Η Τέχνη στην πόλη

Σεπτέμβριος. Κατά τη γνώμη μου ο πιο «αθηναϊκός» μήνας. Ή μάλλον ο μήνας της αττική γης. Με τις ανάλαφρες θερμοκρασίες, τη γλυκύτητα του «πλάγιου» φωτός, τις ηδονικές ψύχρες τα βράδια και τα πρώτα «κάτι για από πάνω» στους ώμους. Η πόλη μάς υποδέχεται όμορφους και μαυρισμένους, με το φιλί του ήλιου ακόμη επάνω μας και το τελευταίο ξέσπασμα της καλοκαιρινής μας διάθεσης. Βρίζουμε μποτιλιαρισμένοι τη μέρα στα φανάρια για τα «στίφη» που επέστρεψαν προς επίτευξη του αδιαχώρητου, αλλά τα βράδια «μαλακώνουμε». Συναντιόμαστε με φίλους που έχουμε δυο τρεις μήνες να βρεθούμε, λέμε πώς περάσαμε, (ξανα)βλέπουμε τις φωτογραφίες των διακοπών αφού η δημοσιοποίησή τους στα σόσιαλ μίντια δεν έχει, προς το παρόν ακόμη, εξοστρακίσει αυτήν τη συνήθεια. Παίρνουμε και δίνουμε υποσχέσεις για τη νέα σεζόν, συζητάμε για ταινίες και παραστάσεις που θέλουμε να δούμε, για τις καινούργιες σειρές που θα κατεβάσουμε στο Netflix. Δοκιμάζουμε μείξεις ποτών, μιλάμε για τα στέκια που πρόκειται να ανοίξουν και, για λίγες τουλάχιστον ημέρες, έχουμε την αίσθηση ότι «αυτός θα είναι ένας υπέροχος χειμώνας». Βαρεθήκαμε να γκρινιάζουμε δέκα χρόνια τώρα.

Και η πόλη βάζει τα «καλά» της για την πάρτη μας. Εκδηλώσεις, εκθέσεις, αστικά φεστιβάλ, εγκαίνια – αφορμές που δίνουν ταυτότητα στη φθινοπωρινή μας επανένταξη. Ενα από τα κορυφαία event των ημερών η έκθεση Art Athina, η μεγαλύτερη εικαστική διοργάνωση που γίνεται, αισίως, για 24η χρονιά στην Ελλάδα, για πρώτη φορά όμως στο εμβληματικό Ζάππειο. Εγκαινιάστηκε χθες από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο και θα διαρκέσει έως και τη Δευτέρα. Στην κυρίως έκθεση συμμετέχουν 36 γκαλερί – και όχι μόνο από την Ελλάδα – που αντιπροσωπεύουν 300, περίπου, καλλιτέχνες. Παράλληλα όμως θα γίνουν προβολές βίντεο (τη Δευτέρα το βράδυ στην Αίγλη, τον πιο παλιό θερινό κινηματογράφο της Αθήνας), συζητήσεις με διεθνείς προσωπικότητες που θέτουν το ερώτημα «Το μέλλον είναι το Τώρα;», περφόρμανς από εικαστικούς καλλιτέχνες και εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά πάνω από έξι ετών, εφήβους και τους συνοδούς τους, με δωρεάν μάλιστα συμμετοχή.

Το εισιτήριο είναι 8 €, για άνεργους, φοιτητές και άτομα άνω των 65 ετών 5 €, ενώ η είσοδος είναι ελεύθερη για παιδιά έως 18 ετών, ΑμεΑ, φοιτητές της ΑΣΚΤ, μέλη της ΑΙCA και της Εταιρείας Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης και του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Πρωτεύουσα
των γεύσεων

