Σαν ήρωας παραμυθιού
Ο ηθοποιός ενσαρκώνει το Σκλαβί, που στερήθηκε τον θρόνο ενός βασιλείου, στην επαναφορά της θεατρικής παράστασης που η Ξένια Καλογεροπούλου σύστησε πριν από 19 χρόνια
Οταν το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε, το 2000, εκείνος ήταν μαθητής, χωρίς να μετέχει στην καλλιτεχνική κι εμπορική επιτυχία που γνώρισε. Σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, ο Αυγουστίνος Κούμουλος, επαγγελματίας ηθοποιός πια, αναλαμβάνει την ευθύνη να φέρει πίσω στη σκηνή «Το σκλαβί» της Ξένιας Καλογεροπούλου, ενσαρκώνοντας τον ομώνυμο ρόλο σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και Σοφίας Πάσχου κι αναλαμβάνοντας ένα αρκετά απαιτητικό εγχείρημα. «Για αρχή αντιμετωπίζω το Σκλαβί με δέος και σεβασμό. Είναι ένας παραμυθένιος, ρομαντικός χαρακτήρας που προσφέρει απλόχερα την αγάπη του στους γύρω του και οδηγείται απ’ αυτήν. Δεν μπορώ να πω ότι εγώ χειρίζομαι το Σκλαβί, μάλλον αφήνομαι να με χειριστεί αυτό: του δίνω τη φωνή μου και το σώμα μου για να πει ό,τι θέλει να πει και να πράξει αυτά που ποθεί. Δεν δύναμαι να του αντισταθώ» αναφέρει.
Αν και η σημερινή απόδοση του έργου ακολουθεί διαφορετικά δημιουργικά μονοπάτια, η πρόκληση παραμένει να υπηρετήσει τον μύθο και το παραμύθι. «Λατρεύω τα παραμύθια, πιστεύω στα παραμύθια με όλη μου τη δύναμη. Αλίμονό μας αν σταματήσουμε να πιστεύουμε σ’ αυτά και γίνουμε στυγνοί ρεαλιστές. Ο κόσμος πάει μπροστά κάθε φορά που κάποιος μάχεται να υπερασπιστεί τα παραμύθια του. Την ημέρα που θα σταματήσει να συμβαίνει αυτό, θα έχει επέλθει και το τέλος της ανθρωπότητας. Ζήτω οι παραμυθάδες και φυσικά, ζήτω η παιδικότητα!» επισημαίνει ο ηθοποιός.
Ο ΕΡΩΤΑΣ. Ο ήρωάς του στερήθηκε των νόμιμων δικαιωμάτων του στον θρόνο ενός βασιλείου, αφού ήταν παιδί μιας σκλάβας. Τώρα, όμως, μπροστά στον έρωτα βρίσκει την πολυπόθητη δικαιοσύνη. «Μπροστά στον έρωτα είμαστε όλοι ίσοι, είμαστε όλοι ανυπεράσπιστοι, ίσως είναι ο μόνος αταξικός τομέας της ζωής μας. Οσο πιο γρήγορα το αντιλαμβανόμαστε, τόσο πιο όμορφα μπορούμε να υπάρξουμε μέσα σε αυτή τη συνθήκη. Κι ευτυχώς ο έρωτας, λόγω αυτής του της ιδιότητας, είναι από τα λίγα πράγματα στις μέρες μας που δεν έχει δεχθεί καμία αλλοτρίωση. Κι έτσι όλα τα κείμενα που καταπιάνονται με τον έρωτα έχουν πάντα κάτι να πουν» τονίζει ο πρωταγωνιστής.
Ενας έρωτας για την τέχνη τον οδήγησε και τον ίδιο στην υποκριτική. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και το 2010 αποφοίτησε από την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Στο θέατρο έχει μέχρι στιγμής συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι Σταμάτης Φασουλής, Μάκης Παπαδημητρίου και Αλέκος Αντωνόπουλος, Θοδωρής Γράμψας, Δημήτρης Δεγαΐτης. Ακόμα, είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας Επίplay με την οποία παρουσιάζει παραστάσεις σωματικού αυτοσχεδιασμού από το 2014.
Παράλληλα, έχει δοκιμαστεί στον κινηματογράφο με παραγωγές όπως τα «Επαφή», «El Greco» και «Red City» όπως και στην τηλεόραση σε σειρές («Στο καλό γλυκιά μου συμπεθέρα», «Η γενιά των 592 ευρώ». Τα τελευταία 14 χρόνια ασχολείται και με τον χορό, παρακολουθώντας μαθήματα μπαλέτου και σύγχρονων ρευμάτων αλλά και ως καθηγητής σε latin σχολές χορού.
info
«Το σκλαβί» κάθε Κυριακή στις 11.00 και 15.00 στο Θέατρο Πόρτα (Μεσογείων 59, Αθήνα, τηλ. 210-7711.333, είσοδος 8-10 ευρώ)














