«Το δράμα αρέσει σε κοινό και μουσικούς»

Ο αστικός μύθος λέει ότι αν δεν γραφτεί ή ειπωθεί στον ελληνικό Τύπο κάτι για τους Madrugada σε διάστημα δεκαπέντε ημερών, κάποιος φούρνος θα γκρεμιστεί. Το αγαπημένο συγκρότημα του ελληνικού κοινού είναι και πάλι εδώ, ενωμένο, δυνατό, με το νέο του άλμπουμ. Μέχρι τη συναυλία τους, λοιπόν, στο Καλλιμάρμαρο, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, οι φίλοι τους θα έχουν για συντροφιά το νέο τους άλμπουμ «Chimes at midnight», το πρώτο της alt rock μπάντας μετά το 2008. Στο πρόσφατο παρελθόν ο frontman του συγκροτήματος Sivert Høyem, μετά τις εμφανίσεις τους στην Ελλάδα την άνοιξη του 2019, είχε ομολογήσει ότι «Madrugada και Ελλάδα, ένα είδος ερωτικής σχέσης…». Και δεν έχει άδικο.

Η επανένωση των Madrugada πριν από περίπου τρία χρόνια με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από το πρώτο τους άλμπουμ «Industrial silence» ήταν ένα ταξίδι σε δεκατέσσερις ευρωπαϊκές χώρες. Και αυτή η περιοδεία τούς έδωσε την ώθηση να ξαναμπούν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το νέο τους άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Ιανουαρίου. Η ποπ / ροκ τραγουδοποιία των τριών νορβηγών μουσικών βρίσκεται στα καλύτερά της. Από το 1993, όταν και σχηματίστηκαν στο Stokmarknes της Νορβηγίας από τον Sivert Høyem στα φωνητικά, τον εκλιπόντα πλέον κιθαρίστα Robert Burås και τον μπασίστα Frode Jacobsen (αργότερα προστέθηκε και ο ντράμερ Jon Lauvland Pettersen), σαφώς και έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και έχουν αλλάξει πολλά. Αυτό που δεν έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που προσεγγίζουν τη μουσική και το τραγούδι. Με συνέπεια, σεβασμό και λυρικότητα. Οι νορβηγοί μας φίλοι συνεχίζουν να αφηγούνται συναισθήματα με τον σκοτεινό μελαγχολικό ήχο τους. Τόσο απόμακροι και τόσο κοντά μας.

Ο Frode Jacobsen, από τα ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, μίλησε στα «Πρόσωπα» για την ιστορία του συγκροτήματος και την επανασύνδεση μεταξύ των μελών. «Εχουμε μια μεγάλη ιστορία, μπορεί να τερματίστηκε κάποια στιγμή, αλλά θέλαμε να συνεχιστεί. Οπως και έγινε. Εχουμε περάσει μαζί πολλά και δραματικά γεγονότα. Αλλά τώρα είμαστε καλά». Ο τίτλος του άλμπουμ είναι ομότιτλος με την ταινία του 1965 που σκηνοθετούσε και πρωταγωνιστούσε ο Ορσον Γουέλς. Η ισπανοελβετική συμπαραγωγή κυκλοφόρησε ως «Chimes at midnight» στις ΗΠΑ και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης ως «Falstaff». «Το άλμπουμ έχει δραματικότητα και μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις. Μιλάει για τη φιλία μεταξύ των ανθρώπων», επισημαίνει ο Frode Jacobsen, συμπληρώνοντας ότι ηχογράφησαν τα τραγούδια τους μετά το τέλος της περιοδείας του 2019 και αυτό ήταν καθοριστικό για τον ήχο τους. «Το κομμάτι “Nobody loves you like I do” ή το “Stabat Mater”, για παράδειγμα, που έχει περισσότερο κλασική δομή από κάποια άλλα. Ουσιαστικά υπάρχουν διαφορές με την τελευταία μας δισκογραφική δουλειά. Εχουμε επιστρέψει σε περισσότερο κλασικά μοτίβα».

Η ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ. Μετά την πετυχημένη περιοδεία το 2019, τα τρία μέλη των Madrugada πήγαν κατευθείαν στην αίθουσα των προβών και ξεκίνησαν τη διαδικασία να γράψουν νέα μουσική. Η δουλειά έγινε στο στούντιο του συγκροτήματος, Malabar, στο Οσλο, στη Velvet Recording στο Spydeberg (όπου ηχογραφήθηκε ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ, το «Imagination») και στο Βερολίνο. Το 70% του υλικού του ολοκληρωμένου άλμπουμ είναι εντελώς φρέσκο. Αλλά το συγκρότημα παρουσιάζει και κάποια παλαιότερα τραγούδια, που τα βρήκε στα… σκονισμένα, στα συρτάρια κάποιου γραφείου. Οπως το «The world could be falling down», που έχει τις ρίζες του στην εποχή γύρω από το πρώτο άλμπουμ των Madrugada, ή το «Slowly turns the wheel», το οποίο χρονολογείται από την περίοδο μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου άλμπουμ τους. Ακολούθησε το Λος Αντζελες στα τέλη Φεβρουαρίου 2020, όπου και έγινε η πλήρης ηχογράφηση. Συγκεκριμένα, στο στούντιο Sunset Sound, όπου έχουν δημιουργηθεί κλασικά άλμπουμ από τους Led Zeppelin, Fleetwood Mac, Doors Rolling Stones.

Στην ερώτηση αν οι Madrugada βρίσκονται στην καλύτερη φάση της καριέρας τους, ένιωσε μάλλον ξαφνιασμένος. «Δεν το έχω σκεφτεί αυτό. Οταν βρίσκεσαι στη μέση μιας διαδρομής, είναι πολύ δύσκολο να κάνεις αυτή τη σκέψη, αυτόν τον συλλογισμό. Ξέρω όμως ότι είχαμε πολύ καλό υλικό όλα αυτά τα χρόνια και είμαστε κοντά στο αποκορύφωμα της καριέρας μας. Οπως συμβαίνει με όλους τους καλλιτέχνες όταν βρίσκονται στα 40 ή τα 50 τους χρόνια». Αυτή την πολύ στενή σχέση μεταξύ του γκρουπ και του κοινού την εξηγεί επειδή και στις «δύο πλευρές αρέσει το δράμα. Μπορεί να είναι αυτό. Δεν ξέρω ακριβώς. Αλλά αυτό που γνωρίζω είναι ότι το ελληνικό κοινό όλα αυτά τα χρόνια μάς έχει σταθεί και μας έχει αγκαλιάσει με μοναδικό τρόπο. Υπάρχει επαφή μεταξύ της μουσικής μας και των ελλήνων ακροατών. Κοινά στοιχεία όπου ταυτιζόμαστε».