Και με το που τα μαζεύει η Art Athina εγκαθίσταται στο Ζάππειο, από Πέμπτη 19 μέχρι Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου, το Taste of Athens, η μεγαλύτερη γαστρονομική γιορτή της πόλης που γίνεται φέτος για δεύτερη χρονιά. Σε αυτήν τη «φθινοπωρινή σύναξη των foodies» συμμετέχουν 14 από τα καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας (Varoulko Seaside, Balthazar, Σπονδή, Hytra, Fuga, Ψωμί & Αλάτι, Vezene, Birdman, Cookoovaya, ΦΒΚ, Artisanal, Mr Pug Athens, Artisanal, Sense Restaurant και Ergon) που θα προσφέρουν  πιάτα τα οποία εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν ειδικά για το Taste of Athens σε προνομιακές τιμές, κυρίως όμως οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν, με την καθοδήγηση ειδικών, συναρπαστικές διαδρομές στον χάρτη της γευσιγνωσίας. Κορυφαίοι σεφ μαγειρεύουν εκεί, μπροστά σας και μοιράζονται τις γνώσεις, τη φαντασία και την εμπειρία τους, επαγγελματίες και εκπρόσωποι εξειδικευμένων εταιρειών θα σας μυήσουν, μέσα από διαδραστικές εμπειρίες, στα μυστικά της οινογευσίας, της παρασκευής κοκτέιλ και της μαγειρικής.

Τα εισιτήρια κοστίζουν, ανάλογα με το τι περιλαμβάνουν, 15, 16, 20 και 50 ευρώ, ενώ η είσοδος για παιδιά κάτω των έξι ετών είναι ελεύθερη.

«Βρώμικο»
από τη Μάνη

Το ΜΑΝΗΜΑΝΗ στο Κουκάκι είναι ένα μαγαζί που, εδώ και 15 χρόνια, έχει δώσει το στίγμα του στον χάρτη της αθηναϊκής εστίασης. Οι άνθρωποι πίσω από το πετυχημένο εστιατόριο, είναι η Γιώτα Χουλιαρά, ο Γιάννης Μπουτσικάρης, ο Αλέξανδρος Φουρούλης και η Γιολάντα Κατσαμένη, που επενδύουν την εμπειρία και την αγάπη για τη δουλειά τους στο street food. Την τάση που έγινε γαστρονομικό «κίνημα».

Το Dirty ΜΑΝΗ, επίσης στο Κουκάκι στην οδό Δημητρακοπούλου, που είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να θυμίζει καντίνα, ξεχνάμε το σουβλάκι όπως το ξέραμε και ανακαλύπτουμε νέες γεύσεις που δεν προδίδουν ωστόσο τη γευστική «βαρβατίλα» του. Εντάξει, υπάρχουν και το πιο παραδοσιακά (όλα με κρέατα από κτηνοτροφική μονάδα στον Ταΰγετο) αλλά η φαντασία του σεφ τυλίγει στις χειροποίητες πίτες υλικά και συνταγές από τυρί αρωματικών βοτάνων και καπνιστή μελιτζάνα έως καγιανά και μουσακά.

Πολυξένη Μυλωνά, {CR}{IDA}ηθοποιό{IDA}ς

Τι μου αρέσει, {LF}τι δεν μου αρέσει στην Αθήνα

Μου αρέσει η Αθήνα, γιατί χάνεσαι μέσα της. Δεν νιώθω απειλή από τη διαφορετικότητα και τις φυλές που την κατοικούν. Μου αρέσουν τα παλιά βιβλιοπωλεία της Ιπποκράτους. Μου αρέσει η Παλιά Βουλή και το άγαλμα του Κολοκοτρώνη. Μου αρέσει ο κήπος του Black Duck και τα σουβέρ του – πάντα αγαπούσα τον Ντάφι. Εύχομαι το Au Revoir στην Πατησίων να υπάρχει για πάντα. Μου αρέσει το cine Θησείον και οι γάτες του. Δεν μου αρέσει ο τετραγωνισμός της Ομόνοιας, η αγωνία του κυκλοφοριακού, οι δρόμοι χωρίς πεζοδρόμια. Μου αρέσει να βλέπω το πρωί πίνοντας τον πρώτο καφέ τον Λυκαβηττό. Στην Πλατεία Φιλικής Εταιρείας, μπορείς να προσμένεις ότι θα ξαναδείς τη Λούλα Αναγνωστάκη. Κοιτώ στο Κουκάκι το σπίτι της Ζατέλλη. Στην «Οδό Ονείρων» του Χατζιδάκι, στην Αθήνα του Ελύτη, του Σεφέρη, της Μελίνας που τα χνάρια τους είναι ζωντανά.