Καριέρες {LF}στην κόψη {LF}του… νυστεριού

Ρήξεις ονείρου, κατάγματα προσδοκιών. Καριέρες στην κόψη του… νυστεριού. Δεν είναι μόνο οι προβολείς, οι πηχυαίοι τίτλοι και οι αποθεωτικές λεζάντες μέρος του ποδοσφαίρου. Υπάρχει και η άλλη όψη.

Ο πόνος, οι μαγνητικοί τομογράφοι, τα χειρουργεία και ο μοναχικός δρόμος της αποθεραπείας. Μακριά από τα αστραφτερά φλας και τα γκρο πλαν της τηλεόρασης. Και η αγωνία για μία επιστροφή με αναπάντητα ερωτήματα «πότε;» και «πώς;» να στροβιλίζουν στο μυαλό.

Για άλλους ισχύει το «σαν να μην πέρασε μία μέρα», άλλοι συνειδητοποιούν προϊόντος του χρόνου ότι δεν μπορούν να επανέλθουν στην πρότερη κατάσταση. Σε ποια κατηγορία άραγε θα ενταχθεί ο Μούσα Ουαγκέ; Ρήξη επιγονατιδικού τένοντα, έσω πλαγίου, οπίσθιου και πρόσθιου χιαστού κόστισε στον σενεγαλέζο δεξιό μπακ του ΠΑΟΚ (δανεικός από Μπαρτσελόνα) η αυτοθυσία του στο ντέρμπι με τον Αρη στις 13 Δεκεμβρίου. Αποσόβησε γκολ του Φακούντο Μπερτόλιο, αλλά η σύγκρουση με το δοκάρι εκτιμάται ότι θα τον θέσει εκτός δράσης για έναν χρόνο.

Παραδείγματα πολύμηνης απουσίας από τους αγωνιστικούς χώρους, λόγω τραυματισμού, υπάρχουν αναρίθμητα. Ας εστιάσουμε, όμως, σε ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις από την εγχώρια σκηνή.

Πόντους Βέρνμπλουμ

Δίχως να ξεμακρύνουμε από τον ΠΑΟΚ συναντούμε στο πρόσφατο παρελθόν την περίπτωση του Πόντους Βέρνμπλουμ. Ο σουηδός αμυντικός μέσος αποτέλεσε από τις πιο ηχηρές μεταγραφές του Δικέφαλου τα τελευταία χρόνια, αλλά έπαιξε μισή σεζόν στην ομάδα.

Στις 17 Δεκεμβρίου 2018 υπέστη ρήξη αχίλλειου τένοντα στο εκτός έδρας ματς με τον Λεβαδειακό (1-2) και κλώτσησε εκ νέου το τόπι σε επίσημο ματς στις 22 Αυγούστου 2020, αλλά με τη φανέλα της Γκέτεμποργκ (στο 2-2 με την Τζουργκάρντεν). Εκτοτε μέτρησε 13 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της χώρας του με δύο γκολ και μία ασίστ.

Σωτήρης Λεοντίου

Η καριέρα του Σωτήρη Λεοντίου (που ήταν πολλά υποσχόμενο 8άρι από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού) θρυμματίστηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2007 σε ντέρμπι Αιωνίων στη Λεωφόρο (0-0). Υστερα από εναέρια μονομαχία με τον Λούα Λούα υπέστη έξι ρήξεις στο αριστερό γόνατο κατά την προσγείωσή του στο χορτάρι (οπίσθιου χιαστού, έξω πλαγίου συνδέσμου, ιγνυακού τένοντα, οπίσθιου θυλάκου και έσω και έξω μηνίσκου). Ο τότε 23χρονος μέσος αγωνίστηκε στη συνέχεια μόνο τρεις φορές στην Α’ Εθνική (με τη φανέλα της Καβάλας).

Χρήστος Πατσατζόγλου

Στις 9 Μαρτίου 2003 ο Χρήστος Πατσατζόγλου υπέστη ρήξη αχίλλειου τένοντα σε ντέρμπι ΑΕΚ – Ολυμπιακός (1-2) και χρειάστηκε να παρέλθουν δύο χρόνια, εννιά μήνες και 11 ημέρες μέχρι την επόμενη συμμετοχή του σε επίσημο ματς (Κύπελλο, Θρασύβουλος – Ολυμπιακός 0-2, 20/12/2005). Ενδεχομένως ο τραυματισμός να χαμήλωσε το ταβάνι του, αλλά ο παίκτης έπαιξε ξανά σε υψηλό επίπεδο (Τσάμπιονς Λιγκ με τους Ερυθρόλευκους, Euro 2008, Μουντιάλ 2010 με Εθνική).

