Ολα ξεκίνησαν στη Βαρκελώνη

Κατά την ανάκρουση του παλαιού εμβατηρίου των Γρεναδιέρων, γνωστό και ως «Μάρτσα Ρεάλ» που αποτελεί τον εθνικό ύμνο της Ισπανίας οι αθλητές που εκπροσωπούν τα χρώματα της χώρας δεν τραγουδούν με πάθος γιατί δεν βρέθηκαν ποτέ τα λόγια που να ενώνουν τον Βάσκο με τον Μαδριλένο, τον Καταλανό με τον Γαλικιανό. Οι αποσχιστικές τάσεις, ιδιαίτερα στην Καταλωνία τα τελευταία χρόνια, παραμένουν έντονες.

Οι διαφορές στις πολιτισμικές παραδόσεις, ωστόσο, δεν εμπόδισαν την Ισπανία να πετύχει ένα αθλητικό θαύμα τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.

Η κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου στο μπάσκετ από τους Φούριας Ρόχας, στην Κίνα, ο δεύτερος μετά το 2006, αποτελεί συνέχεια μιας μακροσκελούς  σειράς επιτυχιών σε ένα τεράστιο φάσμα του ισπανικού αθλητισμού.

Η εκτόξευση

Μέχρι το 1992 η Ισπανία σήμαινε μόνο ποδόσφαιρο. Είναι ενδεικτικό πως η συγκομιδή της χώρας στους Ολυμπιακούς Αγώνες έως τη διοργάνωση της Σεούλ το 1988 ήταν μόλις 26 μετάλλια.

Η Ισπανία ήταν ένας αθλητικός παρίας του κόσμου. Ολα αυτά άλλαξαν στις 17 Οκτωβρίου 1986. Ηταν η ημέρα που ο πανίσχυρος πρόεδρος της ΔΟΕ και Καταλανός στην καταγωγή, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, κατάφερε να εξασφαλίσει για τη γενέτειρά του Βαρκελώνη τη φιλοξενία των 25ων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων για το 1992.

Είθισται η διοργανώτρια χώρα του μεγαλύτερου αθλητικού γεγονότος να επενδύει στους αθλητές της γιατί η απόδοσή τους συνδέεται με την επιτυχή φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων.

Μήτρα πρωταθλητών

Οι Ισπανοί υπό την καθοδήγηση του Σάμαρανκ δημιούργησαν τη μήτρα για την ανάδειξη σπουδαίων αθλητών σε όλα τα αθλήματα. Δημιούργησαν ένα δίκτυο αθλητικών ακαδημιών σε όλη τη χώρα οι οποίες στελεχώθηκαν από ικανούς προπονητές. Οι καρποί που έδρεψαν στους Αγώνες της Βαρκελώνης ήταν εντυπωσιακοί: 22 μετάλλια, όσα περίπου στις 17 προηγούμενες διοργανώσεις, εκ των οποίων τα 13 χρυσά.

Η ισχύς του θεμέλιου λίθου των Αγώνων του 1992 αποδείχτηκε στα επόμενα χρόνια. Στην Ατλάντα η Ισπανία κατέκτησε 17 μετάλλια, στην Αθήνα 20, στο Πεκίνο 19, στο Λονδίνο 18 και στο Ρίο ντε Ζανέιρο 17. Μόνο στο Σίδνεϊ υπήρξε μια παροδική πτώση στα 11 μετάλλια.

Στα δύο δημοφιλέστερα αθλήματα, το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ οι Ισπανοί κυριάρχησαν σε επίπεδο συλλόγων και εθνικών ομάδων.

Μέχρι το 2007 οι Φούριας Ρόχας περιορίζονταν σε δευτεροτρίτες θέσεις στο Ευρωμπάσκετ. Στα επόμενα τουρνουά κατέκτησαν τα τρία από τα πέντε χρυσά μετάλλια. Στο Μουντομπάσκετ έχουν ήδη δύο χρυσά ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες έπαιξαν δύο φορές στον τελικό, το 2008 και το 2012 χάνοντας από τους Αμερικανούς αφού προηγουμένως τους φιλοδώρησαν με κατοστάρες.

Στο ποδόσφαιρο η Εθνική Ισπανίας κατέκτησε δύο συνεχόμενα Euro (2008, 2012) και το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2010, ενώ Ρεάλ και Μπάρτσα έχουν κατακτήσει από το 2009 επτά από τα 11 Τσάμπιονς Λιγκ!

