Προσέχετε {LF}τους εαυτούς {LF}(sic) σας

Να, λοιπόν, κάποιες φράσεις, πρόχειρα αλιευμένες, που γεννούν τα ίδια διλήμματα όπως και οι φράσεις «Η ζωή/οι ζωές των άλλων» ή «Είμαστε υποχρεωμένοι, μετά τα νέα μέτρα, να μένουμε στο σπίτι μας/στα σπίτια μας/σπίτι», για τις οποίες έγραφα το προηγούμενο Σάββατο: «Εβαλαν καλά στο μυαλό τους/στα μυαλά τους», «Θα το δούμε στην τηλεόρασή μας/στις τηλεοράσεις μας», «Εκαναν συχνά τραπέζι/τραπέζια στους φίλους τους», «Τα ιστορικά κέντρα/το ιστορικό κέντρο των πόλεων» κ.ά.

Με εξαίρεση, λοιπόν, τη φράση «Εκαναν συχνά τραπέζι/τραπέζια στους φίλους τους», όπου τα πράγματα απλοποιούνται κάπως λόγω του ότι το «τραπέζι» χρησιμοποιείται με την έννοια του γεύματος (εξού και το θρυλικό I will make you the table, που έλεγαν κάποτε τα καμάκια στις τουρίστριες), σε όλες τις άλλες φράσεις που παρέθεσα το δίλημμα είναι υπαρκτό.

Αν πούμε «να μένουμε στα σπίτια μας», είναι σαν ο καθένας μας να έχει πολλά σπίτια. Αν, πάλι, πούμε «στο σπίτι μας», δεν είναι σαν όλοι μας να ζούμε στοιβαγμένοι στο ίδιο; Αν πούμε «θα το δούμε στις τηλεοράσεις μας», είναι σαν ο καθένας μας να έχει δυο-τρεις. Αν, πάλι, πούμε «στην τηλεόρασή μας», δεν είναι σαν να έχουμε μία, κοινή για όλους; Αν πούμε «έβαλαν καλά στα μυαλά τους», θυμίζει μυαλά πανέ ή μυαλά λαδολέμονο. Αν, πάλι, πούμε «στο μυαλό τους», δεν είναι σαν να έχουν όλοι ένα μυαλό, κοινόχρηστο; Αν πούμε «τα ιστορικά κέντρα των πόλεων», είναι σαν κάθε πόλη να έχει περισσότερα από ένα ιστορικά κέντρα. Αν πούμε «τα μέλη των οικογενειών τους», είναι σαν καθένας από αυτούς να έχει περισσότερες από μία οικογένειες (συμβαίνει πάντως και αυτό στην κοινωνία). Αν, πάλι, πούμε «στα μέλη της οικογένειάς τους», δεν είναι σαν να έχουν όλοι μαζί μία, κοινή οικογένεια (ίσως κατά το «δεν βαριέσαι, μια οικογένεια είμαστε όλοι»);

Και τι να πει κανείς για εκείνο το λίγο γκροτέσκο, ενδεχομένως όμως ψυχαναλυτικού ή Ρεμπωικού («Je est un autre») ενδιαφέροντος, «προσέχετε τους εαυτούς σας», εκ του αγγλοσαξονικής προέλευσης «Take care of yourself»;