέτη ψήνεται στον απογευματινό ήλιο κόντρα στη σκοτεινή σκιά του τενόρου σαξόφωνου του Lloyd.