Νέο πλαίσιο {LF}ασφαλείας {LF}στην Ευρώπη {LF}ζητά η Γαλλία
Ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Ζαν-Ιβ λε Ντριάν, τόνισε ότι το υπάρχον πλαίσιο είναι απαρχαιωμένο και δίνει το δικαίωμα στη Ρωσία να μετατραπεί σε μόνιμη απειλή. Καλεί δε τον Πούτιν να επιλέξει εάν θα γίνει εταίρος ή αντίπαλος.
A militant of the self-proclaimed Luhansk People's Republic patrols the damaged building of a local school located near the line of separation from the Ukrainian armed forces in the settlement of Molodizhne (Molodezhnoye) in the Luhansk region, Ukraine February 17, 2022. REUTERS/Alexander Ermochenko (File: 2022-02-17T165606Z_531067545_RC2PLS9IKE1S_RTRMADP_5_UKRAINE-CRISIS.JPG )
Το 2019 ο Εμανουέλ Μακρόν είχε προκαλέσει αίσθηση όταν χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ «εγκεφαλικά νεκρό». Στη συνέχεια εισήγαγε τον όρο της «στρατηγικής αυτονομίας» της Ευρώπης, κάνοντας πολλούς να αναρωτιούνται μήπως σχεδιάζει την απεξάρτηση από το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο. Και τώρα, στο φόντο της κρίσης στην Ουκρανία, ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησής του ισχυρίζεται ότι το υπάρχον πλαίσιο ασφαλείας στη Γηραιά Ηπειρο – του οποίου το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ είναι ακρογωνιαίος λίθος – είναι «περίπου απαρχαιωμένο και ακατάλληλο» με βάση τα νέα δεδομένα.
Οπως χαρακτηριστικά λέει ο Ζαν-Ιβ λε Ντριάν σε συνέντευξη στους «Financial Times», το γεγονός ότι «δεν υπάρχουν πλέον κανόνες» δίνει το δικαίωμα στη Ρωσία να μετατραπεί σε μόνιμη απειλή για την Ευρώπη, ακόμα και εάν ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν εισβάλει στην Ουκρανία. Για τον λόγο αυτόν, απηχώντας προφανώς και τις απόψεις του Μακρόν, τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης του πλαισίου ασφαλείας – στέλνοντας, παράλληλα, σαφή μηνύματα προς το Κρεμλίνο για το πώς εννοεί το Παρίσι αυτή τη διαδικασία.
«Αν και υπάρχει απαίτηση από την πλευρά της Ρωσίας για σταθερότητα και εγγυήσεις, υπάρχει και από τη δική μας πλευρά μια αντίστοιχη απαίτηση. Η Ευρώπη έχει ανάγκη τις εγγυήσεις για την ασφάλεια και τη σταθερότητά της» τονίζει. Απευθυνόμενος δε προς τον πρόεδρο της Ρωσίας, τον θέτει ενώπιον ενός διλήμματος: «Μπορεί να επιλέξει να κάνει τη Ρωσία μια δύναμη αποσταθεροποίησης (…) κάτι που μακροπρόθεσμα θα σήμαινε μια μόνιμη στρατηγική έντασης. Ή μπορεί να επιλέξει να καταστεί πρωταγωνιστής και εταίρος σε μια νέα τάξη ασφάλειας και σταθερότητας στην Ευρώπη».
Ο Λε Ντριάν πάντως διαψεύδει ότι υπάρχει απόκλιση απόψεων με τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ όσον αφορά τη ρωσική απειλή. «Είναι κάπως παράδοξο, επειδή (ο Πούτιν) προσπάθησε να μας διχάσει. (…) Αυτό όμως απέτυχε». Ο ίδιος θέτει δε τρεις σαφείς όρους για να υπάρξει αποκλιμάκωση: την επαληθεύσιμη απομάκρυνση των ρωσικών δυνάμεων από τα σύνορα με την Ουκρανία, την επανάληψη των συνομιλιών για τις συμφωνίες του Μινσκ ανάμεσα στους αυτονομιστές του Ντονμπάς που στηρίζει η Μόσχα και το Κίεβο και, τέλος, την ύπαρξη ενός νέου πλαισίου για την ασφάλεια στην Ευρώπη.
Ο ίδιος δεν παρέλειψε να διαμηνύσει ότι ενδεχόμενη αναγνώριση της ανεξαρτησίας των δύο δημοκρατιών στο Ντονμπάς θα ισοδυναμεί με «επίθεση χωρίς όπλα» κατά της Ουκρανίας – αφήνοντας, εμμέσως πλην σαφώς, ανοιχτό το ενδεχόμενο οι δυτικές κυρώσεις να ενεργοποιηθούν και σε αυτή την περίπτωση. Ισχυρίστηκε ωστόσο ότι κατά την πρόσφατη συνάντηση Μακρόν – Πούτιν ο δεύτερος προσέφερε διαβεβαιώσεις ότι δεν πρόκειται να υιοθετήσει το σχέδιο που έχει ήδη στα χέρια του (κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του εκπροσώπου του Κρεμλίνου, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι παραβίασε το απόρρητο).
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών υπεραμύνθηκε της τακτικής του Μακρόν. Αν και αρκετοί, σε Ευρώπη και ΗΠΑ, τον κατηγορούν ότι αντιμετώπισε με υπέρμετρη διαλλακτικότητα ή ακόμα και αφέλεια τον εξ Ανατολών γείτονα, ο Λε Ντριάν λέει πως τελικά δικαιώθηκε, καθώς «σήμερα όλοι συνομιλούν με τον Πούτιν».














