«Οι μουσικοί της τζαζ είναι αφανείς ήρωες»

Τρεις πρωτότυπες και τρεις διασκευασμένες συνθέσεις του jazz και contemporary διεθνούς ρεπερτορίου (Steve Swallow, Paul Hindemith, Earl Zindars), ερμηνευμένες από ντουέτα με εξέχοντες μουσικούς αποτελούν υλικό από το νέο άλμπουμ του Παρασκευά Κίτσου, που κυκλοφορεί ψηφιακά στις πλατφόρμες μουσικής αναπαραγωγής. Ο δίσκος που έχει τίτλο «The Wonderful Twos» ηχογραφήθηκε στην περίοδο καραντίνας. Οπως λέει ο δημιουργός, «πρόκειται για μια πολύ πρωτόγνωρη κατάσταση, μια τεράστια αλλαγή στην καθημερινότητά μας. Από εκεί που βρισκόμασταν με συναδέλφους και ετοιμάζαμε καινούργιες μουσικές και εμφανίσεις, ξαφνικά έπρεπε να κλειστούμε σπίτια μας για να δούμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση της πανδημίας. Ολα τα γκρουπ που συμμετείχα ήταν εν αναμονή εξελίξεων των κρουσμάτων, οπότε στην πραγματικότητα τίποτα δεν μπορούσε να κυλήσει φυσιολογικά. Η μόνη επαφή που είχα ήταν με κάποιους συναδέλφους μουσικούς, που βρισκόμασταν οι δυο μας για κάποιες πρόβες πρακτικής. Εκεί λοιπόν ξεκίνησε η πρώτη επαφή μας στις συνθέσεις μου αλλά και στις διασκευές που ηχογραφήσαμε αργότερα. Ολα τα κομμάτια ενορχηστρώθηκαν για δύο μουσικούς, οπότε αν οι συνθήκες ήταν άλλες σίγουρα δεν θα υπήρχε το άλμπουμ “The Wonderful Twos”».

Η λιτή μουσική έκφραση δεν είναι μόνο απόρροια της παγκόσμιας πανδημίας. Για τον Παρασκευά Κίτσο το ντουέτο είναι μια πολύ απαιτητική μορφή ερμηνείας της μουσικής, μια και τα δύο όργανα πρέπει να είναι εξίσου σημαντικά στην ενορχήστρωση για να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στο performance.

Το κοντραμπάσο ήταν η τρίτη και τελευταία επιλογή οργάνου που άρχισε να εξερευνά. «Ξεκίνησα με κιθάρα όταν ήμουν ακόμη παιδί, κάπου στο γυμνάσιο έπιασα το ηλεκτρικό μπάσο, όπου χώθηκα στις σχολικές μπάντες με συμμαθητές και φίλους από τον προσκοπισμό, και τελειώνοντας το σχολείο ήθελα να ξεκινήσω αυτό το πελώριο όργανο με τις τέσσερις χορδές. Και μόνο η ιδέα με συνάρπαζε. Η σπουδή ήταν αρκετά επώδυνη θα έλεγα. Συνθετικά πιο πολύ γράφω πάνω στην κιθάρα ή στο πιάνο, μου είναι πιο οικείο, εκεί το μπάσο έρχεται δεύτερο, μια και η σύνθεση για μένα είναι μια πολύ διαφορετική διαδικασία».

Ο μουσικός τζαζ στην Ελλάδα του 2022 είναι, όπως λέει ο σημαντικός μπασίστας, ένας αφανής ήρωας. «Δεν ισχύει βέβαια μόνο για τους τζαζ μουσικούς της χώρας αλλά για όλους του μουσικούς που τη σήμερον ημέρα προσπαθούν να επιβιώσουν αλλά και να βάλουν τη στάμπα τους και το μεράκι τους στην εγχώρια μουσική. Πόσω μάλλον σε μια μουσική που για πολλούς θεωρείται ξενόφερτη και παράταιρη για την ελληνική ιδιοσυγκρασία. Ευτυχώς όμως που η μουσική βρίσκεται πάνω από όλα αυτά τα κλισέ που βάζουν οι κοινωνίες και τα trends της κάθε εποχής».

Εκτός από τις τζαζ εξερευνήσεις του ο Παρασκευάς Κίτσος συνεργάζεται με καταξιωμένους ερμηνευτές, όπως ο Γιάννης Κότσιρας. Καλλιτέχνες όμως που, όπως λέει, «δεν βάζουν ταμπέλες, “α, αυτός είναι έτσι”, “αυτός είναι αλλιώς”, “αυτός είναι τζαζ”, “αυτός είναι λαϊκός” και μπορούν και εκτιμούν τα προσόντα του κάθε ανθρώπου που έχουν δίπλα τους. Η δουλειά του session μουσικού γενικότερα θέλει διαφορετικά προσόντα και δεν σημαίνει ότι μπορούν να αντεπεξέλθουν όλοι. Προσωπικά περνάω υπέροχα και θα συνεχίσω να το κάνω με χαρά».