«Η ζωγραφική είναι μια σειρά αποφάσεων»

«Ο καλλιτέχνης ασχολείται με όσα δεν λέγονται με λέξεις. Ζούμε στον καπιταλισμό. Η εξουσία του φαίνεται αναπόφευκτη. Οπως φαινόταν και το θεϊκό δικαίωμα των βασιλιάδων. Η αντίσταση και η αλλαγή οποιασδήποτε ανθρώπινης εξουσίας είναι εφικτή». Στα λόγια της αμερικανίδας συγγραφέως Ούρσουλα Λε Γκουίν ανατρέχει η εικαστικός Μυρτώ Σταμπούλου για να νοηματοδοτήσει την έκθεσή της με τίτλο «The Gruen Effect».

Τα έργα της είχαν ως αφετηρία την ανησυχία της για τον εξουσιασμό ανθρώπων και φύσης, την κατασκευή των έμφυλων ρόλων, την επιτελεστικότητα, την ανάγκη για επιβίωση και για επαφή, την αισθαντικότητα μέσα σε ένα περιβάλλον μοναξιάς. Η Σταμπούλου εξηγεί πως το «Gruen Effect» «βάζει τα υβριδικά τοπία και πλάσματα των σχεδίων σε σχέση με τη χειραγώγηση της επιθυμίας και της ανάγκης με σκοπό το κέρδος. Η προέλευση και η ιστορία που κρύβει κάθε εικόνα μου, καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές και φόρτισε τις νέες που έφτιαξα. Με τις παραθέσεις τις αποδόμησα, ενίοτε με χιούμορ και τις έσπρωξα να παράγουν διαφορετικά νοήματα που σαμποτάρουν τα αρχικά».

Η αφήγηση της ζωγράφου αποτυπώνει τις επιρροές και τις πηγές της έμπνευσής της που είναι η Hannah Hoch, η Linder Sterling, η Kate Davis, η Χάρις Επαμεινώνδα κ.ά. Η βασική ανησυχία της από τα πρώτα κιόλας βήματά της ήταν όπως λέει να μην εγκλωβιστεί σε μια μορφή, ένα μέσον ή ένα θέμα. «Θέλω να έχω την ελευθερία να οδηγούμαι ελεύθερα κι οργανικά από τη διαδικασία της δουλειάς και από το ενδιαφέρον μου. Γι’ αυτό και αποφάσισα να στραφώ στην τέχνη. Μπορεί να πει κανείς για μένα τα τελευταία 10 χρόνια ότι “είναι αυτή που κάνει τα πολύ μικρά ή πολύ μεγάλα ασπρόμαυρα αναπαραστατικά σχέδια”. Αυτό όμως μπορεί να αλλάξει σύντομα».

Με τι αναμετράστε όταν ζωγραφίζετε;

Με το υλικό, πώς θα το χρησιμοποιήσω ώστε να επικοινωνήσει για λογαριασμό μου. Με τον εαυτό μου, τις ανασφάλειές μου, το πώς θα γίνω πιο ελεύθερη, ειλικρινής κι εύστοχη. Η ζωγραφική δεν είναι κατά κύριο λόγο τεχνική αλλά μια σειρά αποφάσεων που βασίζονται σε ρητή και άρρητη γνώση. Οταν ολοκληρώσω κάτι και δείξω τι έκανα έχω επικοινωνήσει και ελαφρύνει από ένα απόθεμα. Μπορώ πλέον να το δω από απόσταση, να καταλάβω περισσότερο τον εαυτό μου, το τι θέλω να επικοινωνήσω και ανάλογα να κινηθώ.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας έργο στην έκθεση;

Ανά μισάωρο είναι κι άλλο, δεν μου είναι εύκολο να διαλέξω ένα. Αυτή τη στιγμή μάλλον τα Λουλούδια που ουρλιάζουν, γιατί αντιστέκεται σε ερμηνείες κι έχει μια ωμή ενέργεια. Νομίζω ότι η «κραυγή» των λουλουδιών δημιουργεί συναισθήματα και κινητοποιεί.

info

Γκαλερί Ζουμπουλάκη «The Gruen Effect», Πλατεία Κολωνακίου 20, έως 8 Φεβρουαρίου