Ανάγκη να ανακοπούν οι επικίνδυνες «μεταλλάξεις» του τουρκικού επεκτατισμού

Η εντεινόμενη αστάθεια στις διεθνείς σχέσεις και η πληθώρα σοβαρών κρίσεων που εμφανίζουν ταχύτατη επιδείνωση μέχρι βαθμού πιθανής ένοπλης σύγκρουσης διαπλάθουν ένα βαρύ πλαίσιο ρευστότητας που επιβάλλει στη χώρα μας την ανάπτυξη μιας εξωτερικής πολιτικής ιδιαίτερης κινητικότητας, ηυξημένης ευελιξίας και καλώς μελετημένων δράσεων. Δεδομένου δε ότι εντός αυτού του κλίματος αντιμετωπίζει αυξανόμενη, δυστυχώς, τουρκική επιθετικότητα, η σημασία μιας επιτυχούς γραμμής πλεύσης αποτελεί σημαντικό παράγοντα.

Η σύντομη απαρίθμηση των ζητημάτων που συγκεντρώνουν, όπως άλλωστε πρέπει, την προσοχή της χώρας μας περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα εξής:

n Τη διαρκή και κλιμακούμενη επεκτατική ορμή της Αγκυρας εις βάρος του ελλαδικού χώρου και της Κύπρου.

n Την αμφισβήτηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με καθημερινές αδιανόητης έκτασης παραβιάσεις της εθνικής κυριαρχίας.

n Την προμελετημένη εκμετάλλευση του Μεταναστευτικού ως μοχλού πίεσης και την εμφάνιση της Ελλάδας ως χώρας που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

n Αιτιάσεις για δήθεν υπόθαλψη τρομοκρατικών ομάδων που στοχεύουν την Τουρκία.

n Την απερίφραστη χρήση εχθρικής ρητορικής η οποία διανθίζεται με απειλές ταπείνωσης και ευτελισμού της εθνικής μας αξιοπρέπειας.

n Την εργώδη προσπάθεια της Αγκυρας για εξομάλυνση των σχέσεών της με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και χώρες που έχουν συνεργαστεί με την Ελλάδα με σκοπό την αποδυνάμωση των εν προκειμένω συμμαχικών μας σχέσεων.

Υπό το φως των συνθηκών αυτών η ακολουθητέα πολιτική μας θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:

n Σταθερότητα θέσεων και αδιάσπαστη συνέπεια επιδιώξεων.

n Πραγματοποίηση πυκνών επαφών προς όλες τις κατευθύνσεις και, ει δυνατόν, στο υψηλότερο εκάστοτε επίπεδο.

n Συστηματική και με τον επισημότερο τρόπο αντίκρουση των τουρκικών ενεργειών, όχι μόνο με εύλογα ανακοινωθέντα αλλά και με καταγγελίες σε διεθνείς οργανισμούς.

n Ανάληψη επιλεγμένων πρωτοβουλιών που θα υποχρεώνουν την άλλη πλευρά σε κινήσεις άμυνας και σε παροχή δικαιολογιών για τις ενέργειές της.

n Σχεδίαση κινήσεων εντός της ΕΕ προς ενίσχυση των πρωτοβουλιών δημιουργίας μηχανισμού ευρωπαϊκής άμυνας.

n Επίμονη απαίτηση χειρισμού των προκλητικών κατά της χώρας μας ενεργειών με ίσους και όμοιους όρους ευαισθησίας και όχι με πνεύμα «δύο μέτρων και δύο σταθμών».

n Επιδίωξη ανταλλαγμάτων υπέρ των θέσεών μας οσάκις οι βάσιμες απαιτήσεις μας δεν γίνονται αποδεκτές λόγω ανομολόγητων σκοπιμοτήτων ή πονηρής διστακτικότητας άλλων μερών.

n Ανάληψη λελογισμένης διακινδύνευσης όπου και όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, ώστε οι επιλογές μας να μην είναι δέσμιες μιας επαινούμενης αυτοσυγκράτησης ή μιας παγιδευτικής «σωφροσύνης».

n Επιδίωξη ειρηνικών ρυθμίσεων, χωρίς η στάση αυτή να υπονοεί φόβο ή αίσθηση κατωτερότητας.

Συμπερασματικά και εν κατακλείδι, το προέχον στοιχείο στην όλη συμπεριφορά μας θα πρέπει να είναι η έμπρακτη επιβεβαίωση προς κάθε πλευρά ότι η Ελλάδα δεν είναι ο ευγενικά υποχωρητικός εταίρος που αρκείται σε φιλόφρονες γενικολογίες, αλλά μια χώρα που στηρίζει τη στάση της σε αξιόπιστη άμυνα και σε αρχές και διεθνείς κανόνες. Και η οποία μπορεί να γίνεται και δυσάρεστη απέναντι σε όσους επιχειρούν να θίξουν τα νόμιμα συμφέροντά της. Αυτή η πολιτική συνδυασμού καλής άμυνας, έξυπνων κινήσεων και φιλειρηνικών στόχων θα είναι το πλέον ασφαλές πλαίσιο για την αποτελεσματική άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής.

Ο Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβη ε.τ.