Δύο εβδομάδες μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ, ο Αλόνσο νίκησε στο γερμανικό γκραν πρι της Φόρμουλα 1, ο Χόρχε Λορένθο πήρε την καρό σημαία στο Moto GP στις ΗΠΑ και ο Ράφα Ναδάλ κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο του στο Γουίμπλεντον. Μέσα στον αθλητικό παροξυσμό των Ισπανών η  «Μάρκα» χαρακτήρισε την Ισπανία ως «τη μεγαλύτερη αθλητική σούπερ δύναμη του κόσμου».

Η φαντασία των ισπανών δημοσιογράφων αποδείχτηκε κατώτερη της πραγματικότητας αφού τα επιτεύγματα του ισπανικού αθλητισμού από το καλοκαίρι του 2010 αυξήθηκαν ακόμα περισσότερο. Ο Ναδάλ έφτασε αισίως τα 19 τρόπαια σε τουρνουά γκραν σλαμ και απειλεί τον κορυφαίο Φέντερερ που έχει 20.

Ο Μαρκ Μάρκεθ έχει αναδειχτεί πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο Moto GP, είναι φαβορί και για τον φετινό τίτλο, ενώ έχει στο παλμαρέ του ακόμα δύο πρωταθλήματα σε διαφορετικές κατηγορίες. Σπουδαίος αναβάτης με μεγάλες επιτυχίες σε παγκόσμια πρωταθλήματα είναι επίσης ο Χόρχε Λορένθο, όπως και ο νεότερος πρωταθλητής στα 250 cc Ντάνι Πεδρόσα που αποσύρθηκε πέρυσι.

ΣΤΟ ΝΒΑ

Το NBA γέμισε με ισπανούς καλαθοσφαιριστές και η τροπαιοθήκη της ομοσπονδίας με κύπελλα.

Από τη δεκαετία του 1990 η ομάδα χάντμπολ ανδρών κατέκτησε οκτώ μετάλλια στις κορυφαίες διοργανώσεις μεταξύ των οποίων τρία ασημένια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, δύο παγκόσμιους τίτλους ενώ πέρυσι κατέκτησε για πρώτη φορά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Το ισπανικό πρωτάθλημα θεωρείται επίσης ένα από τα καλύτερα στον κόσμο.

Ο βετεράνος πια ποδηλάτης Αλεχάνδρο Βαλβέρδε κατέκτησε πέρυσι τον παγκόσμιο τίτλο σε αγώνα δρόμου.

Οι Ισπανοί έχουν επίσης επιτυχίες στο γκολφ, την υδατοσφαίριση ακόμα και στη ρυθμική γυμναστική.

Αυτοί που έφαγαν {LF}το απαγορευμένο μήλο

Δεν είναι βεβαίως όλα ρόδινα στον ισπανικό αθλητισμό. Το δέλεαρ της δόξας και του χρήματος που κερδίζουν οι πρωταθλητές έχει οδηγήσει πολλούς απ’ αυτούς στις απαγορευμένες ουσίες.
Το 2010 η Ισπανία γιόρταζε για την κατάκτηση του Μουντιάλ και τη νίκη του Κονταδόρ στον Γύρο της Γαλλίας. Ο ισπανός ποδηλάτης βρέθηκε τελικά ντοπαρισμένος, τιμωρήθηκε με διετή αποκλεισμό και του αφαιρέθηκε ο τίτλος.
Η σκιά του ντόπινγκ στην Επιχείρηση Puerto με τις δεκάδες σακούλες αίματος και πλάσματος που βρέθηκαν ύστερα από έφοδο της αστυνομίας στο γραφείο του πρώην γιατρού της ποδηλασίας Εουφεμιάνο Φουέντες το 2006 παραμένει ακόμα βαριά πάνω από τον ισπανικό αθλητισμό. Πέρυσι συνελήφθησαν έξι αθλητές που ήταν ύποπτοι για ντόπινγκ.
Σε σφυγμομέτρηση που έγινε τον Ιούλιο στην Ισπανία, το 97,4% των ποδοσφαιριστών δήλωσε πως δεν γνωρίζει ποιες ουσίες είναι απαγορευμένες. Επίσης το 5% απάντησε πως έχει πάρει απαγορευμένες ουσίες στη διάρκεια της καριέρας τους ενώ το 23,7% είπε πως γνωρίζει τουλάχιστον έναν συμπαίκτη του που έπαιρνε απαγορευμένα φάρμακα.
Τα πιο νόστιμα μήλα της αμαρτίας βρίσκονται στους παράδεισους…