Ριάντ Χαμαντού

Λίγες μέρες μετά τον Πάτσατζόγλου τραυματίστηκε και ο Ριάντ Χαμαντού (23 Μαρτίου 2003). Για τον αλγερινό αμυντικό, όμως, κόπηκε το νήμα της ποδοσφαιρικής καριέρας (πριν συμπληρώσει τα 27 του χρόνια), μετά το άτσαλο μαρκάρισμα του Μιχάλη Κωνσταντίνου στο ΠΑΣ Γιάννινα – Παναθηναϊκός (0-0). Η εικόνα με το σπασμένο πόδι ήταν σοκαριστική.

Χρήστος Κωστής

Δύο εβδομάδες πριν από την αποφράδα 23η Οκτωβρίου 1997 η Μπαρτσελόνα του Φαν Χάαλ είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για τον Χρήστο Κωστή, όπως αποκάλυψε ο ίδιος αρκετά χρόνια μετά.

Σε εκείνο, όμως, το ΑΕΚ – Στουρμ Γκρατς (2-0) για το Κύπελλο Κυπελλούχων ο 25χρονος περιφερειακός επιθετικός υπέστη συντριπτικό κάταγμα κνήμης και περόνης σε σύγκρουση με τον πολωνό τερματοφύλακα Καζίμιεζ Σίντορτσουκ. Υποβλήθηκε σε τρία χειρουργεία (στο δεύτερο ως παίκτης της Αντερλεχτ κόλλησε μικρόβιο) και επανεμφανίστηκε ύστερα από τρία χρόνια (ΑΕΚ – Ολυμπιακός Βόλου 9-1, Κύπελλο, 6/9/2000). Στις 19/12/2002 σε ματς Κυπέλλου με τον Απόλλωνα Σμύρνης (2-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια) έμελλε να σπάσει εκ νέου το πόδι του στο ίδιο σημείο… Λες και είχε εμπάθεια απέναντί του η μοίρα.

Κώστας Κολομητρούσης

Στο 2ο λεπτό του αγώνα Λάρισα – Ηρακλής (3-1) στις 8 Ιανουαρίου 1989 ο Κώστας Κολομητρούσης αποχωρεί με κάταγμα κνήμης περόνης, ύστερα από αντιαθλητικό τάκλιν του Γιώργου Παπαδόπουλου. Ο παίκτης του Γηραιού αποβλήθηκε και τιμωρήθηκε με 16 αγωνιστικές. Ο αμυντικός των Βυσσινί επανήλθε την επόμενη χρονιά και μάλιστα μεταπήδησε τη δεκαετία του 1990 και στον Αρη.

Γιάννης Τομαράς

Κάτι ήξερε ο πρωταθλητής Ευρώπης Αγιαξ που δεν δέχτηκε να αγωνιστεί με τη Νασιονάλ τον Δεκέμβριο του 1971 στον διπλό τελικό του Διηπειρωτικού επικαλούμενος το αντιαθλητικό παιχνίδι των Ουρουγουανών. Ο επιλαχών Παναθηναϊκός είδε τον Γιάννη Τομαρά να λιποθυμάει στην εν Ελλάδι πρώτη αναμέτρηση (1-1) έχοντας υποστεί διπλό κάταγμα κνήμης από χτύπημα του Χούλιο Μοράλες στο 60′.

«Το πόδι κόπηκε από το καλάμι. Σαν να παίρνεις ένα κόκαλο με κρέας, να του ρίχνεις μία και να το κόβεις στη μέση. Τον πήγαν στο νοσοκομείο και έκαναν 2-3 ημέρες να το φέρουν στη θέση του. Εκλαιγε όμως από τους πόνους κι εμείς κλαίγαμε μαζί του μόλις είδαμε ότι κρεμόταν το πόδι του» είχε δηλώσει για το σοκαριστικό θέαμα ο Τότης Φυλακούρης.

Και η ειρωνεία της ιστορίας είναι πως ο Φέρεντς Πούσκας αποκαλούσε με το προσωνύμιο «χασάπη» τον Γιάννη Τομαρά. Δεν εμπνεύστηκε, όμως, το παρατσούκλι από το στυλ του δεξιού μπακ (που έπαιξε και στον τελικό του Γουέμπλεϊ), αλλά επειδή διατηρούσε κρεοπωλείο.

Η δική του καριέρα, όμως, κατακρεουργήθηκε. Επέστρεψε ύστερα από έναν χρόνο, αλλά περιορίστηκε έκτοτε σε 12 συμμετοχές στην Α’ Εθνική πριν ρίξει τίτλους τέλους με τον Ηφαιστο Περιστερίου.