Πηγαίνει πρώτος σε όλα τα ραντεβού
Μπήκε ο Μάρτης και ο Ολυμπιακός ακόμη τα καταφέρνει παντού. Επειτα από 44 επίσημα ματς στη σεζόν, είναι σε... όλα μέσα και μάλιστα για τα καλά – με πιο πρόσφατη νίκη αυτής της Κυριακής κόντρα στον Παναιτωλικό με την οποία τερμάτισε 7 βαθμούς μπροστά από τον ΠΑΟΚ πριν από τα πλέι οφ
(File: MAT_8999_1.jpg )
Ούτε στο γκολ του Γιώργου Μασούρα (60′) που έβαλε το τρένο στις ράγες. Ούτε στο πρώτο φετινό του Ανδρέα Μπουχαλάκη (90’+4′) που ολοκλήρωσε τη σεμνή τελετή. Ούτε καν στις ακόμη δύο μαγικές ασίστ του Ματιέ Βαλμπουενά που ήρθε από τον πάγκο (55′) με τον σάκο του γεμάτο δώρα. Στα δεκαπέντε ράμματα στο κεφάλι του Ζοσέ Σα. Και στο ενστικτώδες άγριο βλέμμα του πορτογάλου πορτιέρο, τη στιγμή που κατάλαβε ότι οι Ερυθρόλευκοι θορυβημένοι από τον σοκαριστικό τραυματισμό, ετοιμάζονταν άρον – άρον να συνεχίσουν το ματς με τον Παναιτωλικό (2-0) δίνοντας τα γάντια στον 17χρονο Κωνσταντίνο Τζολάκη.
Ναι, το ξέρουμε ότι ακούγεται παράξενο. Υπογράφουμε όμως και με τα δύο χέρια ότι εκεί κρύβονται τελικά όλες οι απαντήσεις για το πώς ο φετινός Ολυμπιακός έφτασε Μάρτη και ακόμη τα καταφέρνει παντού και πάντα. Οτι έπειτα από 44 επίσημα ματς στη σεζόν, είναι σε… όλα μέσα και μάλιστα για τα καλά. Πρώτος, αήττητος και καλύτερος στην αφετηρία των πλέι-οφ με εφόδιο το +7 της βαθμολογίας έπειτα από τα πεπραγμένα της 26ης αγωνιστικής. Στους ημιτελικούς του Κυπέλλου όπου αύριο και όλας τον στέλνουν στην Τούμπα για ένα ακόμη «ραντεβού» με τον ΠΑΟΚ. Στους «16» του Γιουρόπα Λιγκ όπου προσεχώς θα χορέψει με τους «Λύκους» της Γουλβς.
Για τα… ποινικά δικαστήρια
Ο Πέδρο Μαρτίνς έχει φτιάξει μια καλή ομάδα. Το γνωρίζαμε από την πρώτη σεζόν του. Ξέραμε επίσης ότι φέτος θα γίνει καλύτερη, γιατί έτσι συμβαίνει στο project που επενδύουν σε νέους και ταλαντούχους. Δεν ξέραμε ότι θα καταφέρει να την κάνει σπουδαία ομάδα. Μια «μηχανή» που δεν καταλαβαίνει από κούραση και κάθε λογής ταλαιπωρία που μπορεί να σου συμβεί στο ποδόσφαιρο. Που δεν «νιώθει» ακόμη και όταν ο Αντονί Μουνιέ (29′) είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από υπέρμετρη ανοησία – είτε και από τα δύο μαζί – απλώνει το πόδι του εκτελεί το κεφάλι του Ζοσέ Σα. «Πάγωσε» το Καραϊσκάκη. Πάγωσε όπως φαίνεται και ο διαιτητής Τσαγκαράκης με τους Varίστες και τις οθόνες τους, διότι δεν γίνεται ούτε στα… ποινικά δικαστήρια από αυτό το δολοφονικό χτύπημα ο θύτης να γλιτώσει με μια κίτρινη κάρτα. Ο Σα όμως έκανε 15 ράμματα στο χορτάρι. Και σηκώθηκε να παίξει. Γιατί το ματς ήταν στο 0-0. Γιατί ο Ολυμπιακός με τόση επιβάρυνση, ήταν δεδομένο ότι είχε μπροστά του δύσκολα. Και τελικά γιατί έτσι γίνεσαι πρωταθλητής. Συνεχίζεις εκεί που οι άλλοι σταματούν. Το είπε άλλωστε και ο Πέδρο Μαρτίνς «ο Σα ήταν πρωταθλητής κουράγιου απόψε. Δεν δέχτηκε να γίνει αλλαγή, γιατί ήξερε ότι η ομάδα είχε αρκετούς κουρασμένους παίκτες και ήξερε ότι θα χρειαζόμασταν τις τρεις αλλαγές».
