ΑΕΠΙ εναντίον Μπαλτά για τα πνευματικά δικαιώματα

Νέο μέτωπο Μπαλτά διαφαίνεται στο πολιτιστικό τοπίο με αφορμή τα πνευματικά δικαιώματα.

Με οξείς χαρακτηρισμούς και ιδιαίτερα αυστηρούς τόνους η ΑΕΠΙ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας) τοποθετείται κατά του σχεδίου νόμου που κατέθεσε πρόσφατα το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Αριστείδης Μπαλτάς έθεσε σε διαβούλευση νομοθετική πρωτοβουλία υπό τον τίτλο «Νόμος για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων και για τη χορήγηση πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές χρήσεις μουσικών έργων και άλλα πολιτιστικά θέματα».

Σύμφωνα με το υπουργείο, στο νέο σχέδιο «προβλέπονται διαδικασίες συναινετικής επίλυσης διαφορών (συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ οργανισμών και αντιπροσωπευτικών ενώσεων χρηστών, διαμεσολάβηση του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, διαιτησία) με στόχο την ταχύτερη επίλυση των διαφορών μεταξύ οργανισμών συλλογικής διαχείρισης και χρηστών, χωρίς να θίγεται το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των μερών».

Κύκλοι του υπουργού, μάλιστα, επέμεναν έως χθες στην ανάγκη για εναρμόνιση με το ισχύον ευρωπαϊκό δίκαιο και διαύγεια στην οικονομική διαχείριση.

Ο διάλογος θα άρχιζε στις 23 Δεκεμβρίου 2015 και θα έληγε στις 15 Ιανουαρίου (αν και πήρε παράταση μέχρι τις 22 Ιανουαρίου). Η ΑΕΠΙ όμως προχώρησε χθες σε οξύτατη επίθεση κατά της πρωτοβουλίας, διαβλέποντας σε αυτήν επιχείρηση «αδρανοποίησης» και διάλυσής της ως εισπρακτικού φορέα και εγγυητή της προάσπισης πνευματικών δικαιωμάτων.

Συγκεκριμένα, με ανακοίνωσή της για τη διαβούλευση αναφέρει: «Χωρίς συζήτηση, δίχως την αποστολή ερωτημάτων, χωρίς τη συγκρότηση ομάδων εργασίας από τους άμεσα ενδιαφερομένους, χωρίς δημόσιο διάλογο αποφασίσθηκε η ανάρτηση στο Διαδίκτυο του νομικού αυτού εξαμβλώματος, προσχηματικά σε περίοδο εορτών και για ελάχιστο χρονικό διάστημα ώστε να ονομασθεί κατ’ ευφημισμόν “δημόσια διαβούλευση”!

Η διαύγεια, η δημοκρατικότητα, το κοινωνικό συμφέρον, η πολιτιστική δημιουργία δεν υπήρξαν ποτέ το ισχυρό σημείο αυτού του ιδιότυπου Οργανισμού αλλά παραμένει απορίας άξιον γιατί οι συντάκτες του “νομοσχεδίου” στρεβλώνουν την Οδηγία παρεμβάλλοντας αυθαίρετα διατάξεις που αντιστρατεύονται την κοινοτική νομοθεσία, υπονομεύουν τις πρόνοιες της Οδηγίας για την προστασία των δημιουργών και “νομοθετούν” διακρίσεις μεταξύ των Οργανισμών».

Καταλήγει μάλιστα καυστικά – πυροδοτώντας και αντιδράσεις από μερίδα καλλιτεχνών, σύμφωνα με πληροφορίες – πως «ερωτητέον είναι, εάν ό,τι δεν κατάφερε η Xούντα – λυσσώδης αντίπαλος της ΑΕΠΙ – θα το επιτύχει η “πρώτη φορά Αριστερά”!!!».

ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. Το μέτωπο των καλλιτεχνών, πάντως, είναι από καιρό κατακερματισμένο. Υπάρχουν αυτοί που θεωρούν ότι η μόνη λύση είναι η ΑΕΠΙ λόγω της 85χρονης θητείας της και της αναγνώρισης από ξένους οργανισμούς. Ειδικά από τη στιγμή που δεν έχει διαμορφωθεί έως σήμερα νέος φορέας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και δεν έχει καταρτιστεί νέος μηχανισμός είσπραξης. Υπάρχουν και εκείνοι που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την ΑΕΠΙ και την ικανότητά της για είσπραξη δικαιωμάτων, ειδικά μετά την κρίση που έχει έτσι κι αλλιώς συρρικνώσει το καλλιτεχνικό προϊόν.