Η ισοπαλία στην Τούμπα είχε έναν νικητή

Από το τριήμερο της συζήτησης στη Βουλή κατάλαβα ένα πράγμα. Η πρόταση μομφής είναι κάτι σαν το Κύπελλο Ελλάδος: συνήθως γίνεται κάμποση φασαρία για το τίποτα και στο τέλος δεν υπάρχει καμία έκπληξη. Θέλω επίσης να κάνω και μια άλλη παρατήρηση, συνδέοντας τα αθλητικά με τα πολιτικά. Η περίπτωση του Νίκου Ανδρουλάκη θυμίζει ολοένα και περισσότερο την εκτίμηση που δείχνουν οι οπαδοί των ομάδων στους παίκτες που λείπουν από τα μεγάλα ματς: πάντα οι απόντες είναι, ως γνωστόν, οι καλύτεροι. Τέλος, ομολογώ ότι χάρηκα που ο Αλέξης ο Τσίπρας είναι τελικά πολύ ΠΑΣΟΚ. Αφού απέτυχε να μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ΠΑΣΟΚ, τώρα αποφάσισε να αναστήσει το ΠΑΣΟΚ το κανονικό. Και απ’ ό,τι φαίνεται τα κατάφερε.

Ισόπαλο

Ας αφήσουμε τα πολιτικά και ας πούμε τίποτα πιο σοβαρό που να αφορά το πρωτάθλημα. Η κυριακάτικη αναμέτρηση της Τούμπας ανάμεσα στους δύο πρωτοπόρους του πρωταθλήματος τελείωσε κι αυτή με ένα ισόπαλο αποτέλεσμα – συνέβη δηλαδή ό,τι βλέπουμε στα τελευταία ντέρμπι: ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στον ΠΑΟΚ δεν νίκησε κανείς. Με μία διαφορά. Οτι την Κυριακή στην Τούμπα είχαμε ένα παιχνίδι με μεγαλύτερες συγκινήσεις, αρκετή θέληση για νίκη και αρκετή στρατηγική. Είχαμε ένα ματς από αυτά που ακόμα και όταν δεν έχουν νικητή, έχουν έναν κερδισμένο. Σ’ αυτή την περίπτωση ήταν ο Ολυμπιακός και όχι απλά γιατί κράτησε το περίφημο +9 στη βαθμολογία. Το μεγάλο του κέρδος του είναι ότι ολοκλήρωσε αήττητος έναν δύσκολο κύκλο. Δύσκολο γιατί είχε να αντιμετωπίσει προβλήματα που είτε δεν περίμενε, είτε δεν μπορούσε να αποφύγει.

Προβλήματα

Θυμίζω ότι μέσα στον Ιανουάριο ο Ολυμπιακός είχε απουσίες εξαιτίας του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής, είχε προβλήματα με την Covid-19 κι έχασε και σημαντικούς ποδοσφαιριστές όπως ο Ανδρέας Μπουχαλάκης, αλλά και ο τερματοφύλακας Τόμας Βατσλίκ, εξαιτίας τραυματισμών. Το ότι έχει κρατήσει τη σημαντική διαφορά του από τους διώκτες του έχοντας στα τέσσερα τελευταία ματς του πρωταθλήματος μία νίκη και τρεις ισοπαλίες είναι πολύ σημαντικό. Φυσικά οι 6 πόντοι σε τέσσερα ματς είναι και καμπανάκι συναγερμού για τον Πέδρο Μαρτίνς. Ο Ολυμπιακός στα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ, αγωνιζόμενος εκτός έδρας, υπερασπίστηκε τη βαθμολογική διαφορά του από όποιον τον κυνηγάει. Ομως αν θέλει να κερδίσει το πρωτάθλημα χωρίς καρδιοχτύπια, πρέπει αυτό το +9 από τον δεύτερο από εδώ και πέρα να το χρησιμοποιήσει ως ούριο άνεμο στα πανιά του. Το υπερασπίστηκε ικανοποιητικά, αλλά τώρα πρέπει να το εκμεταλλευτεί. Και πρέπει να το κάνει σε ένα πρωτάθλημα όπου οι μεγάλοι χάνουν βαθμούς από τους μικρότερους – του συνέβη κι αυτό στα ματς με τον Απόλλωνα και τον Ατρόμητο.

Ρόλος

Η ανανέωση του συμβολαίου του Μαρτίνς με τον Ολυμπιακό ακριβώς πριν από το παιχνίδι της Τούμπας αποδείχτηκε ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην έκβαση του ματς. Απαλλαγμένος από οποιοδήποτε επαγγελματικό άγχος, χάρη στη συμφωνία του με τον πρόεδρο κ. Βαγγέλη Μαρινάκη, ο Μαρτίνς παρουσίασε μια ομάδα από την οποία έλειπαν ο Ελ Αραμπί και ο Βαλμπουενά: στη θέση τους αγωνίστηκαν ο Τικίνιο και ο Αγκιμπού Καμαρά, που μόλις είχε κατεβεί από το αεροπλάνο – το λέω γιατί επέστρεψε από το Καμερούν Πέμπτη βράδυ και με ένα μικροπρόβλημα τραυματισμού. Οι δύο αυτές επιλογές αποδείχτηκαν καθοριστικές. Ο Βραζιλιάνος πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης και ο πιτσιρικάς έδωσε στη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού μια ζωντάνια που στο ματς με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο π.χ. του έλειψε.