Ποιον μου θυμίζει
Οι έχοντες καλό μνημονικό; Σίγουρα θυμήθηκαν τον Νταβίδ Φουστέρ, βλέποντας τον Σα «φασκιωμένο». Κάποιον μεγάλο του λιμανιού, που τα αίματα έτρεχαν στο πρόσωπό του για να σκοράρει κόντρα στη Μάλμε τον χειμώνα του ’14. Εναν αληθινό πρωταθλητή. Τέτοιοι καμώνονται και τώρα στον Πειραιά. Ξανά. Μια ομάδα που τα μέλη της είναι έτοιμα να πέσουν στη… φωτιά. Και δεν είναι μόνο ο πορτογάλος πορτιέρο. Ο Μαρτίνς με τον τρόπο του υπενθύμισε όσα έχουν ακούσει φέτος οι δύο σκόρερ της Κυριακής. Εκείνοι που… έλυσαν το μυστήριο του «πούλμαν» (μοντέλο… 3-6-1 με τις γραμμές μετά βίας να καλύπτουν ολόκληρο το αμυντικό τρίτο) που πάρκαρε στο Φάληρο ο Παναιτωλικός θέλοντας να δημιουργήσει μποτιλιάρισμα. «Ιδιαίτερα για τον Μπουχαλάκη που έχει δεχτεί κριτική αλλά δουλεύει πολύ και βελτιώνεται. Και οι δύο όμως έχουν δείξει πολύ δυνατή ψυχολογία».
Αλλο επόπτης, άλλο VAR
Το ματς της Κυριακής δεν ήταν… ποδόσφαιρο. Ηταν πρωτίστως ψυχική δοκιμασία. Ο Ολυμπιακός δίχως αρκετούς βασικούς (Τσιμίκας, Γκιγιέρμε, Βαλμπουενά) και κάποιους που έπαιξαν στο όριο (Μπουχαλάκης, Μπα, Καμαρά) κόντρα σε έναν αντίπαλο που ήθελε να τραβήξει την παρτίδα όσο πιο μακριά γίνεται μην επιτρέποντας καλά-καλά να γίνει παιχνίδι. Με κλειστούς χώρους, σκληρά μαρκαρίσματα και όσο η ώρα περνούσε με κάποιες απόπειρες να βγει στην «κόντρα». Οι Πειραιώτες είχαν μόλις 4 τελικές στο πρώτο μέρος. Και ένα γκολ του Ελ Αραμπί που ακυρώθηκε ως οφσάιντ (45’+2′) σε μια απολύτως οριακή φάση: Ο επόπτης – Καρσιώτης – που είχε τη φάση «πιάτο» έδειξε σέντρα. Το VAR που δεν είδε τη δολοφονική απόπειρα σε βάρος του Σα, είδε «οφσάιντ» δίχως γραμμή! Τα λόγια είναι περιττά.
Ηρθε ο Ματιέ
Στο 55′ ο Μαρτίνς κάλεσε από τον πάγκο το… ιππικό. Κάποιον που θα μπορούσε να αξιοποιήσει το 4-4-2 με Χασάν και Ελ Αραμπί. Πάτησε χορτάρι ο Βαλμπουενά (αντί του Ραντζέλοβιτς) και τα άλλα έγιναν «ρουτίνα». Σπεσιαλιτέ σέντρα στον Μασούρα για το 1-0 (60΄) στο γκολ που έκανε τη θάλασσα γιαούρτι. Ωθηση για το 2-0 στις φάσεις που χάθηκαν (Μασούρας 69΄, Καμαρά 82΄) ή δεν δόθηκαν (πέναλτι του Μαρσιάλ στον Χασάν 72΄), δεύτερη ασίστ με αποδέκτη τον Μπουχαλάκη για το τελικό 2-0. Πάει και αυτό. Να περάσει το… επόμενο.
Ολυμπιακός (Πέδρο Μαρτίνς): Σα, Γκασπάρ, Σεμέδο, Μπα (63′ Σισέ), Ομάρ, Μπουχαλάκης, Καμαρά, Μασούρας, Ραντζέλοβιτς (55′ Βαλμπουενά), Ελ Αραμπί (90′ Λοβέρα), Χασάν.
Παναιτωλικός (Μάκης Χάβος): Κνετ (46′ λ.τ. Φερνάντεθ), Κέβιν, Μαρσιάλ, Μαλής, Σίεστεντ, Ντάλσιο, Ταχάρ, Μουνιέ (90′ Καββαδίας), Αλβαρες, Ντίας, Ντάουντα (75′ Μιμίτο).














