Από τον Χεζοπόταμο {LF}στον Cartier

Κατοικώ εδώ και χρόνια στα πρανή του Λυκαβηττού. Δεν ξέρω γιατί, ίσως και λόγω καραντίνας, αποφάσισα πρόσφατα να μάθω λίγο καλύτερα το παρελθόν της γειτονιάς μου. Τα «ευρήματα» νομίζω ότι παρουσιάζουν όχι μόνο ιστορικό αλλά και γλωσσικό ενδιαφέρον.

Εμαθα, λοιπόν, ότι από τον Λυκαβηττό κατέβαιναν δύο χείμαρροι. Ή μάλλον ένας χείμαρρος, ο Βοϊδοπνίχτης, με δύο διακλαδώσεις. Η μία διακλάδωση ακολουθούσε λίγο-πολύ τη σημερινή οδό Δημοκρίτου, ενώ η άλλη τη σημερινή οδό Λυκαβηττού, όπου το θρυλικό Dolce, πιο γνωστό σήμερα ως Φίλιον. Οι δυο διακλαδώσεις του Βοϊδοπνίχτη ενώνονταν και πάλι μεταξύ τους, περίπου στο ύψος της σημερινής οδού Ακαδημίας, και από εκεί κατευθύνονταν προς τη σημερινή οδό Σταδίου. Στο τέλος της σημερινής οδού Βουκουρεστίου ήταν το Χεζοπόταμο. Εκεί ακριβώς βρίσκονται σήμερα μερικά από τα πιο ακριβά μαγαζιά της Αθήνας, όπως ο Hermès και ο Cartier. Εντυπωσιακή, πράγματι, εξέλιξη!

Μια ακόμα πληροφορία, απόρροια και αυτή του πρόσφατου ενδιαφέροντός μου για το παρελθόν της ευρύτερης περιοχής. Η βραχώδης έκταση, κάτω ακριβώς από τον Λυκαβηττό, που σήμερα περικλείνεται από τις οδούς Χερσώνος, Δημάκη, Αναγνωστoπούλου και Λυκαβηττού, λεγόταν Σχιστή Πέτρα. Προφανώς λόγω της εκτεταμένης λάξευσης του βράχου για άντληση οικοδομικού υλικού κατά τον 19ο αιώνα αλλά ακόμα και στις αρχές του 20ού.