Ανάπαυλα

Επίσης ο Μαρτίνς έδειξε μια εγρήγορση αξιοσημείωτη. Παρότι ο Ολυμπιακός ισοφάρισε τον ΠΑΟΚ στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου ο Μαρτίνς δεν περίμενε να δει ποια θα είναι η συμπεριφορά της ομάδας του στην επανάληψη, αλλά στην ανάπαυλα, με πολύ καθαρό μυαλό, άλλαξε πολλά. Ο προπονητής με το πέρασμα του Λαλά και του Μπουχαλάκη στο παιχνίδι άλλαξε προς το καλύτερο την εικόνα της ομάδας του. Ο Ολυμπιακός πήρε την ισοπαλία που τόσο τον βόλευε, χωρίς μετά το 50′ να κινδυνεύσει. Το forcing του ΠΑΟΚ που όλοι περίμεναν, αφού ο Δικέφαλος είχε και την υποχρέωση της νίκης, δεν το είδαμε ποτέ.

Επιλογές

Στα αξιοσημείωτα του ματς είναι ότι από τον προπονητή του γηπεδούχου Ραζβάν Λουτσέσκου το γκολ που ο ΠΑΟΚ δέχτηκε χαρακτηρίστηκε ως «αστείο». Προφανώς ο χαρακτηρισμός αφορά τη συμπεριφορά των αμυντικών της ομάδας του, μόνο που αυτός τους διάλεξε. Ο Λουτσέσκου προτίμησε να χρησιμοποιήσει στην αρχική ενδεκάδα τον άπειρο σε τέτοια ματς Λύρατζη, ενώ η ομάδα του απέκτησε για τη θέση αυτή τον Ισπανό Σάστρε. Προτίμησε τον βετεράνο Βιεϊρίνια αντί του Σίνκλερ κι ο Βιεϊρίνια που έχει ολοένα και πιο αργές αντιδράσεις καλύπτει τον Τικίνιο στη φάση του Ολυμπιακού. Οσο για αυτόν που θα ‘πρεπε να μαρκάρει τον Βραζιλιάνο στην περίφημη φάση, ακόμα αγνοείται: ο επίσης βετεράνος Κρέσπο ψάχνει τον Τικίνιο σε όλο το ματς για να τον μαρκάρει, ενώ ο γεμάτος θέληση και νεύρο Μιχαηλίδης παρακολουθεί όλο το ματς από τον πάγκο. Οσο κι αν τον πείραξε πάντως τον Λουτσέσκου το γκολ που δέχτηκε ο ΠΑΟΚ, ακόμα πιο αστείο είναι αυτό που πέτυχε ο ΠΑΟΚ: η αντίδραση του Μπα να στείλει προς την εστία την μπάλα με κεφαλιά μετά το χτύπημα φάουλ του Ζίφκοβιτς συγκαταλέγεται όχι στις γκάφες της αγωνιστικής, αλλά στις γκάφες της σεζόν.

Ισχύει

Εγινε κάμποση συζήτηση για το πέναλτι που ζητά ο Ολυμπιακός στο τέλος του ματς, όταν ο Ζαμπά βρίσκει την μπάλα με το χέρι κι ενώ αυτή έχει χτυπήσει πρώτα στο πόδι του. Με τους κανονισμούς που εγώ γνωρίζω πέναλτι δεν υπάρχει. Δεν υπήρχε φυσικά πέναλτι στην ανάλογη φάση που έγινε και στο ΠΑΟΚ – ΟΦΗ, όμως τότε ο διαιτητής Φωτιάς το έδωσε κι αυτό προκαλεί την ερώτηση ποιος κανονισμός ισχύει τελικά. Την καταλαβαίνω, ωστόσο ποτέ ένα λάθος δεν μπορεί να δικαιολογεί το επόμενο λάθος. Αλλωστε ο Φωτιάς είναι φίλος του Κλάτενμπεργκ, ενώ ο Πορτογάλος δεν ξέρουμε αν είναι φίλος του Μέλο Περέιρα, του παλιού μας αρχιδιαιτητή. Είναι; Το ρωτάω γιατί το «δείξε μου τον φίλο σου κ.τ.λ.» στη διαιτησία ισχύει.

Αγγλος

Ο τυχερός στην ιστορία είναι ο Μαρκ Κλάτενμπεργκ που διέκοψε την παραγωγή μικρού μήκος ταινιών στις οποίες μας έδινε τη γνώμη του για τα σφυρίγματα των διαιτητών. Ο Αγγλος θα ήταν σε δύσκολη θέση. Θυμίζω ότι όταν ανακοίνωσε το τέλος των βιντεοπαρεμβάσεών του είχε πει πως όποια ομάδα θέλει να μάθει τις δικές του ερμηνείες για διαιτητικές αποφάσεις δεν έχει παρά να του το ζητήσει δι’ αλληλογραφίας. Αν ήμουν ο Ολυμπιακός θα του ζητούσα μια εξήγηση. Κακό δεν κάνει…